Pagod Ka Na Ba Sermon Outline の小説・ストーリー

Ang mahabang sermon ng, isang bahagi na naman ng utak nya. Kumunot tuloy ang ilong nya sa mga naiisip. Tama! Bakit niya palalagpasin ang mga ganitong pagkakataon. Hindi naman sya ang nagmungkahi si Pael naman. "Si---sige pero pinapaalala ko na sayo, may kabigatan ako baka mamaya ay magreklamo ka." aniya na dinaan sa biro ang kabang nadarama.

sagot naman ni Kaiser. Nag-umpisa na agad ang seremonya. Sa gitna ng sermon ng pari, hindi ko maiwasang lingunin si Kaiser paminsan-minsan. Ganito pala ang pakiramdam, yung hindi mo na kailangang magduda, hindi mo na kailangang matakot. Yung para bang lahat ng sugat mo sa nakaraan ay biglang naghilom. Lahat ng gabi ng paghikbi ay napalitan ng liwanag. Nang magpalitan kami ng vows, tumayo si Kaiser sa harap ko, sabay kuha sa papel sa bulsa ng barong niya.

This time, nakafocus na talaga sa mata niyang matulis ang tingin sa akin. “Sira ka ba? Kung panay ang lakad mo habang umaagos ang dugo jan sa dibdib mo, hindi pa tayo nakakarating sa camping area, ubos na ang dugo mo.” Sermon na naman niya. Hindi naman ako mortal kaya hindi ako mauubusan ng dugo. Pero bakit nga ba may dugo ako??

Hindi ako bumaba, tulala ako, at nanatiling nakaupo sa hagdanan. "May Christ support us all day long, till the shadows lengthen, and the evening comes, and the busy world is hushed, and the fever of life is over and our work is done. Then in His mercy may He give us a safe lodging, a holy rest, and peace at the last," huling sermon ni Padre Portifico. Nilamukos ang puso ko sa tunog ng iyak ni Papa. Punong-puno ng sakit, puno ng pagsamo.

I knew by his look that I would hear no end of his evangelical sermons later. "Please don't look at me like I'm the worst sinner of all, Father," biro ko sa kanya. Bahagya kaming napaatras ni Bubble dahil sa usok. "Defensive are we, Kuya?" Natatawa niyang sagot. "Huwag kang mag-alala. You'll pass by my sermon now since it's your birthday. Pero pagkatapos, sasamahan kitang mangumpisal sa simbahan. Magpapa-appoinment din tayo kay Father Ben para sa vindication mo."

Wala pa kaming isang linggo dito, ang bait ko na. Ayokong pakinggan ang mga sermon nila. Mabibingi lang ako sa mga sermon nila na paulit-ulit na lang. Kasalanan ‘to ni Aragon, e! Siya dapat ang nasesermunan, hindi ako! Pabibo kasi ang lalaking ‘yon!

"I want a daily log of the progress. My husband expects nothing but perfection for this skyscraper." Nagsimula na ang seremonya sa ilalim ng mainit na sikat ng araw. Tumayo si Alfonso sa harap ng mikropono at hinarap ang lahat ng mga manggagawa at opisyales na naroon. Sa kanyang talumpati, masigasig niyang ibinahagi ang mission at vision ng itatayong gusali.

Sabi ko naman sa kanya. “Kahit na nakakapaghintay naman sila pero pano kong mabulunan ka ha?” sermon ni kuya sakin ayan nagsisimula nanaman siya sa kanyang walang sawang sermon parang siya na ata ang pumalit kay mom eh.

) sermon nya sakin ni Master Grabe naman kayo sakin?.. hindi naman natuloy eh.. "ye, appa, dangsin-eun jeoleul yong-gamhage kiwossgo jeoneun nuguegedo jiji anh-eul geos-ibnida. hajiman geugeos-i jega geugos-eseo amu namja-egena kiseuhaneun iyuneun anibnida." (TRANS: Opo nga po daddylo, pinalaki nyo po ako ng matapang at hindi nagpapatalo sa kung kani-kanino po. Pero hindi naman po dahilan yon para magpahalik nalang ako basta basta) paliwanag ko na may halong pang-uuto kay Daddylo (master)

Hindi tumatalab ang serom ng pari sa kanya dahil ang isip niya’y naglalakbay at kinukuwestiyon kaagad ang sermon, “aanhin ko ba iyang iipunin ko sa langit, kung hindi naman ako doon mapupunta. Hay naku! Ikakamatay ko lalo kung wala akong pera. Bakit ko dadalhin sa langit iyan kung pwede ko namang gastusin dito?” Nagaptuloy ang pari sa sermon, “ano ba kasi itong kayamanan na ito na dapat nating ipunin sa langit? Bukod sa pera, iniipon din ho ang kabutihan. Plus points sa langit ika nga, sa ganoong paraan ho tayo nakakapag-ipon sa langit!” Madami pang sinabi ang pari tungkol sa paggawa ng mabuti at pagsunod sa Diyos bilang gawain na pag-iimpok ng kayamanan sa kalangitan.