Philippines Poem Novels & Stories

Ang Manila ang susunod na battlefield, at ako ang kaniyang tanging inspirasyon para sa gaganaping paglilinis. "I will protect you, even if I have to burn the whole Philippines to do it," he promised, his eyes glowing with a dark, possessive light.

“Don't get me wrong, ha. I’ve been abroad for so long. I don’t have many friends here in the Philippines, kaya I’m really happy na nakilala kita ulit.” Napahawak si Vaiana sa buhok niya at dahan-dahang naglakad sa tabi ni Felix. “Nabasa ko 'yong article tungkol sa'yo. Grabe ka pala sa U.S., I didn’t expect na gano’n na ang narating mo.” “Suwerte lang. I'm just an ordinary guy,” sagot ni Felix. “Ang humble mo naman,” natatawang sagot ni Vaiana.

galit niyang sigaw sa lalake na mahina lang nitong ikinatawa at tila natutuwa pa sa pagpupumiglas niya sa mga bisig nito. "You've become fearless and bold now, huh? Welcome back here to the Philippines, wifey..."

Wala na rin si Philip kaya hindi niya na magagawa ang gusto niyang mangyari dito. Kung sana nga lang pwede kong sabihin sa kaniya ang nangyari sa binata. TO BE CONTINUED xxxxx in Pacita's letter indicates scratched words in case magtaka kayo. :)

Sa madaling salita, mula ako sa mayamang angkan. But to be honest, sa edad na dalawampot lima'y hindi pa ako nakarating sa ibang lugar, maliban sa probinsya namin at sa ibang bansa. Pero ang libutin ang buong Pilipinas, ni sa panaginip ay hindi ko pa nagawa. Kaya ngayong narito ako sa Manila, dinaig ko pa ang mulalang pusa na nakawala sa lungga!

Masigla kong bati pag sagot ko palang ng tawag. Halos mapatulala ako sa ganda ng garden. It's full of roses and different types of flowers it's so breathtaking lalo na at may fountain din sa gitna. Pakiramdam ko nasa isa akong mahiwagang harden. Napabalik lang ako sa wisyo ng magsalita ang nasa kabilang linya. "Buenas dias Claire." Narinig kong pagbati din nito. "I'm already here in the Philippines and I'm feeling good!" Masigla ko pa ding saad. Narinig ko naman ang tawa nito.

“I want to feel you more. For the last time.” Lumunok ako. Hindi ko alam kung sasagutin ko ba ang kanyang yakap. Hahayaan ko na lang siguro ito. “Philippines…has no divorce,” he mumbled. “But before I’m being tied down, I have something to tell you.” Hindi siya kumalas sa ‘kin. Nanatili itong nakayakap sa ‘kin.

Ba't hindi ko makita ang sa kanya? Dammit. Effing shit and biscuits. Tumingala ako sa langit at mainit ang syudad rito kumpara sa pinag-galingan ko. It reminds me that I'm in the Philippines, and the tropical weather brings me joyful memories. "I would love to drink an unlimited beer after this, Reeve. Effing dammit. Ang init!"

mahabang litanya nito sa harap ko habang kinukumpas pa Ang mga kamay. "They're rich Naman na pala, so they don't need my presence anymore" napahilot Naman ito sa sentido dahil sa sinabi ko. "I don't know what you have been through before in Philippines at ganyan mo nalang ka ayaw umowi doon, but the past is past. Don't live in it anymore, masasaktan at masasaktan kalang" napalunok Naman ako nang sariling laway.

Taas ng kamay niya at napangiti na ako. I guess it's time to return to the Philippines and find my old self again. . C.M. LOUDEN