Novel & Cerita Pampering Myself Quotes

mahabang litanya kong hindi ko na napigilan na magbukas ng saloobin dito. Nangingiti lang naman itong matamang nakatitig sa akin. "Just be yourself sweetheart" "E-Eivo naman. Ang haba-haba ng mga sinabi ko eh" pagmamaktol kong napapatungga sa champagne ko. Napahagikhik itong napailing. "Hwag mo akong tawanan. Kinakabahan ako kung alam mo lang hah" pagsusungit kong inagaw dito ang bote ng champagne at doon na direktang tumungga.

natatawang sabi ko at hinampas ko siya ng unan. "Ok, but if you want. Isang tawag mo lang darating ako," Nanlaki naman mata ko dahil sa maloko niyang pagkakasabi pero mayamaya'y naging seryoso siya. "Always take care of yourself, lalo na kung wala ako sa tabi mo. Don't think too much, ako ng bahala." "Ano bang sinasabi mo?" takang sabi ko. "Ignore it, magpahinga ka na kailangan ikaw ang pinakamaganda bukas."

Tang-inang palamunin yan, Serenity! Tumigil ako sa pagsabunot sa sarili at saka nag-isip ulit. O baka pwedeng utang muna, habang wala pa akong maalala? Wala namang kaso sa kinakain. Ang uutangin lang ay ‘yong mga pang-shopping, pang maintenance sa sarili. Hindi naman pwede na dahil lang sa wala akong maalala ay hindi na ako magpapa-beauty treatment!

Bumalik kami ulit sa labas at saka n'ya ako ulit hinarap sa malaking salamin. Lalo akong namangha nang makita ko ang sarili ko. "Minsan talaga makikita mo rin ang tunay na ganda ng isang tao kapag sinuotan mo 'to ng magarang damit," nakangiting sabi n'ya. "Ang ganda mo, ghorl," nakangiting puri n'ya sa 'kin na wari mo'y proud na proud. Binigyan ko s'ya nang malaking ngiti. "Thank you, Ava," usal ko.

"Grabe po, ang sophisticated at fresh tingnan!" Ang mga salitang iyon ay tumama kay Veronica na parang malakas na hampas ng hangin isang malakas na pag-gising mula sa matagal na pagkalugmok. Hindi siya nakaramdam ng anumang insecurities. Sa halip, naramdaman niyang ang mga papuring ito ay tila mga piraso ng puzzle na unti-unting bumuo ng bagong imahe ng kanyang sarili. Hindi na siya natatakot sa mga opinyon ng iba. Ang mga ito ay nagsilbing paalala na ang maliliit na hakbang ng pagbabago ay maaaring magbukas ng mga pintuan ng tiwala sa sarili na matagal na niyang ikinakahiya.

Sikat ng araw ang tumatama sa aking mukha ng magising ako. Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. "Happiest Birthday, Self" sabi ko sa sarili ko. "Ang wish ko sayo, sana maging matapang kana this time! Kaya ba natin yon?! Syempre! Kaya natin yon!" pahabol ko pa at binigyan ko ng isang mahigpit na yakap ang aking sarili.

Hindi kumibo si Jascha, pumikit ako at hinayaan ang sarili na mahulog sa antok. "You have your own way of being beautiful." I am not sure if someone talked to my dream.

wika nya bago sinara ulit ang pinto. Napabuntong ako habang nakaharap sa salamin. "Parang ang pangit ko," bulong ko habang sinusuri ng tingin ang sarili ko sa salamin. "That's not true cause you're unique, enough and gorgeous in your own way." Napasulyap ako kay Tzaddi na bigla nalang sumulpot at pinakikilig ako.

At kahit ilang beses pa siyang matuksong sumuko, paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili na, “Hindi pera ang halaga ko. Hindi katawan ko ang puhunan. Uutakan ko ang mundo, basta’t manatili akong buo.” At sa dulo ng araw, bago siya matulog, tinitignan niya ang sarili sa maliit na salamin sa tabi ng kama. Hindi glamorous, hindi perpekto—pero may apoy sa mata. At habang ginagawa niya iyon ay lihim siyang bumulong sa sarili na, “Darating ang oras na hindi ko na kailangang magsuot ng maskara sa gabi. Darating ang araw na sapat na ako—hindi para sa kanila, kundi para sa sarili ko at kay Tita.”

May kinuha doon at kalaunan ay natagpuan ko na lamang ang sariling may hawak na maliit na salamin. 'Maganda ka naman, myself ah?' pilyang sambit ko sa sarili nang sipatin ang sariling repleksiyon sa salaming hawak-hawak ko. 'Then why na walang lalaking natitipuhan sa akin? Kaylangan ko bang magpaganda muna? Mag self-care? Magpaderma? Bumili ng mga cosmetics para maenhance ang beauty within daw?