Pasasalamat Sa Ina Tula 소설 & 이야기

Tumulo ang mga luha sa mga kulubot ng kanyang mukha, at kumuha pa siya ng isa at iniabot kay Yesha, hinaplos ang kanyang ulo at nagsalita sa mahina at magaspang na boses, "Matamis nga siya kainin mo rin." Ang mga kamay ng matanda ay malabot at mainit, katulad ng lolo na nagpalaki kay Yesha. Sa kasamaang palad, nang siya ay limang taon gulang, pinatay siya ng isang grupo ng mga tulisan na pumasok sa kanilang baryo. Ang matandang nakaharap sa kanya ay kahawig na kahawig ng kanyang lolo.

Naalalang tanungin ni Belyn ang ina sa birthday nito para bukas. "Siyanga pala Ma,anong balak mo sa birthday mo bukas?" tanong niya sa ina. "Wala gagawa kami. Ng kapatid mo at bagong baby ng Papa mo…." "Mama…" Author note: Happy happy birthday po sa aming ina si Mama Ed's, love you ma thank you po sa pagsuporta sat more blessings to come po…. At ingat po kayo palagi muahhh mhuuamm chup…chup…!"

Lumingon ang ginang sa gawi nina Angela habang naka titig rin dito ang dalaga. "Sobrang nag pa- pasalamat ako na lumaki at na hubog sila ng maayos at isang mabuting tao na talagang mamahalin ng kahit na sino. Mabuti ang kalooban at may busilak na puso. Alam kong marami ang mga naging pag hihirap mo at masakit para sa akin bilang ina na hindi ka man lang nasamahan sa mga panahong iyon., hindi ko napunan ang pagiging ina sa kanya, magka- gano'n pa man. Hindi ka nawala sa puso ko. Patuloy kang kasama sa bawat panalangin ko. At nag pa- pasalamat ako, dahil hindi naman nya ako binigo. Isang napa ka- mahalaga at walang makaka pantay na yaman at saya ang naging regalo nya sa akin ngayon. Ang muling

galak kong pasasalamat. “Mag-iingat kayo. Mamimiss namin kayo. Pumasyal kayo rito ah?” Hinawakan ni Tita ang kamay ko pagkatapos ay hinaplos niya ang ulo ng mga anak ko. “Thank you po!” Ani Nathalia. “Mamimiss kita. Good luck sa school mo!”

Walang kaarte-arte siyang lumapit at niyakap kami ni Inay. Nang ako na ang yakapin niya, hindi ko alam kung bakit, pero kusang gumalaw ang mga braso ko. Parang sumabay ang loob ko. Parang gusto kong higpitan pa ang yakap, kahit sandali lang. “Naku, Ma’am,” sabi ni Inay pagbitaw namin. “Kami nga po dapat ang magpasalamat. Ang dami niyo pong pinamili sa amin ni Mira.”

aniya at tumayo sa inuupuan niya bago ako iniwan tinapik ang balikat ko. Ayokong makasakit ng tao at ayokong makitang mapahamak sila ng dahil sa akin umiwas ako sa kanila noon dahil sila ang kahinaan ko. Hanggang magiging kahinaan ko kung bibigay ako sa ibig sabihin ni tito gusto ko katulad sa buhay ni tita Jia na kahit nasa mundo ako ng underground world hindi madadamay ang pamilya niya kumpara kay daddy letseng pag-ibig nahulog kasi ang bruhang 'yon kay daddy ang mommy ng kapatid ko na si Mencius ang tinutukoy ko kung pwede lang talaga si mommy ang tunay niyang ina hindi ganito ang buhay namin ngayon. Bumuntong-hininga na lang ako at hindi ko napigilang lumuha miss ko na si mommy na kasama

Nagpapasalamat pa rin ako sa diyos kahit maling mali ako binigay ka n’ya sa akin sa lahat ng mali sa buhay ko anak ko ikaw ang tama at patuloy na mananatiling tama. Bahagya akong huminto dahil sulat palang dama ko ang pagmamahal na noon ko pa hinangad napaka makapangyarihan pala ng pag-ibig ng isang Ina. Hindi impokrita ang aking Ina aminodo s’ya sa lahat ibinaling ko muli ang aking atensyon sa sulat sa nanlalabong patingin buhat ng luha na gusto ng kumawala.

“Magpasalamat ka dahil hindi mo na makikita kung paano ko pagpasasaan ang kambal mo. Pero huwag kang mag-alala dahil sisikapin kong buhayin sila para naman magalit sila sa ama nila na dahilan ng sasapitin nila sa mga kamay ko.” “Pu. Tang. Ina. Mo.” May diin ang bawat kong salita, bawat frustration ko ay nais kong maiparating sa kanya. Kung hanggang dito na nga lang ba ang buhay ko ay sana lang, huwag pabayaan ng Panginoon ang mga anak ko at si Salvatore.

nakangiting pangako ko rito kaya agad nitong kinuha ang tuwalya sa kamay ko at agad na ibinalot sa sarili Binuhat ko na ito mula at agad na akong naglakad sa pinong buhangin papunta sa munting tirahan naming mag-ina. Hindi ko sinanay ang anak ko na manirahan sa isang malaking bahay dahil nais ko na matuto itong pahalagahan kung anong meron siya ngayon at magpasalamat sa lumikha para sa mga biyayang natatamasa nito. Si mama ang inspirasyon ko para mapalaki ko nang maayos ang anak ko kahit na walang amang kinikilala katulad nang pagpapalaki sa akin ni mama na walang lalaking naging kaagapay niya sa buhay. "Maria nandyan na pala kayong mag-ina" masiglang bati sa akin ni Aleng Marta ang ginang n

masaya niyang balita sa ina. “Mabuti naman, anak. Nagpapasalamat ako sa Diyos dahil sinagot na rin niya ang ating mga dasal,” usal ng ina habang umuubo. Dahil sa tuwa na nababalot sa kanyang puso ay hindi na niya nabasa kung anong kumpanya ang tumanggap sa kanya kaya naman bitbit ang selpon patungo sa kusina ay muli niyang pinasadahan ng basa ang text na kanyang natanggap.