روايات وقصص ضمن Philippine Horror Stories

Umiinom ng tubig habang nakatingin sa asawa kong ini-drained ang tubig sa kanyang baga. Yes, Philip died after an hour. He sent here and I saw them reviving him. Walang chances na mabuhay pa siya sa dami ng balang tumama sa kanya. Even the girl and the taxman had died. Huminga ako nang malalim. Kahit gusto ko siyang ihulog na lang sa ilog at hayaan, hindi pwede. “Ano pa ba? Ipalibing na agad.” Walang emosyong kong saad. Walang buhay.

Kulang nalang ay paikutin ko ang mga mata ko nang mapadaan sa dalawang teenagers na akala mo ay katapusan na ng mundo at huling araw na ng pagkakadiin ng mga labi nila sa isa't isa. Para silang mga s**o na s********p ang mga labi na akala mo ay nagtotoothbrush ng three times a day. Napailing nalang ako at itinuon ulit ang atensyon ko sa librong binabasa ko. A collections of Philippine Literature and I'm currently reading the work of Aida Rivera-Ford, the Chieftest Mourner. Tungkol sa tunay na asawa at kabit, namatay ang hero at pinagdedebatihan kung sino nga ba ang chieftest mourner sa dalawa, ang tunay na asawa na hindi nag-alaga sa lalaki habang naghihirap ito o ang kabit na siyang gumasto

But, was triggered by the name of the place mentioned by the man —The Philippines! Nasapo ni Maverick ang ulo nang tila umaalingawngaw sa kan'yang pandinig ang lugar kaya pabagsak niyang binitawan ang lalaking hawak. Umakyat baba ang dibdib nito na parang hapong-hapo at kasabay na naningkit ang kan'yang mga mata ay inilang hakbang ang kinatatayuan ni Brando at hinablot ang hawak nitong de kalibreng baril at walang habas na pinagbabaril ang natitira pang tauhan ng kalaban habang malakas na sumisigaw. Hindi ito tumigil kahit na wala ng buhay ang mga nilalang na nasa kan'yang harapan hanggang sa kahuli-hulihang bala na nilalaman ng sandata. Pati ang sariling mga tauhan ay nahintakutan sa kan'ya

Nagkatinginan nalang kami ni Kento, pinilit ang aming mga sariling hindi matawa. We focused on the movie that we were watching. Ang ganda ng story at parang totoo na din. It's about a group of people who are fond of visiting haunted places. Noong una ay biro-biro lang sa kanila 'yung katatakutan. Kalaunan ay naging totoo na. None of them survived. "Kyah! Ayoko na!" sigaw ni Rosie sabay kapit sa braso ni Timothee.

sa kabila nang papadilim ng kalangitan ay napuna ni Anya ang palusong na cliff sa gilid ng kalsadang tinatakbo nila. “Maraming magagandang lugar dito sa Pilipinas. Anyway kahit saan would be a great place lalo kung kasama kita,” ang malambing na tinig ni Phil ay nagdulot ng nanunuot na kilig sa kanyang puso kaya hindi niya napigil ang mapabungisngis.

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."

Peste, manananggal ata ang mga ito! Sa sobrang takot ko ay agad kong itinaas ang espada ko at iwinasiwas yun sa ere hanggang sa may natamaan ako at nakarinig ako ng sigaw. Napatingin ako sa lupa at bumagsak doon ang aking tinamaan kaya agad ko itong nilapitan at sinaksak para tuluyan na mamatay. The freaking demon looks like a monster to me! Kung sa pilipinas ito, considered na itong aswang! Fuck! I don't like aswang! But I am trying to remind myself that this is not somekind of folk lore monster in the Philippines. These are demons.

Tahimik sa loob, at tanging tunog ng mga hakbang namin ang naririnig ko. Pagkaupo namin, biglang nagsalita si Sir Corvus, “Alam mo ba ang mga kuwento tungkol sa mga tagapagtanggol ng mga tao laban sa mga demonyo dito sa Pilipinas?” Napakunot ang noo ko. Oo, alam ko ang mga kuwentong iyon. Madalas akong makarinig ng mga alamat tungkol sa mga mandirigmang lumalaban sa mga nilalang mula sa dilim para protektahan ang mga tao. May mga kuwento pa ngang naglalaman ng mga kwento ng mga tagapagtanggol na hindi nakikita ng ordinaryong mata, mga bayani na naglilingkod nang palihim, pero hindi ko inasahang maririnig ko ang tungkol dito mula kay Sir Corvus mismo.

Sabi pa ni Phillip sabay sulyap sa mag inang parang basang sisiw na pinapawisan kahit malakas ang aircon. "Pero matapos ang isang taon bilang magasawa ay marami akong nadiskobre at lingid din sa beyanan ko pinaimbestigahan ko ang pagkamatay ng aking ama" Kuwento pa rin ni Phillip. "Yung poot sa dibdib ko ay sagad hanggang buto ng malaman kong unti unting nilalason ni Remedios ang aking ama at ang mga papelas ng asukasera ay sapilitang niya thumbmark'an na nangsasabing isinasalin sa kanya habang nagaagaw buhay ang aking ama. Ganun kasama si Remedios Imperial"

Lalong nagtumindi hindi lang ang init na nararamdaman niya kundi pati narin ang panginginig ng buong katawan niya. Isang malamig na gabi kung tutuusin lalo at nasa Summer Capital na lugar sila ng Pilipinas, ang Baguio City. Pero iba ang nangyayari sa kaniya ngayon. Pakiwari niya ay nagliliyab ang kabuuan ng silid dahil sa hindi pa man pero matinding pananalasa na ni Jason sa kaniyang pagkababae habang hindi rin nito nilulubayan ng napakapusok na halik ang kaniyang bibig.