روايات وقصص ضمن Philippine Fables

Napaupo siya sa malambot na kama at tinitigan ang binata. "My mommy is married and that's my daddy. They were left in the Philippines. So if you're going to say nonsense, get out." Saad niya. Ayaw niya kasing makarinig ng kung ano tungkol sa napapansin niya rin sa ina. Gusto niyang magbulag bulagan. Nakita niya namang ngumisi ang lalaki. “Wow! You're just here for the first day, pero feeling rich kid kana? Is that the attitude of ignorant women in the Philippines?” Nanunuyang saad nito.

“Akala ko ba walang asawa iyang si Faravid sabi mo kaya walang tagapagmana?” “Wala naman akong sinabing walang asawa, ang sabi ko ay walang tagapagmana kaya ang kapatid niya na si Filip ang next king of Fielvia. Ang sabi nga ay si Prince Filip ang babago sa monarchy ng Fielvia kapag nagkataon. Wala pa kasing illegitimate son or daughter ang naging tagapagmana ng kaharian. At iyon din ang rason kaya sabi baka mabalik ang bansa nila sa Finland at masakop ulit kapag nagkataon na hindi payagan ng batas nila si Filip bilang susunod na hari.”

“I’m sorry po for doubting your words… baka po kung ano na ang isipin niyo sa akin. It’s just that… I got so used to my mommy and daddy back in the States. Every time I ask them for something or a favor, laging may kapalit. Always. That’s why I thought, baka ganon din po dito sa Philippines.” Napahigpit ng hawak si Helios sa manibela habang nakikinig. May kakaibang bigat na tumama sa kaniyang dibdib sa marinig ang inosenteng rebelasyon ng pamangkin. “Tell me, Yanyan,” maingat niyang tanong, “what kind of kapalit are you talking about?” Mabilis namang sumagot ang bata, deretsong kwento na para bang simpleng memorya lang ang nababanggit. Walang kaalam alam sa bigat ng mga bagay at nakaraan na

Sa totoo lang, parang fairy tale. What kind of people are the Lardizabals? Parang hindi totoo. Sobrang bait, sobrang warm. Parang imposibleng wala man lang isa sa kanila ang may pagka-matapobre. Pero wala akong makita. Wala talaga.

Nasabi ko rin sakanilang si Princess ang nagsabi sakin tungkol sa katulong na iyon. Lumakad si lolo sakaniya. "Can you tell lolo more about them, Princess?" pa-baby talk na pagkausap ni lolo. Lumiwanag naman ang mukha ni Princess at tumango. Nagbilang ito sa daliri at itinaas nang makumbinsi ang sarili. "Tatlo pa." Tagalog na ang gamit nitong salita bago tinakpan ang bibig at naglikot ang mga mata sa paligid bago nanliit ang mga ito saka tumutok ulit kay lolo. "They are just here, waiting for the right moment."

She asked at umiwas ako nang tingin "Mama?" Tawag ni Zeus sa akin "Its a long story anak, but I have a good news! Uuwi na tayo sa Philippines at doon niyo na makikita sa papa niyo" Saad ko at nakita ko naman kung paano sumaya ang expresyon nilang dalawa. Kaya kahit labag sa loob ko ay uuwi ako, uuwi kami nang Pilipinas

Slang na sabi ni Phil sa dulo ng magtagalog siya. Nanlaki naman ang mata ni Zoey at napaturo dito. “Pinahirapan mo pa kami mag Espanyol!” Natawa si Phil dahil sa sinabi ni Zoey at napailing lang dito. “About what you are saying Zoey, okay I will agree. Since alam ko na you need time,”

"Talaga ba hindi ka nag enjoy, kase pag kaalam ko humihiyaw ka dahil sa sarap kagabe, tapos sasabihin mo hindi ka nasarapan." "Ano pinag lalaban mo philip, di porket may nangyari sa atin dalawa, sa tingin mo pag aari mo na ako, nag kakamali ka, natikman na kita ibig sabihin tapos na yun, at pwedi umalis istorbo ka sa pag sagot ko dito." Umalis din si philip, kahit kita ko sa mukha nya na inis, "putik akala ko mabait na tao si philip hind pala, sana wala gulo mangyayari sa akin ngayun araw.

Napuno siya ng inggit at galit kaya niya nagawa ang bagay na iyun. “That’s not true. Alam mo kung anong balak ko? Inuna ko ang will ko kay Aimee at lahat ng kayamanan at ari-arian ko dito sa Pilipinas ay sa kaniya ko ibibigay at ang kay Mommy mo? Pangarap niyang sa ibang bansa na kayo manirahan kaya lahat ng kayamanan at ari-arian ko sana sa America sa kaniya ko ibibigay. Inaasikaso ko pa lang lahat ng mga papeles ng para sa Mommy mo pero hindi ko akalaing minasama niya ang will kong ibibigay pa lang sana kay Aimee at inisip na hindi ko siya itinuring na anak. Mahal na mahal ko ang Mommy mo apo kung gaano ko rin kamahal ang tunay kong anak. Hindi ko naman inakala na aabot sa ganun, sana pala

Papakainin kita ng mga fafable! Natawa siya nang isend iyon. Sa tagal ng pagkakaibigan nila ni Amara, natutunan niya rin ang lenggwahe nito at pagsasalita ng purong tagalog na hindi mahahalatang banyaga. I miss you na Trinidad! Ang dami namin food dito, you want? Sayang talaga, wala ka rito sa Pinas with me. Oy alam mo ba may chika ako sa 'yo!