Penthouse Novels & Stories

A. Kanina pinuri ni Cathy ang ganda ng penthouse na tinitirhan namin. Mula pa sa abroad ang mga chandelier at ilang furnitures. Nagyon ko lang din nalaman na pag-aari ng asawa ko ang buong building. At nasa pinaka mataas na floor ang buong unit namin. Walang ibang nakatira sa buong floor na ito kundi kami lang, buong palapag ang sakop ng penthouse. Mula sa pagbukas ng elevator, maindoor sa labas ang bubungad at makikita agad ang mga bodyguards. May silid sa labas na mukhang quarters nila. "Ma'am masasanay ka rin," tangi nitong sagot ng hindi tumitingin sa akin.

Paanong may ganitong kalseng tao kung mag-isip? Matapos naming mag-usap ay dumeretso na ako sa penthouse ko. A unit owned by Foedus Corp. Wala akong ideya sa kanila. Pero sikat ito sa mga mayayamang mga personalidad. Nasa tuktok ng isang one-hundred-storey building ang unit ko. Unit 1003. A place na hindi basta-basta mararating ng mga simpleng tao lang. Bukod sa elegante ang bawat silid dito. Umaabot ng milyon ang presyo ng bawat unit.

Alam nyang malayo ang agwat nila sa isa't isa dahil na rin sa paraan ng pamumuhay nito. That man owned a freaking penthouse. It was not a joke to begin with. Mukhang bigatin ang lalaking nakasalamuha nya ng gabing 'yun.

Reklamo ko sa kanya. Iniwan ko na s'yang tulala dahil doon. Nasa pinakatuktok na kasi ito ng condo at ito ang tinatawag nila na penthouse. Solo mo ang pinaka floor na ito kaya wala kang ingay na maririnig kahit saan. "Nagnakaw ka ba ng kaban ng bayan, kaya ka nagkameron nito?" Pangungulit pa nito. I swiped the card key at diretso na pumasok sa loob. Hindi naman siguro magagalit si Thunder kong nagpapasok ako ng bisita dahil hindi naman basta bisita si Sunny.

Ang buong akala niya kanina ay opisina iyon, pero sa nakikita niya ay isa iyong penthouse. Inilibot niya ang paningin. She was mesmerized with the beauty inside. Napakaluwang niyon. Mas malaki pa nga yata ang penthouse na iyon kaysa sa bahay nila sa France. Napakalinis din ng paligid. Wala siyang makita ni isang alikabok man lang. Naalala niya tuloy ang palabas sa Korea na "The Penthouse." Maihahalintulad kasi ang nakikita niya ngayon sa kagandahan ng penthouse sa palabas na iyon. Pero wala naman sigurong masamang tao rito na basta-basta na lang siya itutulak sa bin

Ang penthouse ay tila may bagong enerhiya—isang presensya na hindi pa naramdaman dati. Ang bagong karakter ay dahan-dahang pumasok, bawat hakbang ay may kasamang kumpiyansa at lihim na intensyon. Hindi kailangan ng maraming salita para ramdam ang tensiyon. Sa bawat titig, ang halo ng pang-akit, proteksyon, at kaunting pangamba ay unti-unting nagbabalot sa buong silid.

Ngunit, hindi nagkasya si Max sa sinabi niya. Tahimik ito buong byahe. Tila tensyonado rin sa hindi niya malamang dahilan. Sa Penthouse ng sikat na apartment buildings tumutuloy si Chairman Webb. Mga prominenteng tao sa Southshire ang naninirahan doon kaya naman sa bungad pa lang ay mahigpit na inspekyson ng gwardiya ang agad sumalubong sa kanya. One of the receptionists also assisted her to the elevator exclusive to the owner of the Penthouse.

Kung nakakamanghang tingnan sa labas, ang gara naman ng loob no’n. “Enjoy your stay,” nakangiting bilin ng fae sa amin pagkabukas niya ng penthouse namin gamit iyong golden card na swinipe niya sa may machine lock. I like the unit. I was expecting na parang nakakamangha rin tulad ng itsura ng building mula sa labas na parang libro na tinubuan ng mga pinto at bintana kaso ay normal na luxurious-looking penthouse lang siya na gaya no’ng nasa mundo ng mga tao.

sagot nitong binalewala ang mga sinabi niya at dumiretso sa isang kwarto na may glass wall. Looking around, Hannah realized na hindi lang opisina ang kabuuan ng penthouse. It was more like an apartment. Nasa living room siya ngayon. On her right was where Nate's office is located. Sa harap naman marahil ang bedroom at sa kaliwa naman ng dining room. Very masculine ang mga eleganteng disenyo na akma lamang sa may-ari mismo ng hotel na iyon.

Isang mamahaling penthouse sa gitna ng Makati, kapalit ng lahat ng luha ko? "Grabe, penthouse 'yun, Maria. Pwede mong ibenta 'yun at mabuhay tayo nang marangya habambuhay," biro ni Mateo, pero alam kong tinitingnan niya lang ang reaksyon ko. "Hindi ko kailangan ng penthouse, Mateo. Ang kailangan ko ay katahimikan," sabi ko.