Pampering Myself Quotes Novels & Stories

Minsan gusto ko rin naman maging makasarili, na unahin ang sarili ko at ipagdamot ang mga bagay na meron ako. Pero sa tuwing gusto kong subukan ‘yon, parang may kumikirot sa dibdib ko lalo na kapag nakikita kong nadidismaya ang mga tao sa paligid ko. Hay. Siguro, ito na talaga ako, si Pamela na laging inuuna ang iba kahit pa minsan, gusto ko rin namang unahin ang sarili ko.

Ngumiti ako sa kanya at tumango. "Everybody deserves to be happy. Everyone deserves to change," napahinga ako nang malalim nang maisip ko kung anong sasabihin ng kambal kapag nalaman nilang pinapalakas ko ang loob ng kaaway nila, sa tingin ko hindi nila ako mapapatawad. "Clean yourself, you don't need to sleep with someone just to feel happiness. You said may mental condition ka? Nagpapagamot ka pa ba? "

Iyon ay isupapal sa mukha ng mga kamag anak ko na hindi ko sila kailangan. Iyon ang nagpapanatili sa aking buhay ngayon. I took a bath in a hurry. As I said it again, time is so precious and it should not be wasted. Sa pga bibihis naman ay ganoon din. Mabilis. Hindi ko naman na kailangang pumorma dahil wala iyong kuwenta. Thinking i'll waste even just a few minutes trying to look good was a completely bad idea for me. And besides, everyone will call me pathetic if I'll dress up with my empty and growling stomach.

Oo nga parati kong sinasaktan ang sarili ko. "Hmm, sabihin na lang natin na mini-make sure ko kung may nararamdaman pa ako." Nagulat naman siya sa sinabi ko. "Di po kayo nakaka-feel ng sakit po?" "Ano ka ba? Tao pa din naman ako eh." "Madame, wag niyo pong saktan ang sarili ninyo, please po. Take care of yourself po." Napangiti naman ako sa sinabi niya at nakikita ko talaga na nag-aalala siya.

Pero ayoko namang ipahalata sa kanya na sobra akong affected. The fvck are you saying? Hindi mo nga siya ni re-replyan sa chat. Tapos sabihin mong hindi mo ipapahalatang affected ka. Napabuga nalang ako ng malalim na hininga. Minsan hindi rin talaga mabuti yung nakakapag salita yung inner self natin. Parang ang tanga lang na nakikipag away ako sa sarili ko. "Yvonne, pwede ka bang maging muse sa booth namin?"

Napatingin siya sa akin nang may bahagyang panlulumay sa mga mata, parang sinusukat ang bigat ng galit ko bago sumagot. “Privileged ako dahil hindi ko sinisira ang sarili ko sa galit at selos,” sabi niya nang mahinahon, bawat salita maingat at matatag. “Gusto kong manatili sa katotohanan. Hindi sa haka-haka at pang-uusig. Kaya nga sinasabi ko sa iyo, babantayan ko ang sarili ko at ang mga bagay na mahalaga. Kung hindi mo kaya, iwasan mo na lang.”

“Hmm, well parang ganoon na nga, if you fell head first there would be a high risk that you will also ruin your pretty face, it would be such a waste, kapag pangit ka naman at madadapa una ang mukha hindi kita sasaluhin, wala namang masisira, I mean sira nang dati ang mukha mo so wala nang kailangang ingatan, the fall would be so painful pero wala ngang masisira, so be thankful that you are beautiful.” Mahabang paliwanang nito saka siya kinindatan. Nag pigil naman ng ngiti si Amara dahill sa mga pinag sasabi nito, sa halip ay naiiling na lamang na pinlo ito sa kamay. “Yeah sure, I am now very thankful that I was born pretty, thank you for saving me, you can let go now bago pa mang tayo makit

sabi nito, napangiti ako. "Don't hold yourself, akong bahala sa lahat, sabi mo nga sa akin, I'm your brother, so let me take good of everything, sobrang selfless mo, maging selfish ka naman kahit papaano" sabi nito habang nakangiti. Napaluha ako dito, niyakap ako nito, "Thank you ate, you don't need to be hard on yourself, also find your happiness" sabi nito sa akin.

"Ni minsan hindi ako gumagamit ng skincare. Natural na akong gwapo. Kaya ayusin mo 'yang sarili mo. At least maayos ka kapag katabi ko." "Ba't naman ako tatabi sa masungit at feeling gwapo na kagaya mo? Lowkey lang po ako saka don't worry wala akong balak na tumabi sa'yo!" Hindi ko siya sinagot baka kung saan kami hahantong mamaya. Saka manipis na ang pasensiya ko. "Bilisan mo d'yan. Mamayang gabi dadalo tayo sa birthday party ni JK,"imporma ko.

sagot ko. “Hindi ko naman sinasabi na masamang tumanaw ng utang na loob pero lahat ng bagay ay may limitations. Sa tingin ko naman ay nagawa mo na ang lahat kaya dapat ay mag-focus ka naman sa sarili mo Queen. Sana gawin mo naman ang mga bagay na gusto mo at nagpapasaya sa iyo. Alam natin na hindi ito ang buhay at career na gusto mo pero ginagawa mo pa rin dahil sa utang na loob. Nakikita ko naman na masaya ka sa ginagawa mo ngayon pero alam kong mas magiging masaya ka kung naging teacher ka. Matagal na tayo magkakilala Queen kaya kilalang-kilala na kita alam ko ang lahat ng tungkol sa iyo, kung ano ang gusto mo at ang kahinaan mo. Inuuna mo muna ang ibang tao bago ang sarili mo. Nakakatuwa