Patawarin Mo Ako Mga Nobela at Kwento

Hindi mo kasalanan ang nangyayari sayo,kasalanan nila kaya dapat mo silang parusahan Dapat mo silang parusahan. Dapat ko silang parusahan? Oo dapat silang parusahan. Paparusahan ko sila dapat maghirap din sila........ Papatayin ko sila papatayin ko sila kasalanan nila ito.... PUMUNTAHAN MONA........HAHHAHAHA toktoktoktoktok Sandali sino ba iyan at parang sisirain naman ang pinto kong makakatok.. Toktoktok

Tsk. Napatango siya. Ako naman napabuntong hininga. Kailangan ko ata humingi ng kapatawaran dito, kahit paano. “I am sorry.” Mga mata niya na parang ayaw na din umiyak. Yeah. Nakakapagod Monina umiyak. At walang rason para umiyak dahil kapiling mo na ako. Ako ang siyang magiging sandalan mo sa lahat.

Suminghot si Kairus! "Patawarin mo ako sa lahat lahat, sa pananakit ko sayo, sa mga pagkukulang ko sayo, sa pagbabalewala sayo, sa mga araw na nasaktan at napaiyak kita. Patawarin mo ako sa mga araw na nagsinungaling ako sayo, sa mga araw na hindi ko pagtupad ng mga pangako ko. Patawarin mo ako sa mga panahon na wala akong sa tabe mo nong kailangan mo ako, forgive me sa mga panahon na wala ako sa tabe niyo ni Apollo, i'm so sorry.."

“I’m your new mommy.” Napatawa ako isang tawang puno ng disbelief. “Sorry?” sabi ko. “You must be joking.” “Hindi ako nagbibiro,” sagot niya. Humakbang ako paatras. “Hindi kayo pwedeng basta-basta pumasok dito at magpakilalang mommy ko.” Sino naman sigurong t*nga ang papasok basta basta nalang dito at sasabihin na mommy ko pa.

mahinang tawag ni Tara pagkarating nila sa kwarto. "Pakiusap, Tara. Pwede mo ba akong iwan?" tanong ni Aria habang nakatalikod kay Tara. Hindi lang sa harap ng dalawang taong ito, ayaw ding ipakita ni Aria ang pinakamahina niyang panig kay Tara.

“This is for the dream I sacrificed to be your boring wife!” Napaatras ulit siya, halos matumba dahil sa lakas ng impact. Nakita kong dumugo ulit ang pumutok niyang labi pero wala akong pakialam. Kulang pa ito. Kulang na kulang pa ito. PAAAK! “Para 'yan sa perang ninakaw mo mula sa akin! Ang pera ko na ipinapadala mo para buhayin ang malandi mong kabit na si Moira!”

“Sinaktan mo ako, Paco… seventeen lang ako nun, hindi ka na naawa… niloko mo ako, pinaglaruan!” “Sorry na nga po, Sinta ko, wag ka ng magalit at babawi nalang ako sayo basta bigyan mo lang ako ng isang buwan para gawin lahat.” saad niya na ginamit ang katagang madalas niyang itawag sa akin noon– “Sinta ko” “Ano bang binabalak mo? bakit humihingi ka sa akin ng isang buwan?”

Pero for some reason diko magawang matawa. Napabuntong-hininga na lang ako.

Patawarin ako ni Nayay pero hindi mawala ang galit ko sa nanay niya. "Kung alam mo bang mayaman ang Tatay ko hindi mo sya pahihirapan? Hindi mo ilalayo si Nanay sa kanya? Hindi mo sisirain ang buhay niya?" Umiiyak na rin ako. Hindi ko na napigilan ang pagbuhos ng emosyon ko. "Wala kang puso." "Patawarin mo ako, apo."Umiiyak nitong sabi pero sunod-sunod akong umiling sa kanya.

Ni wala silang nagawa n'ung sinugod kami at hindi man lang mapigilan ang mga lalaking 'yon na pumasok dito. Sa okay lang si Paxton. Iyan lang ang hiling ko ngayon. Mahal din kita, nakalimutan kung sabihin 'yon.