Padre Damaso Tagalog นิยาย & เรื่องราว

puri nito. "May I ask kung sino kayong dalawa? I'm sorry naguguhulan kasi ako," maya-maya tanong n'ya ng mahimasmasan. Marahas na bumuga ng hangin ang matandang lalaki. "We are your grandparents Adam," sagot nito. Nagulat pa s'ya at napanganga. "H-o-w?" nauutal na tanong n'ya sa mga ito. "I am Nicollo Adamos Evans your papalo, I am your dad's father, and this is your mamala Claudia Aurora Devochë Evans, and we are your grandparents," pagpakilala nito.

Pero kahit na kakaunti lamang kami, tinuturing namin ang isa't isa na pamilya. Lumapit sa amin si Padre at nagsalita, "Mga hija at hijo, tayo'y magmeryenda muna," nagsisunuran silang lahat maliban nalang sa akin. Lumingon si Padre Dasmariñas sa akin, "Corazon, no te unes a nosotros?" (Hindi ka ba sasama Corazon?) umiling ako bilang sagot, "Hindi na po padre, hinihintay na po ako nila ina sa amin," nagpalitan kami ng mga ngiti bago ako umalis.

Bilang pambungad binigkas ni Padre Ignacio ang sumusunod na salita mula sa Aklat ni Esdras; "At iginawad mo sa kanila ang iyong mahiwagang diwa para palaganapin mo sa kanila ang pangangaral at doon mo binawi ang salita ssa kanilang bibig at binigyan ng tubig upang mapawi ang kanilang uhaw." Hanga sina Padre Pedro at Padre Martin sa pambungad na sermon ni Padre Ignacio. Ang unang bahagi ng sermon ay Kastila at ang huli'y sa Tagalog. Ipinagpatuloy ni Padre Ignacio ang sermon, "Kagalang-galang na Alkalde, kabanal-banalang mga pari, mga Kristyano, mga kapatid kay Cristo." Sandaling tumigil at nang pansinin na ang kapaligiran ay nagpatuloy, itinuro ang pinto at dagliang isinara ng mga sakristan s

dumiin ang bawat salita niya at kulang na lang ay kaladkarin ako at parusahan. "Marky is too blind to see your true colors, but I am not. I am his father. At sa pamamahay na ito, ang batas ko ang masusunod. Kung gusto mong magpaka-bastos, huwag sa harap ko at huwag sa ilalim ng bubong ko!"

Dumagdag pa ang mga kasama ko sa bahay. "Malapit na ring matapos," bulong sa ‘kin ni Lino kaya tumango na lang ako at huminga nang malalim. Nakakaantok ang misa kasi wikang Kastila ang gamit ni Padre Roque plus ang boring niya mag-misa.

Bigla siyang nakaramdam ng kaba nang maalala ang sinambit sa kaniya ng heneral noon. "T-Teka hindi ito maaaring!"saad niya at sabay na nilingon ang dalawa sa kaniyang harap. Agad siyang hinawakan ng nga it sa magkabilang braso dahilan upang hindi na siya makapalag pa. "Ako lubusang natutuwa sapagkat ikaw ay makapapangasawa na rin, ngunit sino ang maswerteng binibining iyong pakakasalan?"turan ni Padre Luis na siyang kura nang Dasmariñas.

Naka-upo sa sofa, may hawak na mga papeles kahit halatang pagod. Doon ako kinabahan nang husto. Damian stepped forward, calm, parang natural na parte na siya ng eksena kahit first time niyang pumasok sa bahay namin. “Good afternoon, Mr. and Mrs. Monteverde,” sabi niya, formal at may respeto. “Thank you for welcoming me.” Pilit tumayo si Papa. “Damian Cruz, Anak” sabi niya, may halong pagkamangha. “Didn’t expect I’d meet you like this. But at least you are almost getting better sir.”

tanong ko. "Sir Ram si Agnes po ito, iyong kasambahay nang Daddy ninyo, sinugod po kasi namin si Señor sa ospital bigla na lang pong inatake sa puso." bigla naman akong parang nanghina sa narinig kong iyon pangalawang beses na kasing inatake ang Daddy ko.

"Busog pa po ako, Tito Ads. Mamaya nalang po siguro." Ngumiti rin si Adrian at inangat ang tingin kay Jossa. "Ikaw?" Umiling din si Jossa. "Busog pa rin ako. Ikaw? Kumain ka na?" Napangiti naman lalo si Adrian bago tumango. "Oo, ang daming biko na ginawa ni mama. Parang aabot pa 'to hanggang pasko." Tumawa kami. "Bakit pala kayo nagtungo rito? May sasabihin ka?" Tanong ni Adrian kay Jossa.

sagot ko na kinalungkot nila. "Mahal ka namin anak. Mahal na mahal."saad ni Papa sabay hawak sa kamay ko. "Mahal ko din po kayo ni Mama." saad ko saka tumingin din kay Mama. "Namimiss ko na din po yung luto niyong masasarap." Then, I pouted.