Paggamit O Pag-gamit Novels & Stories

Agad ko namang nilapitan iyon at kinuha. Teka, paano nga uli gamitin ito? Inilalapat lang sa dibdib, hindi ba? Agad akong napailing at binitawan iyon. "Damn it." Mahinang mura ko sa sarili, at dahil sa pagkabalisa at pagiging aligaga ko dahil hindi ko na talaga alam ang gagawin, at paikot-ikot na lang ako ay hindi ko namalayang nasanggi ko ang lamesa na hindi ko napansing may mga kung ano pa lang may mga nakalagay roon na gamit, dahilan para magsi-laglagan ito.

--- --- --- --- "Ikaw?" --- "Ikaw ang nagpalit?" --- --- --- --- Napapikit siya. --- --- --- --- "Oo." --- --- --- --- Tahimik. --- --- --- --- --- "Bakit?" --- --- --- --- "Para iligtas ka." --- --- --- --- Napailing ako. --- --- --- --- "Lahat kayo." --- --- --- --- "Lahat kayo ginagamit ang salitang iligtas." --- --- --- ---

"Oo! Manggagamit ka! Ang sabi mo galit ka sa daddy mo dahil ginamit niya lang ang mommy mo pero-pareho lang kayo! Katulad ka rin ng--" "Oo!" putol niya sa sasabihin pa nito. "Ginamit lang kita. Hindi totoong minahal kita! Nilapitan kita hindi dahil mahal kita, nilapitan kita dahil gusto kong mapagselos si Sab, gusto kong makita kung wala siyang nararamdaman sa'kin. Ginamit lang kita--"

“Gagamitin mo rin ako para makuha ang gusto mo?” Hindi naman ako pinanganak para gamit-gamitin lang ng kung sino-sino! “I'll use you and you'll use me. It's simple as that.” Sinabi niya 'yon na tila isa lamang itong simpleng bagay— simple na tila isa lamang kaming estudyante na nagbabalak magpalitan ng sagot sa isang pagsusulit. Hindi ko na kayang magpagamit muli.

“Nico, gagawa ako ng paraan para magkaroon tayo ng pera at matustusan ang pangangailangan ni mama. Yung pera sa laban ng bank account ko, iyon ang gamitin mo para ibayad sa operation.” “Pero… Saan ka naman hahanap ng ganoong kalaking halaga ng pera ate, lalo na ngayon na may kumakalat na issue tungkol sayo.” “Huwag ka ng mag-alala tungkol doon, sa ngayon si mama muna ang alalahanin mo.”

Pero pati mga empleyado rin pala? “Paano naman nasugatan ang mga empleyado?” “Ginagamit po namin ’yan sa paghakot ng gamit, pero madali itong tumagilid at bumagsak sa mga binti o paa. Masakit po at puwedeng magdulot ng pasa o bali.” Biglang kumabog ang dibdib ni Czarina. “Delikado nga ’yan.” “May kailangan pa po ba kayo, Madam?”

Kaya nga maraming nag lalaro niyan kase nakaka excite laruin. "Ano bang nagustuhan mo dyan sa larong 'yan ha?! Yang pakikipag patayan! Pakikipag away!?" "It's just a game dad, it's no big deal! This game is the best, this game is #1 in the whole world. Many people are playing this game because it's good and fun. And lastly it's not like we killed people for real dad and mom! Kung ano-ano nalang sinasabi n'yo eh, wala naman kayong alam!" Saad ko habang ang dalawang mata ko ay nasa phone ko lang nakatutok.

Naglabas siya ng isang bank card. "Madalas ko 'tong ginagamit para gumastos. Kayang-kaya kong gumastos ng walong daang libo o isang daang libo para sa isang munting bag. Para sa akin, kasingdali lang 'yan ng paggastos ng sampu o dalawampung piso."

"pero bakit naman po..?" "ang tawag dun pagpag kapag namatay na ang isang tao dapat sinusunog lahat nang mga gamit na naiwan nya.. hindi ko rin alam kung bakit nga ba pero ang alam ko eh bawal yun saka pag papagpag daw ang tawag dun" "ganon po ba.. pero-" "wag nang pero pero sige na dalhin mo na yung ibang mga gamit mo para maka alis na tayo"

Ilang beses pa akong napalunok at napangiwi. Napakarumi niya talaga! My God! Hindi lang siya nakikipaghalikan! Ikinakama pa niya! Ayoko sa mga second hand! All my life, I got what I wanted, at lahat ng 'yon hindi pa gamit, bago at natitiyak kong akin lang! Kung tulad lang din niya ang mapapangasawa ko. No thanks! Ayoko sa mga bagay na marami nang humawak at gumamit.