Novel & Cerita Pang Kuan Sa Lamok

"Sapphire, ang pula ng mukha mo. May lagnat ka ba?" Mas mabuti pa sanang hindi na lang binanggit ni Liam ang tungkol doon. Sa munting paalala nito, lalo pang namula ang pisngi niya—halos lumabas na ang dugo sa sobrang pamumula. "H-hindi, wala akong lagnat." Nauutal niyang sagot habang kinakagat ang labi, pilit na iniiwasang tingnan ang lalaking may malamlam na mga mata sa tabi niya. Inabot niya ang takoyaki sa bata. "Pagod ka na ba? Kumain ka muna nito, tapos bibili tayo ng gulay at umuwi na tayo, ayos ba?"

May suot naman Ako na sunglasses na may kakayahang makakita sa dilim o kahit na ano mang bagay na gumagalaw. Sumandal Ako sa puno dahil nababagot na Ako at kanina pa Ako pinapapak ng lamok rito."Kapag nahuli ko talaga kayo, dudurugin ko kayo! Sisiguraduhin kong hindi na kayo makikilala ng mga kalahi ninyo!" away ko sa mga lamok na kumakagat sa akin.

* *"Walang kwentang ina." Nakita ko ang pag-igting ng panga ni Liam. Nakatayo siya malapit sa bar, ang kanyang mga kamay ay nakakuyom at ang kanyang mga mata ay madilim na nakatitig sa mga litrato. Selos? Galit? Hindi ko alam, pero alam kong nasasaktan ang kanyang pride. ### Ang Pag-agaw sa Spotlight

ani Thalia habang pumapalakpak. “Mommy? Are you okay?” biglang tanong sa akin ni Liam. Ngumiti ako at tumango. “I'm always okay, anak.” Mabilis na lumipas ang oras at dahil sa hindi traffic ngayon ay mabilis kaming nakarating sa Pampanga. Maraming nag-bago rito, may ibang gusali na ngayon na ipinatayo, noon kase puro palayan lang ang nandito kaya nakaka-pagtaka.

Kaya baon ang lakas ng llob ay humakbang ako palapit dito at sinalubong ang kaniyang mga tingin. "Hindi kaya ikaw ang dapat na matakot sa ating dalawa? Ngayon pa na nasa tamang edad na ako. Alam mo na kung ano ang mga kaya kong gawin." Nakita kong umigting ang panga niya't nagtanggal ng bara sa lalamunan kaya ngumiti ako nang maluwang.

nanlaki ang mata ko sa sinabi ni clara. Anong madami para gusto kong kumuha ng salamin at tignan ang leeg ko kung madami ba.. " Anong madami t-tsaka kagat lang yan ng lamok s-sa k-kwarto ni kudos.." nag simulang mag init ang aking muka Hindi ko alam kung ano ang ipapaliwanag ko sa kanila " Punyetang lamok yan ang laking lamok naman pala ng kumagat sayo tanga!..." natatawang saad ni xaxy sakin

"Sabi ko naman sayo gamitin mo ang pandama mo. Base sa nakita ko kanina ay nakabantay ka sa kung ano ang magiging ekspresyon ng mukha ko at kung saan ako tumitingin. Tandaan mo, hindi sa mata, mukha, katawan, at kamay ka magpokus. Magtiwala ka sa pandama mo dahil pagnatutunan mo na 'yon ay madali mo na lang malalaman kung may bagay o tao ang palapit sayo. Kusang gagalaw ang katawan mo." "Hindi ba nababase sa mata? Minsan ay doon nakikita kung saan aatake ang kalaban."

Ang mga manonood na nanonood sa eksena ay napuno ng galit. "Ito ay mapangahas! Dapat ay natapos na niya ito kaagad—nagpa-abort at hiwalayan siya!" "Grabe ang taste mo sa lalaki, girl," Tawag ng isa pang boses. "Kapag nakuha mo ang tatlong milyong dolyar na iyon, mas mabuting mag ingat ka sa mga hamak na tulad niya." Tumango ako bilang pagsang ayon.

“Anong problema nang mga tao?” Tumayo ako sa semento at ibinuka ang aking dalawang braso na parang niya-yakap ko ang hangin na duma-dampi sa buong katawan ko. Ang sarap damhin. Sana Kuya Liam ay andito ka rin sa panaginip ko para malasap mo rin ang hangin na nararamdaman ko sa panaginip ko. Hanggang sa nabuksan na ang pinto, dahil sa gulat at lakas ng kalabog ng pinto ay nadulas ako ng konti.

Parang hinuhukay ang aking kaluluwa. "Sana hindi na matapos ang araw na 'to. At sana hindi rin panaginip ang lahat ng 'to na kasama kita ngayon." Sabi ni Liam at paulit-ulit na hinahalikan ang aking mga kamay. "Kung nananaginip lang ako ngayon, sana hindi na ako magising. Ayokong gumising at makita na wala ka sa tabi ko."