Novelas y relatos de Panakot Sa Daga

Sagot naman ni Gen. Ano daw? No land on the ground? Bakit parang may mali. Ground is lupa. Yung bundok eh gawa sa lupa at bato yan! Tss, the ground is floating dapat ginamit eh. Hindi yung land on the ground. Pero hindi ko na yun pinuna. Hindi naman kasi ako pabiba haha. "Shit. Habituated na ba ang ibang bundok dito?" Tanong ko pa. Inisip ko pa lang lung paano sila pupunta sa ibang lugar eh ang hirap na.

“At paano nga ba niya naririnig ang mga plano ng mga dumakip sa kanila?” “May naimbento kasi akong makina na maliit na p’wedeng iwan kung saan para mamanmanan ang lugar na `yun.” sabi ni Nico. “Tinatawag ko itong ‘Pasagap’ at tingin ko iniwan niya yun sa magandang lugar kaya naririnig niya ang mga usapan nila... ang ‘Pananggap’ naman nun ay nakatago sa likod ng tenga niya.” “Pananggap?” tanong ko.

sagot neto sa baybaylan " tahan na iho huwag munang aalalahanin ang iyong napanaginipan balang araw ay magiging masaya din ang ating Mundo at ang iyong Angkan kasama na ni Bathala wika neto sa Paslit teka at kukuha ako ng maiinom mo "wika pa neto agad siyang Pumunta sa lamesa at kinuha ang baso na yari sa kawayan at nag lagay na ng tubig Pagkatapos ay nag punta na muli sa paslit at nag salita

Malapit na, opo. "5 pieces, isa kada gabi?" pinakita ko ang lima kong daliri sa kabila naman ay isa. Umiling ito at kumuha ng pork and beans na nasa lata. Bagsak balikat kong tinignan muli ang naka hilera na mga pancit canton. For my pride. For our pride self. For my pancit canton, at para hindi ako maging aswang kong 'di ko makakain 'yon. Laban lang!

Baka sabihan na naman niya ako na "mukhang tanga" "Mag-aani na tayo ng kamote!" Sigaw ni Pancho kaya agad akong lumapit sa malawak na taniman ng kamote. Halos ang mga lupa ay kusa nang bumibiyak, hudyat na maganda ang ani na makukuha namin.

Hindi na niya namalayan ang kanilang pagtatapos dahil sa labis na pagkaliyo sa pagn*n*sa. KAHIT late na natulog ay inagahan pa rin ni Monica ang gising. Nag-impake na siya ng gamit na dadalhin sa Pampanga. Maaga ring nagising si Kenji kaya pinagluto niya ng pancake. Humingi na ito ng gatas.

Isla Moretti POV Sabi nila, kapag ang isang tao ay nasa bingit ng panganib, dalawa lang ang pwedeng mangyari, Fight or Flight. Pwedeng lumaban, o pwedeng tumakbo. Pero sa kaso ko, mukhang may pangatlong option, Bake.

“Hindi kita tatakbuhan.” Literal na nalaglag ang panga. “Holy cow!” Daig pa niya ang pinompyang nang maraming beses. Mas lalo tuloy sumakit ang kanyang ulo hindi na lang dahil sa hang-over, pati na rin sa mga sinabi nito. “Pa’no nangyari ito? Bakit nangyari? Bakit hindi mo pinigilan ang sarili mo? Bakit hinayaan mong may mangyari sa ‘tin? Alam mo naman na lasing ako ‘di ba? Oh my gosh!” Kaagad siyang nagpanic nang maisip niya kung ano ang mangyayari kung may mabuo nga sila? “Panindigan mo ‘talaga ‘to, Vergara! At huwag na huwag mo talaga akong subukang takbuhan, kung ayaw mong putulin ko ang kayaman mo!” banta niya at natulala naman ito.

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

Pero laking gulat ko nang papanain ko na sana siya ay biglang napatingin ang babae sa pana at sa isang kumpas ng kanyang kamay ay naging abo ang pana ko. “Ice fire,” sambit ko. Ice fire isang mahika na mga maharlika lamang ang maaring magkaroon. I spent half of my life studying the culture of witchcraft. I aimed again at pinana ko ulit ang bruha. Pero gano’n pa rin, naging abo ang pana ko.