Panakot Sa Bata Novels & Stories

Tipid na sinabi ng bata, kahit bakas sa mukha nito na gustong magsuplado ay hindi ginawa dahil naroon ang ama. "Let's go? I cooked your favorite strawberry pancake." Aniya dahilan upang magtalunan ang mga bata at nauna ng maupo sa lamesa. Habang kumakain ay hindi maiwasang pagmasdan ang kamay ni Marco na mayroong bagong band-aid. "Stop staring, hindi naman iyan ganoon kalala para hindi ko kayang kumain nang mag-isa. You're worrying about me too much," walang emosyong sinabi ni Marco.

Ang paliwanag ng lola niya ay hindi niya maintindihan at hindi niya maintindihan kung bakit at paano maiuugnay ang pulang marka sa pagsilang ng baby na kapatid? Lalo na si Nathan. Ang apat na taong gulang na bata ay nanahimik lang dahil hindi niya maintindihan ang ibig sabihin. Si Nathan ay parang karaniwang bata. Ang alam niya lang ay kung gusto niya ng baby na kapatid ay kailangan niyang gumawa gamit ang harina at itlog, kasama ang ibang sangkap.

"A-andiyan pa b-ba 'yong bata?" "Shh... Stop talking, pancakes. Nakatingin pa rin sa 'yo ang bata. Isipin mong mabuti kung hindi mo ba ito kapatid." Gusto niyang humagalpak ng tawa. Kailan pa siya naging mapagsamantala para lang mapalapit sa babaeng ito na parang tigre at maamong tupa? "W-wala ba siyang balak umalis?" "Wala."

pagtatanong ng lalaki sa bata na may halong pagtataka. “Ah ‘yun ba kuya alaga ko sa tiyan ‘yun”ka kamot-kamot sa ulo na paliwanag ng bata na ikinatawa ko ng bongga grabe talaga ang alam ng bata na ito. Pareho kaming na mangha sa nakita naming hain ng pagkain para sa pananghalian ang batang ito ay sobrang kakaiba. May mga kakayahan ang bata na talo pa kaming matatanda maayos na nakahain ang kanin at ilang ulam ang bilis kumilos sanay na sanay. May ginataan na laing pritong tuyo, may ginadgad na mangga na binawangan, meron din na kamatis at tagalog na sibuyas kasama ang itlog na maalat.

May kinuha siyang prutas sa bulsa ng pantalon niya, kanina niya pa gusto ibigay sa batang babae ito, "Gusto mo ng ponkan? Baka nagugutom ka na kaya ayaw mong tumigil sa pag-iyak" Nakatitig lang sa kanya yung bata sabay yuko ulit. Nagkibit-balikat na lang siya at iniwan ito sa tabi. Pumunta siya sa pinaka sulok at tumalikod. Katulad ng ibang bantay nakatulog din siya.

Hinaplos niya ang ulo ng bata at mahina niyang sinabi, “Bata ka pa ngayon, pero balang-araw, paglaki mo, kapag nasa edad ka na katulad ko… makakabili ka rin ng maraming kendi. As in, lots and lots of candy.” Napatingala muli ang bata, kumurap ng ilang beses ang mata, at may halong pag-asa sa boses nang tanungin, “Talaga po? Paglaki ko, makakakain din ako ng madaming candy? Yun po talaga ang pinaka-paborito kong kainin.”

"Bakit kong anu anung pinapakain mo sa mga bata?" "Hindi naman, eh kasi mapilit si aiken kahapon nilantakan ang ice cream na kinuha nya sa ref. Hindi ko naman mapigilan ayaw magpaawat dahil nagwawala."paliwanag nya. "Dapat hindi mo hinayaan e, dahil alam mo naman sensitive sila!" wika pa nito. Napayuko sya hindi sya umimik kasalanan nya naman talaga kasi hinayaan nya.

Ito ang ginamit ng mga bata upang hindi madumihan ang kanilang puwetan sa kanilang pag-upo sa lapag. Samantala, si Shianna naman ay nagtungo sa folding table na ang ibabaw ay mga pagkain. Kumuha siya rito ng baso at lumapit sa water jug na nasa lamesa rin. Nilagyan niya ng tubig ang baso at nang matapos ay nilagok ang laman nito. Pabagsak na ibinaba ni Shianna ang baso at napatiim-bagang. Sumisikip na naman ang dibdib niya habang inaalala ang posibleng naranasan ng mga bata.

pananakot ko pa. "But i'm still sleepy!" Mabilis kong tinakpan ang bunganga niya dahil baka marinig kami sa labas. Ang lakas ng loob sumigaw akala mo siya machichismis?! "Wala akong pakialam tumayo kana diyan at umuwi ayokong maging headline ng chismis!" Parang bata siyang umupo at kinusot ang mga mata, tumayo siya at walang pasabi na pumasok sa banyo. Pag labas niya, Tadaaa! Parang isang Greek God ulit.

Sa kabilang basket naman ay mga imported na pagkain tulad ng de lata, chocolate, gatas, at mga junk foods. "Tulungan mo nga akong bata ka, nakatingin ka lang sa akin na para bang nakakita ka ng multo." ani niyang hingal na ang boses. "Bakit ba naman kasi pagkadami-rami ng bitbit mo, 'Nay? Para kang nag-grocery sa kabilang bayan." Sabi ko habang nilalapag sa mesa ang kaniyang mga dala.