Patawarin Mo Ako Novels & Stories

sigaw nya rin sa akin. Miss Brapanti please forgive me Po di ko Po alam na kayo po yon Kasi po may iniisip lang Po Kasi ako Po.Please Po. Pagmamakaawa ko sa kanya at talagang tinadtad ko ng Po Ang pakiusap ko sa kanya baka madala sa pagiging magalang ko kunyari. Miss Pascua are insulting my surename?

“T-talulla… I…” “P-patawarin mo ako, Ate.” Wala akong pakialam kong hindi siya totoo o proyekto lang siya ng imahinasyon ko. Hindi ko alam kung bakit nandito siya ulit pero wala akong pakialam, ang mahalaga ay nandito siya ngayon. Nasa harapan ko, abot-kamay ko. “A-ate, p-patawarin mo ako… miss na miss na kita,” sinubukan ko siyang abutin pero agad ko ring pinigilan ang sarili ko. Lihim akong umusal ng panalangin na sana, sa pagkakataon na ito, hindi na siya mawawala, na totoo na siya. “A-ate, b-bakit ngayon ka lang?Bakit ngayon ka lang ulit? Galit ka ba sa akin?”

HIndi pwede! Hindi bagay sa akin lalo na at siya ang gusto kong maging asawa. Ang Katrina na ito ang gusto kong pakasalan pagdating ng araw kaya hindi talaga pwedeng payagan ko itong tawagin akong Kuya. Baka kasi masanay eh!

Hindi mo kasalanan ang nangyayari sayo,kasalanan nila kaya dapat mo silang parusahan Dapat mo silang parusahan. Dapat ko silang parusahan? Oo dapat silang parusahan. Paparusahan ko sila dapat maghirap din sila........ Papatayin ko sila papatayin ko sila kasalanan nila ito.... PUMUNTAHAN MONA........HAHHAHAHA toktoktoktoktok Sandali sino ba iyan at parang sisirain naman ang pinto kong makakatok.. Toktoktok

Tsk. Napatango siya. Ako naman napabuntong hininga. Kailangan ko ata humingi ng kapatawaran dito, kahit paano. “I am sorry.” Mga mata niya na parang ayaw na din umiyak. Yeah. Nakakapagod Monina umiyak. At walang rason para umiyak dahil kapiling mo na ako. Ako ang siyang magiging sandalan mo sa lahat.

Suminghot si Kairus! "Patawarin mo ako sa lahat lahat, sa pananakit ko sayo, sa mga pagkukulang ko sayo, sa pagbabalewala sayo, sa mga araw na nasaktan at napaiyak kita. Patawarin mo ako sa mga araw na nagsinungaling ako sayo, sa mga araw na hindi ko pagtupad ng mga pangako ko. Patawarin mo ako sa mga panahon na wala akong sa tabe mo nong kailangan mo ako, forgive me sa mga panahon na wala ako sa tabe niyo ni Apollo, i'm so sorry.."

“I’m your new mommy.” Napatawa ako isang tawang puno ng disbelief. “Sorry?” sabi ko. “You must be joking.” “Hindi ako nagbibiro,” sagot niya. Humakbang ako paatras. “Hindi kayo pwedeng basta-basta pumasok dito at magpakilalang mommy ko.” Sino naman sigurong t*nga ang papasok basta basta nalang dito at sasabihin na mommy ko pa.

"Ma!" Tawag ni Aria sa kanyang ina na nakaupo sa tabi ni Tara, na sinusubukang pakalmahin ito. Ang mga mata ng babae ay namumugto at ang kanyang mga pisngi ay basang-basa ng luha.

“Sinaktan mo ako, Paco… seventeen lang ako nun, hindi ka na naawa… niloko mo ako, pinaglaruan!” “Sorry na nga po, Sinta ko, wag ka ng magalit at babawi nalang ako sayo basta bigyan mo lang ako ng isang buwan para gawin lahat.” saad niya na ginamit ang katagang madalas niyang itawag sa akin noon– “Sinta ko” “Ano bang binabalak mo? bakit humihingi ka sa akin ng isang buwan?”

Patawarin ako ni Nayay pero hindi mawala ang galit ko sa nanay niya. "Kung alam mo bang mayaman ang Tatay ko hindi mo sya pahihirapan? Hindi mo ilalayo si Nanay sa kanya? Hindi mo sisirain ang buhay niya?" Umiiyak na rin ako. Hindi ko na napigilan ang pagbuhos ng emosyon ko. "Wala kang puso." "Patawarin mo ako, apo."Umiiyak nitong sabi pero sunod-sunod akong umiling sa kanya.