Passion Quotes For Work Novels & Stories

“Alam mo, Aria, hindi lahat ng bagay na pwedeng bilhin ng pera ay tunay na mahalaga. Sa trabaho ko, napakaraming tukso, maraming pagkakataon na pwede kong gawing mas madali ang lahat… pero minsan, kailangan mong manindigan sa tama, kahit pa walang reward sa dulo.” Ngumiti ako, at hindi ko mapigilan ang pagkapit sa braso niya. “Kaya pala ang daming humahanga sa’yo. Alam mo ba, kahit hindi ka na kailangan magpanggap? Kasi mukhang totoo ang lahat ng nakikita ko ngayon.”

sigaw ko. “Alam mo ba kung bakit kahit gano'n nila ako tratuhin ay hindi ko mabitaw-bitawan iyong trabaho ko rito?! Kasi p-pangarap ko ‘to, e...” pumipiyok na saad ko. I know how it feels to have nothing but only my dreams. Now that they're seemingly gone too, I don't know how to be fine. My insides were all dead. I needed my passion, my dreams to resurrect them.

"And yet you still came to work." Ngumiti ako nang bahagya. "Sanay na po akong mapagod." Bigla siyang natahimik. Tila may kakaibang pahiwatig ang tingin niya. Para bang may iniisip siyang malalim. Pagkaraan ng ilang segundo... Mahina siyang nagsalita. "You don't have to prove your dedication." Napatingin ako sa kanya. "As far as I'm concerned..."

Kung bebetlogan kaya kita, makakangiti ka pa kaya? "Dito muna tayo. Maaga pa naman, tambay muna tayo. First day vibes. Chillin'! "Chillin? Are you kidding me? Hindi ako pumasok para mag-chill. Kung ikaw walang magawa sa buhay mo ibahin mo ako." The nerve! Feeling close. Maypa vibes-vibes pang nalalaman. Buti kung wala akong trabaho katulad niya, pero kahit wala ayokong tumambay kasama siya.

Hindi nila mauunawaan iyong pagmamalaking nararamdaman ng mga kagaya ko sa mga panalong pinaghirapan namin sa buhay. “Kahit ilang trabaho ko pa iyong sabihin ko, hindi pa rin iyon sasapat para sa kanila. Kahit ilang awards at diploma pa iyong ibigay ko sa kanila, mababa pa rin ako sa mga mata nila,” I resumed, choking on my tears. I then turned to him. “Kahit ilang beses ko pang ulit-ulitin na nagawa ko ang mga iyon at nagtagumpay ako kahit wala kaming pera, hindi nila maiintindihan kasi hindi nila kailanman naranasang mamuhunan sa mga pangarap nila at kakayahang magsikap. They have everything while I have nothing but only my dreams.”

Madalas na lang din kami magkita. Binugbog kasi ako ng trabaho kahapon. Puro compilation of documents, auditing saka balance. I admire the workers here for their dedication and passion. Hindi lang sila, maging lahat ng empleyado na may binubuhay. Imagine going through something each day, yet they chose to be professional because they have a family to support to.

Seryosong sabi ko sa kanya. "Naku Samantha, walang problema! Kakausapin ko ang boss ko. Do'n ka na lang sa'min." "Uhm...ibang work sana eh." "Huh? Eh bakit? Paano ang passion mo? Paano ang career mo?" Sunod-sunod na tanong niya saakin. "Kailangan ko muna sigurong pansamantalang i-give up 'yon." Malungkot kong tugon. "Ano? Nang dahil lang sa lalaking 'yon ay sisirain mo na ang pangarap mo!"

“Kakaiba ka talaga, Zeno! Kahit bakasyon mo, trabaho pa rin nasa isip mo.” “Siguro rin kasi ayokong nababasa at ayokong nasa ilalim masyado ng araw. I’ll burn under the sun.” “Hindi lang workaholic, bampira rin pala. Kaya ka pala nagrereply sa mga text ko na anong oras na ah!” hindi pa rin humuhupa ang kanyang pagtawa. “Kailangan mo talaga mag-let loose noh! Ayos lang na magkasunburn kasi experience din. Ilang araw kang hindi makakagalaw nang maayos pero ayun yung batid na sobra kang nag-enjoy sa swimming.”

Isa pa, hindi ko mararating kung nasaan ako ngayon at hindi ko mararamdaman ang ganitong satisfaction na resulta ng passion ko kung hanggang ngayon ay nasa tabi ko pa rin siya. Kaya kung may ipagpapasalamat man ako na nagustuhan kong ginawa niya? Iyon ay ang pagloloko niya. Dahil nang dahil doon, nagising ako at nagkaroon ako ng lakas ng loob na iwan at layuan siya. And because of that, narating ko ang kung nasaan man ako ngayon. “Alam mo, Ate, minsan? Iniisip ko na lang na hindi na dahil sa passion mo kung bakit mo pinapasok ang mga ganiyang bagay sa trabaho mo.” rinig kong saad ulit ni Jela.

“At kapag masaya ako, ikaw ang una kong makukuwentuhan.” “Kapag may problema ako, ikaw ang una kong yayakapin.” Bahagya kong hinawakan ang pisngi niya. “At ganoon din naman ako sa'yo.” Ngumiti siya. Pero alam kong hindi pa rin siya kuntento. “Kaso, honey, kung titigil ako sa pagtatrabaho, para ko ring pinapatay ang passion ko.” “Tama.” “Mahal ko ang ginagawa ko.”