Pampering Yourself Quotes Novels & Stories

My main goal was to work, give back to my mother, travel with her everywhere, and create a life for her—away from being controlled. Bigla ko na namang naalala iyong quotes na binasa ni Nathaniel sa may Pahangin cafe. “Pero hindi ba’t mas masaya kung kahit kaunti ay may romance naman sa buhay mo.” Wika ni mommy, at sa hindi ko maintindihang dahilan ay biglang nagpopped-up sa utak ko ang mukha ni Nathaniel na nakatingin sa akin. Ipinilig ko ang aking ulo, tiningnan ako ng dalawa na parang naguguluhan sa aking ginawa.

“Don’t forget to take care of yourself, okay? You can’t pour from an empty cup.” Napatawa ako nang mahina. Pamilyar na sa akin ang linyang ‘yon; ilang beses na rin niyang sinabi iyon para ipaalala sa akin na unahin din ang sarili. Parang naging mantra na namin. “I know. I’m trying. Pero alam mo na, ang hirap lang minsan. Everything feels so fragile. Parang laging may nakaambang mali.”

Napabuntong hininga ako at akmang aalisin na ang make-up ko nang maalala ko ang sinabi sa akin ni Samarah noon sa mismong kwartong ito rin. “Do it for yourself, kung hindi magustuhan ng mga tao sa paligid mo yung pabgagabo mo, t*ng*na nila. Ang importante masaya ka.” Napangiti ako saka ipinagpatuloy ang pag-aayos. Kahit puro kalokohan ang lumalabas sa bibig niya, minsan may naliligaw din talagang maganda-ganda. “Anong nginingitimo dyan? Mukha kang t*nga.”

Ito mismo ang may command na tawagin ito sa ganoong paraan. Humalukipkip ito sabay taas ng kilay. “Naku huh, tigil-tigilan mo ako sa self-love n’yan. Aba Miss Alcantara, appreciate ko naman ang kasipagan at pagiging dedicated mo dito sa resto natin. Pero sana find life din naman minsan. Ayokong sisihin mo ako kapag naburo ang kagandahan mo.”

Hindi kumibo si Jascha, pumikit ako at hinayaan ang sarili na mahulog sa antok. "You have your own way of being beautiful." I am not sure if someone talked to my dream.

Gusto ko lang magmukhang maayos, para sa sarili ko. Habang nagme-makeup, naisip ko na marahil hindi lang si Caleb ang dapat kong pagtuunan ng pansin. Kailangan ko ring alagaan ang sarili ko, maging masaya sa mga maliliit na bagay. Isang swipe ng lipstick, ilang dabs ng concealer, at nagiging mas malinaw ang hitsura ko—hindi lang sa panlabas, kundi pati na rin sa nararamdaman ko.

"You're beautiful enough, so no need to feel tensed. You're the most beautiful woman tonight, Arielle. Wala kang dapat gawin ngayong gabi. Just be yourself. Be yourself, baby." Those words. I sighed in disbelief. "Ha. What am I even doing? I'm worried for nothing. I'm too focused on pleasing them. Pinagpipilitan ko nanaman ang sarili. I forgot that I have you." He smiled like he's mesmerized by my words. I crouched and kissed his cheek.

“Hmm, well parang ganoon na nga, if you fell head first there would be a high risk that you will also ruin your pretty face, it would be such a waste, kapag pangit ka naman at madadapa una ang mukha hindi kita sasaluhin, wala namang masisira, I mean sira nang dati ang mukha mo so wala nang kailangang ingatan, the fall would be so painful pero wala ngang masisira, so be thankful that you are beautiful.” Mahabang paliwanang nito saka siya kinindatan. Nag pigil naman ng ngiti si Amara dahill sa mga pinag sasabi nito, sa halip ay naiiling na lamang na pinlo ito sa kamay. “Yeah sure, I am now very thankful that I was born pretty, thank you for saving me, you can let go now bago pa mang tayo makit

"Walang sinuman ang may karapatang magtakda ng halaga mo kundi ikaw lang. At tandaan mo, may mga tao na makikilala ang totoong ikaw. Hindi mo kailangang magpanggap para magustuhan ka ng iba. Ang pinakamahalaga ay maging tapat sa iyong sarili." Habang patuloy silang naglalakbay, si Veronica ay medyo mas magaan ang pakiramdam. Bagamat may mga tanong pa rin sa kanyang isipan, nararamdaman niyang unti-unti niyang natutuklasan ang tamang landas. Hindi na niya kailangang mag-alala sa mga iniiwasan niyang tingin. Ang mahalaga ay ang kanyang lakas na matutong tanggapin ang sarili sa kabila ng lahat ng hamon.

"Hindi. Mid-thirties. Mawawarak ako ng bungga." Napahigop ako ng kape, pero muntik ko na itong maibuga sa narinig ko. “Grabe ka talaga, Jewel! Parang proud na proud ka pa sa kabaliwan mo. Ikaw na talaga ang reyna ng landian.” “Correction, Sinta,” sagot niya sabay taas ng kilay. “Hindi landian, kundi self-care with benefits. Kailangan ko rin ng bakasyon, hindi lang basta trip. Mental, physical, at sexual healing.”