Novel & Cerita Patawarin Mo Ako

"Patawarin mo ako. Gusto kong bumawi sa'yo. Bigyan mo lang ako ng sapat na panahon. Kailangan mong magpalakas muna dude. Alam kong matapang at malakas ka. Gusto kong magpakatapang din para sa'yo. Ipunin mo ang lakas mo. Mag-uusap muli tayo. Kailangan kong mapagplanuhan kung paano ka makakatakas ngunit magagawa lang natin iyon kung makabawi ka na ng iyong lakas." "Kung gusto mo talaga akong tulungan, madali mo lang akong itakas dito. Ang sabihin mo, katulad ka na din nila. Mali ang pagkakakilala ko sa'yo. Hindi ang katulad mo ang dapat na minahal ko."

Inipon ko lahat ng enerhiya kong maka wala sa kanyang mga kamay subalit hindi ako makawala-wala dahil hindi sapat ang lakas ko kumpara sakanya. “Haha.” Tawa ni Patrick na natatawa lamang na pinapanuod kami. “Ano ba, bitawan mo na ako. Bitaw sabi.” Impit ko pang pag papakiusap ngunit sarado ang isip at puso nila na pakinggan kong ano man ang sinasabi ko. “Bakit mag kano ka ba, huh?” Anito na mapa kurap naman ako ng mata. Ha? Ano?

Patawarin mo ako dahil naging isa akong mahinang lalaki para sa iyo at kung magkakaroon ako ng pagkakataon na maangkin ka ay gagawin ko ang lahat para maisakatuparan iyon. Alam ko naman na mayroong na akong kasintahan pero ikaw ang matagal ko ng pinapangarap at hinahangad. Hindi ako masisisi na ikaw ang pipiliin ko kapag walang lalaki na nagmamay-ari sa iyo dahil akin ka lang simula noong ipanganak ka. Ako at ako lamang ang may karapatan sa iyo. Arellano

It seems like sorry no longer have any deep value. "Patawad pero hindi ko matatangap o maibibigay ang kapatawaran na hinihingi mo. Ginusto niyo ang lahat ng ito, kahit nakiusap na ako ay hindi kayo nakinig. Tapos ngayon, hihingi ka ng patawad...para saan? Para sa ikakagaan ng konsensya mo? Sana, inisip niyo kung saan hahantong ang mga desisyon niyo bago kayo gumawa mg hakbang." Hinanakit na saad ko at ilang beses akong napalunok dahil pakiramdam ko ay may maraming bikig sa aking lalamunan.

"Patawarin mo ako, kahit ngayon lang. Pangako, hindi na ako uulit!" "Maawa ka sa akin, maawa ka!" Patuloy siyang nakadapa, at nanginginig ang kanyang mga binti. Kung gaano kasakit ang kanyang mga salita nang iligtas ni Celestine si Mr. Villaroman sa harapan ng mga tao, ganoon naman siya ngayon kaduwag.

That is true, bakit naman ako magiging masaya kung ang possessive non na pakinggan. Damn you, pussy. Calm down, you borikat!

"Patawarin mo ako, anak. Papatayin nila ako. Hindi ko na alam ang gagawin ko." Ngayon ay kita niya ang pasa at bugbog sa mukha ng kanyang ama. Hindi niya rin alam pero nakakaramdam din naman siya ng awa. "Problema mo na iyon, Tay. Huwag na huwag ka ng magpapakita sa akin. Kung hindi ay ako ang magpapakulong sa iyo!" ani niya.

Patay ako kay Kuya! ------------

It’s my pride. “I’m sorry if I hurt you. Patawarin mo ako. Natalo ako ng galit ko. Mahal na mahal kita kaya hinanap kita. Please stay with me. Please be with me,” aniya sa pagitan ng mga hagulgul niya. Bigla ko na lang naramdaman ang likidong bumasa sa mga mata ko.