Pagnanakaw นิยาย & เรื่องราว

Nakahiga at hindi gumagalaw. Ito na ba ang asawa niya? Ito na ba si Marco Montezides? Wala sa sariling pinakatitigan niya ito. Matapang ang pagmumukha nito, ang mayroon itong matangos na ilong, makapal ang maitim na kilay at mahaba ang piluka. Ang kanyang panga ay nasa perpektong hugis, para lang itong mahimbing na natutulog, malayong-malayo sa mabagsik at marahas na dating namumuno ng pamilya.

Nakipagkamay ito kay P. Inabot naman ito ni Pietra. "I'm P." "Isang letra lang?" May pagtataka sa mukha nito. "P is short for Pietra. It's nice to meet you, Maui. Matagal ka na rito?" Kung sa Siargao ay naiinis itong may kasama s'yang ibang babae, ngayon naman ay friendly kay Maui. Hindi niya talaga maintindihan si P.

nagpapaawang Sabi Niya. "nako ineng pasensya kana talaga hindi talaga pwede yang gusto mo" muling Pag tanggi nito. kaya naman tumayo na siya upang ipakita ditong hindi na lang siya kakain. "kung ganun po manang merna paki ligpit na lang po pala ang Pag kain hindi na lang po ako kakain"akmang aalis na siya "nako naman bata ka. sige na sasabayan kana namen kumain para Maka Pag haponan kana" iiling iling pa ito kaya naman nilapitan Niya ito upang yakapin

Naghamunan. At sa huli, si Andy ang unang nagbawi pero para pala buhatin lang pala siya. "Oy! Ano’ng ginagawa mo?!" Gulat na gulat siya. "Pasaway ka talaga!" sambit lang ni Andy. "Bitawan mo nga ako!" angal niya. "Matutulog na tayo!" madiing sabi ni Andy kasabay ng pagtadyak sa wheelchair.

Saglit pa ako nitong tinapunan ng nagpapaumanhing tingin. Aries’s eyes narrowed. “What?” “Nevermind.” Kinuha ni Cali ang baso ng wine na hawak ko. “By the way, I’m Calisto Pascua.” Itinaas pa nito and baso na para bang makikipag-cheers bago ‘yon ininom at sinakto pa kung saan din ako uminom.

Nakita kong may bahid ng dugo ang labi ko sa repleksyon ng salamin sa gilid. Marahil napansin niya rin iyon. Pati ang gasgas ko. Pati ang malaking sako kong halos mas malaki pa sa akin. Pati ang luma kong sapatos. Unti-unting nawala ang iritasyon sa mukha niya. Napalitan iyon ng kung anong hindi ko mabasa. "Ano pangalan mo?" "Tina." "Surname?" "Batumbakal."

Natigilan si Don Generoso. Ang Palawan ang pinakamalaking probinsya sa Pilipinas. Sakop ito ng MIMAROPA region, at may sukat na apat na raan at limampung (450) kilometro ang haba at limampung (50) kilometro ang lapad. “Saan tayo magsisimula ng paghahanap?” Tanong ni Cory. “Pumunta muna tayo sa mga presinto ng pulis. Doon tayo magsimula ng pagtatanong.”

Python's pov Pagbungad ko pa lang sa pintuan ng baraks,agad kong napansin ang nakahigang babae sa pinakadulo ng lahat.Agad akong nagtaka,bakit may babae rito.Bakit may babae rito?Subalit, napakunot ang noo ko ng makita kong may naka kabit na dextrose sa kanang kamay nito.Pero bakit nandito,bakit hindi dinala sa hospital upang duon magpagaling.

Inangat ko siya at pinagpagan ang damit niya. “Pasensya na po, Ma’am! Hindi ko po sinasadya!” tarantang sabi ng lalaking waiter. “Sorry po talaga.” “No, okay lang. It was an accident,” I said with a smile. “Continue working.” Nakarinig ako ng bulungan sa paligid. “Siya ba ‘yong may-ari ng designer bags? ‘Yong sikat ngayon? NC Collection?” “Siya nga! Oh my God! Ang bait pala niya, ‘no?”

Napa tawa naman ang lalaking kausap. "Okay, okay! Time out na. Nag sa suggest lang naman ako baka lang naman mag pwede. Ako na kasi ang nahi hirapan sa lagay mo eh. Panay ang habol mo sa kanya hindi ka naman pansin. Bakita kaya hindi na lang ako ang nag pag ukulan mo ng pansin? At least ako alam mong kaya kitang baliwin sa kama at ilabas ang lahat ng demonyo mo sa katawan na halos iyong mag maka awa na habang sumi sigaw." salag nito sabay ngisi na tila nakaka loko.