Romans & histoires Panakot Sa Daga

Natakot ata ang ale sa naging reaksyon ko. “May kumalat na tsismis dito noon sa Baranggay Bangkal. Sumama daw si Diana sa ibang lalake. Tapos yung asawa niyang si Andres nasiraan ng ulo. Sabi nila totoo daw ang tsismis dahil isang araw bigla na lamang nawala si Diana at hindi na nagpakita.” Nagkatinginan kami ni Yuki. Hindi, hindi ganoon ang ate ko.

At sa pagkumpas niya ng kanyang kamay, nagsilipad ang mga karayom na parang mga ilusyon. Shink, shink, shink! Marami ang kaagad namatay bago pa man nila malapitan si Fane. "Ang taong to ay alam kung paano gumamit ng nakatagong sandata, at mahirap makita ang mga ito! Mag-iingat kayo!" Sigaw ng isa sa mga tauhan ng mapansin niya na ilang dosenang tao ang namatay habang hindi pa amn gaanong kumikilos si Fane.

Tsk. “Halaka! I’m really really sorry, Mr!” Bigla na lang lumuhod sa harap niya ang dalaga kaya nagpanic agad siya. What the f*ck is she doing? Ngunit bago pa man mag-process sa isipan niya ang balak gawin ng dalaga. Naglabas na ito ng panyo at walang hiya na pinunasan ang bulge sa pantalon niya kung saan natapunan ng maraming wine.

Siya lang ang nakakaalam sa pasikot-sikot ng lugar, kaya halos manggalaiti siya sa galit nang maisahan siya nito. Kung hindi pa siya bumalik ng bahay dahil nakalimutan niyang dalhin ang baril for in case of emergency ay hindi niya pa nalaman na sa kanang bahagi tumakbo ang dalaga. Ilan sa mga tanim na bulaklak ng bakuran ay naapakan at may mga bakas pang paa sa malambot na lupa.Wala siyang sinayang na oras, at agad na sinundan ito. Alam niyang sa mga sandaling iyon, hindi pa nakalalayo ang babae, at kapag hindi niya ito maabutan ay baka sa bangin ang deretsong bagsak nito.

" Nako baka liparin na mamaya ng hangin ang bahay namin. Mahirap na ineng, maglalagay muna kami ng pabigat sa bubong kaya maaga kaming magsasara. Mabilis ang galaw ng bagyo. Umuwi na din kayo ng asawa mo. Malapit sa laot ang mga bahay natin. Kaya dapat tayo yung doble na mag iingat." Ilang saglit pa ay namataan ko si Kuya Anton, panganay na anak ni nanay Anita at tatay Tonyo na nagmamadali. " Deo, Grace pasensya na, nilagay ko pa kasi sa mataas na lugar ang mga bangka. Tara na at ilipat na natin to sa bodega. May notice na na lumayo tayo dito sa talipapa." Bungad ni kuya. Ang talipapa nga naman kasi ay parang pier na nakatungtong mismo sa dagat.

Kung sasakay sila ng pampublikong sasakyan ay mas delikado. "'Wag ka na lang magpahalata. Here, use this to cover your face." Dinukot niya ang isang panyo mula sa bulsa at inabot sa dalaga. Mabilis na tinanggap iyon ni Dara at ibinalot sa mukha. Lumabas sila doon at tinahak ang daan kung saan sila nanggaling. Walang planong tumatakbo sa isip ni Joel ngunit ang mahalaga ngayon ay makaalis sila sa lugar na iyon.

Hypervelating! At dahil sa sobrang panick ko na baka maabutan nya ako ay nakalimutan kong mayroon palang pako na naka-angkla sa parteng hawakan ng dustpan. Hinila ko pabalik ang kamay ko sa sobrang gulat na makapa yun kaya nasugatan ako.

“Ano ba ang ginagawa ko? Ano ba ang ginagawa ko para sa inyo?” Ang katawan ni Pia ay bumagsak sa sahig, ang mga tuhod ay tumama sa mga pira-piraso ng baso, na nagdulot ng maliit na sugat, ngunit hindi niya ito napansin. Ang sakit sa balat ay hindi kasing tindi ng sugat sa kanyang puso. Ang mga luha ay tumulo nang walang tigil, ang mukha ay basang-basa, ang pawis at luha ay magkasalubong. Sa kanyang isipan, ang mga alaala ay nagsimulang magbalik, sabay-sabay na dumating tulad ng isang baha na pumapawi sa lahat ng hadlang.

sabi niya sa kanya. “Walang kwenta. Kung pupunta ka sa isang klase ng pagsasanay sa loob ng ilang araw, matututunan mo kung paano gawin ang mga ito. Ngunit kung hindi mo uunlad ang mga kasanayan, mas mabuti para sa akin. Pinipigilan akong mamatay sa gutom,” sabi ng dalaga habang pinipitik ang pancake.

"Gutom na po ako, Boss Daddy. Gusto ko po ng pancakes." Isang malakas at masayang halakhak ang pinakawalan ni Zeno, ang mga luha ng saya ay tuluyan nang pumatak. "Kahit isang daang pancakes pa ang gusto mo, ipagluluto kita ngayon din."