Penthouse Novels & Stories

Ang pagbagsak ni Maxima ay simula pa lang pala ng isang mas malaking giyera laban sa isang imperyo na mas matanda at mas mayaman kaysa sa amin. ​Pagbaba namin sa roof deck ng aming penthouse ay mabilis kaming sinalubong ng dose dosenang international mercenaries na inupahan ni Heinrich. Ang buong paligid ay balot ng matinding seguridad. Bawat kanto bawat pinto at bawat bintana ay may nakabantay na armadong guwardiya. ​Inalalayan ng mga doktor ang nanay ko papasok sa pinakaligtas na kwarto sa gitna ng penthouse.

“Gawin mo ang parte mo. Tapusin mo ang gulo niyo ng kapatid niyo, at ayaw ko ng madamay ang personal na buhay ko sa ayaw niyong dalawa, kaya ko ginagawa ko. Kaya ako nakikipagdeal sayo,” Ibinaba niya ang kaniyang kamay mula sa mukha ko. Ang kaniyang mukha ay bumalik sa pagiging seryosong CEO, “Let’s see… Ipinahanda ko na ang private penthouse ko sa BGC. Hindi ka na babalik sa condo mo, Hyacinth. Hindi rin muna kita dadalhin sa mansyon dahil masyadong maraming mata roon mula sa board of directors. Ang penthouse ko ang pinakaligtas na lugar. Military-grade ang security niyon.”

Pauwi na siya at habang naglalakad ay hindi pa rin niya mapigilan ang paghanga sa gusaling iyon. Nasa top floor ang tirahan ni Eachen kaya naman mula sa glass door ng elevator ay kitang kita niya ang ibabang bahagi ng gusali, at doon lang din napagtanto na naroon siya sa Han Penthouse, isa sa kilala at mamahaling penthouse sa bansa, madaming sikat na personalidad ang nakatira doon. Kaya hindi basta-basta iyon napupuntahan ng marami. Mayayaman lang ang may kayang magrenta sa penthouse na iyon. "Hindi ako makapaniwalang pagmamay ari niya itong luxury penthouse na ito,

ICE I landed at Forte Konztrakt’s helipad. Dumiretso na ako sa penthouse ni Trace pagkatapos. Kailangan ko ng sasakyan at mabuti na lang may access pa ako sa penthouse ng pinsan ko. The penthouse has no lock, only people with registered fingerprints can open its doors. Yes, naka-biometric ang buong penthouse ni Trace at iilan lang kaming allowed pumasok kahit walang paalam.

“Dito na talaga nakalagay ang executive office bago ko pa palitan si lolo. Pent house na kasi ang pinaka-itaas nito.” Napaawang ang bibig ko sakaniyang sinabi? “Talaga? Pwede bang makita?” excited kong turan dahil ngayon pa lang ako makaka-kita ng actual na pent house. Tumango si Jacob. Muli kaming pumasok sa elevator para umakyat sakaniyang pent house. Hindi mapatid ang pagkamangha ko ng makapasok kami sa loob. Moderno ang interior design ng silid at sa labas ay may mini garden at swimming pool.

Hindi ko na naabutan si Micro at Tiger sa bahay, sigurado na nagtungo ang dalawa sa bagong bahay nila. Napag alaman ko kasi na hindi nagbabayad si Catleyah sa penthouse na kinuha nito. Kaya nakapag desisyon ako na ibenta kay Tiger na binili nito agad. Ang penthouse ko naman ay binigay ko kay Micro. Gusto kasi niya ito, noong naka laya sila dito ito namamalagi dati dahil tahimik doon. Limitado ang nakatira sa floor na 'yun.

Pinihit ni Hector ang digital lock ng pangalawang p***o at pinapasok ako. Napasinghap ako sa ganda ng interior. Ang buong penthouse ay napakalawak, may floor-to-ceiling glass windows na nagpapakita ng nakakamanghang tanawin ng buong ilaw ng lungsod sa gabi. May dalawang malalaking silid-tulugan, isang minimalist ngunit kompletong kusina, at mga mamahaling muwebles na kulay abo at itim.

wika niya na tila ba alam ang iniisip ko. Ngumuso ako at umiwas na lang ng tingin sa bandang kanan ko. Tanaw ko doon ang swimming pool mula sa full body window nitong kwarto niya at may malaking umbrella malapit sa pool. Iyon siguro ang nakita ko noon nong unang punta ko dito. So, ito ang penthouse niya dito sa kanyang building? Simple pero elegante. Now that I'm here, how many women did he took in his penthouse? Dito ba niya dinadala ang mga nakaka-fling niya?

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 39: Unang Pananghalian Pagbalik ko sa aking opisina, tuluyan nang napalayo ang isip ko sa tambak ng mga papeles sa harap ko. Sa halip, paulit-ulit na bumabalik sa alaala ko ang naging usapan namin ni Wilbert kaninang umaga. Kaswal niyang nabanggit na ang lahat ng gamit ko mula sa aking apartment ay ihahatid na sa kanyang penthouse ngayong hapon. Ang katotohanang iyon ay nagdulot sa akin ng magkahalong pananabik at kaba—dahil ang araw na ito ang opisyal na tanda ng paglipat ko sa piling ni Wilbert. Ang kanyang penthouse—isang napakalawak na espasyo ng karangyaan—ay halos nakaka-intimid

Mas tahimik dito sa penthouse ko, at higit sa lahat, wala siyang puwang sa buhay ko rito. Ang penthouse na ito ay regalo sa akin ni Dad noong sampung taong gulang ako. Ngayon, ako na ang may-ari ng Cervantes Tower. Dito ako naninirahan at dito ko ginagawa ang kahit anong gusto ko. Walang nagtatanong. Walang nangingialam. Pero kahit gaano kalaki at kamahal ang lugar na ito, minsan pakiramdam ko napakalawak nito dahil sa sobrang katahimikan.