Novel & Cerita Pag Umbok Ng Ugat Sa Ulo

SAFE Matagal bago bumalik ang ulirat ni Rosell. Halos hindi niya maimulat ang mga mata sa sobrang sakit ng kaniyang ulo. Pinakaramdaman niya ang sarili at doon kinapa ang likod ng kaniyang ulo na sumasakit. Naramdaman niya na nabasa ang kaniyang kamay at nang tignan iyon pulang-pula ito sa kaniyang dugo.

"What happened doc? bakit Siya intake ng matinding sakit ng ulo?" "Normal na makaramdam Siya ng sobrang pananakit ng kanyang ulo dahil sa damage na nangyari sa kanyang utak dulit ng pagkakabagok Niya. But sa pag inom ng gamot sa tamang oras at pagsuporta sa kanya ay makakatulong ito na gumaling at magbalik sa dati." "Hanggang kailan doc?" "It takes time, no one can tell. Basta huwag Kang titigil na tulungan Siya."

Nagpapalobo na siya ng lobo sa bibig niya gamit ang kaniyang laway, pagkatapos ay tatawa naman siya kapag mabibitak ang lobo "Ahhh" mahina akong napaigik ng naramadaman ang kakaibang sakit sa ulo ko "Myyy" Paulit ulit na bulong ng bata Tumayo ako sa kama at napahawak sa aking ulo, gusto kong pigilan ang sakit ng ulo ko pero hindi ko nakakayanan ang sakit nito. Parang mabibitak ang ulo ko dahil sa sakit, ibat ibang imahe ang nakikita ko

Bulong ko sa sarili pero narinig pala nila ang pag bulong ko na kinatawa nila ulit. "Siguro kumain ka muna iha, nalaman din namin mula sa doctor kaya ka nahimatay dahil sa pinaghalong gutom at medyo napalakas ang pag bagsak ng ulo mo! Dont worry habang wala kang malay kanina nilagyan na namin ng icepack yung maliit na bukod diyan sa likod ng ulo mo nakapa ni Doc. Clemente" Sabi ng isang matanda na niligtas ko kanina.

Ngunit ang sakit ng ulo ay tila lumalim lamang, isang walang humpay na sakit na tumangging mawala. Ang sakit ng ulo na ito ay malamang na karapat-dapat, kung isasaalang-alang ang dami ng luha na aking nalaglag at ang kakulangan ng tulog na aking tiniis. Nakakatakot kung gaano kabilis magbago o maglahad ang mga bagay sa loob ng maikling panahon.

KINABUKASAN ng umaga, matinis na tumunog ang alarm clock. Napangiwi si Leon habang marahang sumasakit ang ulo niya. Ramdam na ramdam niya ang epekto ng sobrang pag-inom niya kagabi. Para iyong mapurol na kutsilyong paulit-ulit na bumabaon sa magkabilang gilid ng ulo niya. Hinimas niya ang sumasakit na sentido, saka bumangon at naglakad papunta sa banyo.

Kinabukasan ng umaga. Si Nina Santos ay may matinding sakit ng ulo; sobrang tindi ng kirot na kapag idinilat niya ang kanyang mga mata ay agad siyang nahihilo at parang umiikot ang paligid. Kaya’t ibinaon na lamang niya ang kanyang ulo sa unan, pilit na pinapakalma ang sakit ng ulo. Matapos niyang bahagyang gumalaw-galaw, napansin niyang may mali.

sabi ko bago ko siya tinalikuran. Akma ko nang ihahakbang ang aking paa para sana umalis nang isang matinding sakit sa ulo ang naramdaman ko. Para bang binibiyak ang ulo ko. Nasusuka ako na hindi ko maintindihan. Marahil ay dahil iyon sa sobrang pagod, gutom at pagkababad ko sa ulanan. Pinilit kong lumakad palayo pero parang nakasemento yata ang mga paa ko. Nahihirapan akong ihakbang ang mga iyon. Nanlalabo na ang paningin ko.

Gagi ba't yun ang pumasok sa utak ko? Ligo lang dapat, walang subuan. May bakanteng space pala sa likod ng tubig na nahuhulog mula sa taas. Maliit lang na espansyo enough para gawan ng milagro. Hala! Bakit ata naging bastos ang utak ko.

Bumaba ang ulo nito sa may leeg ko habang tinataniman niya ng munting ang halik, pababa sa dibdib ko hanggang sa huminto ito sa umbok na tiyan ko. Nagtataka akong tiningnan ito at nakita Kong hinalikan niya ang umbok na tiyan ko kasunod non ay may naramdaman akong pagpatak ng tubig sa ibabaw ng tiyan ko. Ayokong isipin na luha niya ang pumatak sa umbok na tiyan ko pero narinig ko suminghot ito kaya napatingin ako dito. Laking gulat ko ng makitang may luhang dumadaloy sa mga mata nito at nakita kong mabilis na pinahiran niya ito.