Novel & Cerita Pagmamahal Sa Bayan Tula

"Gagawa nalang ako ng tula para sayo. Tugma-tugmang tula para sa aking pinakamamahal na dalaga. Dilag na kasing ningning ng mga tala sa kalangitan." "Hindi naman tugma sa dulo eh," natatawang sabi ko. "Panty mo'y aking susungkitin maamoy lang ang mabango mong singit. At kung kili-kili mo'y maasim ito'y hindi ko papansinin. Sapagkat ika'y aking iniibig. Pansit mo man ay hindi kasarapan ito'y akin paring titikman. Nais kong ipatikim rin naman sayo ang aking masarap, mahaba at matabang hakdog. Maging ang aking itlog ay babatihin upang iyong matikaman at ikay maliwanagang ako'y iyo naman talagang pinakamamahal."

Red suddenly cupped Tina's face at pinunasan ang mga luha na lumandas sa mula pisngi niya. I guess I should give up. I don't want to happened again the way I did before. Lahat na lang ng taong minamahal ko ay may iba nang mahal. Bakit ba pagdating sa pag-ibig ay napakamalas ko? Bakit ba sobra-sobra akong magmahal at wala na akong tinitira para sa sarili ko? Nagiging martyr ako at tanga pagdating sa pag-ibig. Gusto ko lang naman na mahalin ako ng taong minamahal ko pero bakit hindi ko man lang maranasan iyon?

yang gumapang at tumabi siya dito. Tulog ang dalaga,mukhang nakatulog ito sa paghinhintay sa kanya.niyakap niya ito mula sa likuran,gumalaw ang dalaga. Ang akala niya ay gising ito ngunit umayos lang ito ng higa paharap sa kanya,yumakap ito pabalik na ikinatuwa niya. Nangingiting niyakap niya ito ng mahigpit ,hinalikan sa ilong ,sa noo ,maging sa labi nito. Mabuti nalang ay hindi nagising ang dalaga sa kanyang ginawa. Sobra ang pagka-miss niya dito. Hindi niya namalayan na may tumulong luha sa kanya mga mata. Lihim siyang nagpasalamat,yakap niya ito ngayon at iyon ang mahalaga. Masaya siyang pumikit,at sa loob ng ilang araw na hindi ito nakit mula ng mawala ito. Ngayon lang siya ul it nakara

umiiyak niyang tanong sa ginang. "Hija, ang tunay na pagmamahal ay walang pinipili. Ngunit mapaglaro ang tadhana, madalas ay walang katugon ang pagmamahal natin sa isang tao. Ganoon pa man ay huwag tayo mawalan ng pag asa. Bawat isa sa atin ay may nakalaan na tamang tao na makakasama natin habambuhay."

"Hindi totoo yan, Aya!" "Mahal mo lang ako sa paraang alam ng utak at hindi ng puso mo.." Pagpapa mukha niya sakin na tagos hanggang buto. ".. Hindi mo ko kayang mahalin gaya ng pagmamahal ko sayo. Kasalanan ko kasi naniwala akong lahat napag aaralan, natutu tunan. Natuturuan maski hayup basta may tyaga. Lahat ng bakante pwedeng lamanan basta tugma sa sukat ngunit hindi ang pusong walang espasyo dahil okupado pa din ng nakaraan."

Kaya lang Naman ako narito sa poder ni tita at iniwan ang bayan Kong sinilangan mula ng malaman Kong may nobya na Pala ito kaya sobra Akong nasaktan at nanghinayang dahil sa iba Pala ito mapupunta. Kaya Kong bakit mas gusto Ko nang manirahan Dito sa lungsod upang Hindi ko na Makita ang unang lalaking inibig ko ng labis ,,ang totoo niyan ay hanggang ngayon ay may damdamin parin ako sa kanya ngunit ayaw ko ng sumingit pa dahil alam Kong Wala na Akong pag-asa pa sa kanya,siguro ay magpakatandang dalaga na lamang ako tulad ng tiyahin ko na tumandang dalaga dahil iniwan din siya ng lalaking una niyang inibig . Upang sa ganun Hindi na masaktan muli."hay Buhay pag-ibig " bulong ko.

'Pagkat ikaw lang ang minamahal ko, oh, aking diwata (uh, uh-uh, uh-uh) ikaw ang pinakamaganda 'Pag pinagmamasdan kita, parang nagmamalikmata (Aking diwata) tamang hinala, 'di makapaniwala Na nakita na ang pinakamakinang na tala (Talagang mahiwaga) walang katapat Bagamat pinagbawalan, ipaglalaban ka Sapagkat ikaw lang ang minamahal ko, oh Aking diwata (uh-uh, uh-uh, uh) Hangga't sa nagkakilala muli At unti-unti kang nakikilala Muntik pang tumiklop na parang makahiya, uh Naglakas-loob, andiyan sa kaliwa Ang daming pumipila, daig pa'ng MRT

Kunot noo kong tanong sa kanya. "Aba malay ko, pero sa ngayon dapat kailangan mo munang makausap si Eya kung ayaw mong mawala s'ya ng tuloyan" huminto muna ito bago mag salita ulit. “Sa pagmamahal kasi bro, kailangan mo nang sakripisyo. Kailangan mo munang masaktan bago maranasan ang masayang pagmamahalan. Walang mangyayari kung wala kang gagawin. Kaya ipaglaban mo kung mahal mo. Ipaglaban mo ang katotohanan. H'wag mong hayaang manaig ang kasinungalingan.”

Sa bawat matalim n'yang titig sa akin ay pakiramdam ko ay sinusunog ako sa nagliliyab n'yang galit para sa akin at matinding pagkamuhi. "P*kpok ka! And you will always be a p*kpok! Kahit anong pagamamahalan na ibigay ko sa'yo, my love will never be enough dahil pangkalahatan ka! Walang nagiging sapat sayo just like your p*ssy! Na kahit sino na lang lumigaya ka lang! Magka-pera ka lang! Listen to me, Alera. Get out of my sight at huwag na huwag ka ng bumalik pa! Don't you ever show your face to me ever again dahil ayaw na kitang makita pa! You and I is over! I can't marry a woman like you! Masyado kang marumi para maging asawa ko. Hindi ka nababagay sa akin lalo na sa pagmamahal ko!" mariin n

Titig na titig ako sa mga mata niya bagay na nakasanayan ko sa tuwing nag-uusap kami dahil ramdam na ramdam ko siya. “Ngayon, nandito ka na. Nakauwi ka na, Mahal ko. Sa tahanan mo, sa pamilya mo. Matagal na kitang pinatawad, Anak dahil lahat ng tao nagkakasala. Walang perpekto sa mundo. Alam ko na napalaki ka naming mabuting bata. Ang mabuting tao, alam ang kaniyang pagkakamali at hindi gagawa ng isa pang pagkakamali para itama ang mali. Tandaan mo, Anak. Ang pagkakamali hindi na itatama ng isa pang pagkakamali. Malaki ka na, alam mo na ang tama sa mali. Mahal na mahal kita. Mahalin mo ang sarili mo dahil hindi mo kailangan ng lalaking magmamahal sa'yo kung isang pagkakamali lang ang tingin