Novel & Cerita Pasasalamat Sa Ina Tula

Oh 'di ba, wala na talaga siyang takas. Nakausap na rin nito ang kanyang ina at ama kanina sa telepono tungkol sa usapan nila, at ang mga magulang niya, hindi man lang siya pinaglaban. Ang sabi lang ng mga ito sa kanyang Ninong ay, "Do what you think is best for Jasmine."

Salamat sa aking ina na laging naghahanda ng pagkain sakin. "Magandang umaga Nay. Pasensya po tinanghali ako ng gising. Dala siguro ng pagod." "Ayos lang yun anak. Masaya ako na nagagampanan ko ang tungkulin ko bilang iyong ina, ikaw nalang meron sakin anak kaya masaya ako sa ginagawa kong ito." aniya. Lumapit ako sa kaniya at niyakap. "Salamat inay. Maraming Salamat po sa lahat."

"Salamat po, Tita. Napakalaking bagay para sa akin ang tanggapin ninyo ako sa pamilya." "Ikaw na ang anak kong babae, Tina. At bilang isang ina, ang tanging hiling ko lang ay alagaan niyo ang isa't isa. Kahit anong mangyari, lagi lang kaming nandito para sa inyo." Niyakap ko siya nang mahigpit, damang-dama ang kanyang pagmamahal. Mas lalo akong napuno ng pasasalamat at pagmamahal sa pamilyang papasukan ko.

Ngunit hindi niya alam, ang pasasalamat ni Ysa ay hindi lamang dahil sa mga damit. Nagpapasalamat siya dahil sa wakas ay naramdaman niya ang isang bagay na matagal nang nawawala sa kanyang buhay. Ang pagmamahal ng isang ina. Mula nang lakasan niya ang loob na yakapin si Luciana, tila unti-unting natunaw ang mga pader na matagal niyang itinayo sa paligid ng kanyang puso.

Ito'y luha ng pasasalamat. Pasasalamat para sa pagmamahal na natutunan niyang tanggapin, kahit hindi para sa kanya. Pasasalamat para sa mga aral na iniwan ni Jal—ang tapang na ipahayag ang nararamdaman, ang katapatan sa sarili, at ang kakayahang magpaalam nang may dignidad.

Pag pasensyahan muna . Hindi ko alam kung sino ang tunay mong ama pero ang ina mo ay taga Isla alap na siyang nangungulila parin sayo hanggang ngaun .Pag nabasa mo to please lang ihingi mo ako ng tawad sa kanya .Nakalagay diyan sa likod ang tunay na pangalan ng ina mo .Naway maintindihan mo ako at mapatawad mo ako dahil hindi ako ang ama na siyang pinagpapasalamat ko dahil hindi ako karapat dapat na maging ama mo! " nanginginig siyang napaupo sa upuan na bakal hindi niya akalain na may ganon ang nangyari sa kanya. Pinagkait nilang mamuhay siya ng payapa. ***

"Salamat sa lahat, Tiffany." "Mam, ako ang dapat na magpasalamat sa inyo sa lahat-lahat. Hangad kong maging maayos kayo kung saan man kayo dalhin ng kapalaran ninyo. Marami pong salamat sa lahat ng mga natutunan ko sa inyo."

Pinahid ko agad iyon sa hawak kong tissue paper. Ma... I will be missing you for the rest of my life. Hindi ko ho inakala na darating tayo sa ganito. Na isang araw ay magiging isang alaala na lang presensya mo sa pamilya natin... Pero bago pa man ang lahat, hayaan mo ho akong pasalamatan sa 'yo. Salamat ho sa lahat lahat ng pangaral mo sa akin. Salamat sa pagaaruga mo. Salamat sa pagiging mabuting Ina sa akin. Salamat sa pagpapalaki sa akin na maging isang mabuting tao. Salamat dahil hindi mo ako ibinandona kahit madalas ay marami tayong hindi paguunawaan. Salamat dahil hindi mo ako binitawan kahit pa madalas na ang pagiging suwail ko noon bilang anak mo. Sorry kung nasaktan ko ang damdamin

Agad akong nagbaling sa kaniya ng tingin. "ANO ITONG KAHANGALAN NA GINAGAWA MO?" madiin na singhal ni Ina habang alalang-alala siya sa lalaking asa kaniyang mga bisig na para na lamang isang piraso ng papel na walang kabuhay-buhay. Agad akong tumayo sa aking pagkakasalampak sa malamig na sahig at pinahid paalis ang nararamdaman kong dugo na dumadaloy nang marahan mula sa aking labi.

anas pa niya sa matanda habang paos ang boses dahil sa panunuyo ng lalamunan. "Thank you saan? Ako ang dapat magpasalamat dahil ligtas ka, anak. Masyado mo akong pinag-aalalang bata ka," iling pa ni Dolores habang pinupunasan ang luhang tumulo sa mga mata. "Yeah, I'm sorry, Inay. Hayaan n'yo po, hindi na ito mauulit pa," pangako naman ng dalaga rito na may bahagyang lungkot ang tinig kahit pa nga ba nakangiti ang labi.