Novel & Cerita Parang May Nakadagan Sa Dibdib

Flashback "Ughhh!" tanging ungol ko. No'ng una ay may nararamdaman akong kunting sakit pero napalitan ito ng masarap. Habang ang isang kamay nito ay hinihimas sa kabila kong dibdib. Salit-salitan n'ya itong sinubo sa bibig ng lalake hanggang nagsawa ito at bumaba ang kanyang labi sa aking puson habang dinidilaan nya ito at pumunta ito sa aking gitnang bahagi na hindi ko matatandaan kung paano ito natanggal.

Pati tuloy social media ay kinaiinisan ko na ngayon. Maya maya, habang nagsasabon, bigla kong hinaplos ang kaliwang bahagi ng dibdib ko. Napatigil ako bigla. May nakapa kasi ako na parang isang maliit na bukol. Huminto agad ang kamay ko para isure mabuti ang nakapa ko. Pero napakunot pa rin ang noo ko kasi mayroon talaga. “Ano ‘to?"

Pigil siyang natawa at halatang bahagyang nakiliti nang sinimulan kong masahehin iyon . ​“Parang mas malaki pa ang dibdib mo kaysa akin,” mapaglaro kong sambit, muling pinisil ang kanyang dibdib bago ko unti-unting naisipang igapang muli ang kamay, ngayon ay patungo na sa kanyang likuran.

Ramdam ko ang kaba sa dibdib ko. Parang hindi ako makahinga sa sobrang lapit nya. To be continue

Pakiwari ni Danna ay hinihiwa ang dibdib niya sa sakit na nadarama. Hindi niya tiyak kung sino sa mga kasambahay ang pumasok pero naramdaman niya ang paglapag nito ng pagkain sa side table ng kama. Sinikap niyang huwag gumalaw dahil ayaw niyang makipag–usap kung sakali. Pero kaagad bumilis ang kabog ng dibdib niya nang sumampa ito sa kama at tumabi sa kanya pagkatapos ay niyakap siya ng matipunong bisig mula sa likod niya.

Pag harap ko sa salamin na kagaya ng nasa cr na nasa kwarto namin ay bumungad sakin ang mga namumula sa dibdib ko Napanganga ako ng pati ang cleavage ko ay meron din maliliit na pula pula tinanggal ko ang bra na nakasout sakin at halos mapanganga ako dahil sa napapalibutan ang dibdib ko ng mga chikinini " P-paano nangyari to b-bakit ganito kadami to" tulala kong saad Habang nakatitig sa dibdib ko na namumula parin

Sigaw ko para mailabas ang lahat ng bigat na nasa dibdib ko. “Hindi ko kaya!!” Sigaw kong muli at pinagsusuntok ko ang pader habang sa dumugo ang kamao ko. Hindi ko maramdaman ang sakit sa kamao dahil ang sakit sa dibdib ko ang nanaig. Napaluhod ako sa sahig ng mapagod ako kakasuntok sa pader.

BAKIT PABA AKO UMASA? Ang sakit sakit na ng dibdib ko, akala ko ba naman ako pero bakit siya. Nakalabas na ako sa Bahay pero biglang nawala ang aking malay ng may tumakip na panyo sa bibig ko at ako ay binuhat. Kung sasaktan man ako ng taong ito, Okay lang. Sanay naman akong masaktan. FLASHBACK SA CR...... "May nagugustohan na kase ako."

Chapter 227 Ramdam ko ang init ng maliliit na katawan sa tabi ko, ang magkahalong iyak at paghinga nila. Ang bigat sa dibdib ko ay hindi sakit… kundi isang bagay na kakaibang gaan. Parang kapayapaan. Pero unti-unti, parang may humihila pababa sa talukap ng mga mata ko. Ang bigat parang may gumagan dito.

Sa sobrang pag-iisip ko ng mga problema ko ay di ko namalayang nakatulog na pala ako. Naalimpungatan ako ng may mabigat na nakadagan sa dibdib ko, ‘di ko alam kung binabangungot na ba ako o totoong may nakadagan talaga sa ‘kin. Naghahalo kasi yung antok at pagod kaya hirap akong dumilat.