Photographer In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

sabi niya. "F.Y.I. Hindi ako magaling sa mga salita kaya nga pinili ko ang photography kasi pictures speaks for itself." "Hindi ko akalain na nagsasalita ang mga larawan." "Ha-ha-ha, Pilosopo ka?" Gamit ang camera ko, napansin ko kaagad ang pagkuha niya ng picture sa akin. Tinignan ko lang siya ng seryoso. Hindi ako sa camera lens nakatingin kundi sa alam ko kung saan siya titingin sa may camera. Seryoso ang aking binigay na expression sakaniya na parang tinititigan ko siya sa mata. Mabilis lang ang pagkuha niya, isang minuto lang yata at isang beses lamang.

Tila sinasabi ng kanyang ekspresyon, "Alam kong pinapanood mo ako, at alam ko rin kung anong epekto ko sa’yo." “Ready na tayo, Sugar!” sigaw ng photographer, na nasa beach at hinahanda ang kamera. Tumango si Sugar at pumwesto, ang bawat galaw niya ay maingat ngunit natural. Nang tumama ang liwanag sa kanyang mukha, siya ay naging parang isang diyosa ng tag-init—kumikislap ang balat, kumikislap ang mga mata, at tila sinasakop ang bawat mata na nakatuon sa kanya.

tanong ng photographer. Tumango si Killian at nilagay si Althea sa braso niya. Nasa gitna kami, ako sa kanan, si Killian sa kaliwa. Pareho kaming nakatingin sa camera, pero pansamantala kong nilingon si Althea. Gising siya at nakatingin sa akin, tapos bigla siyang ngumiti. “Kuha!” sigaw ng photographer. “Perfect timing! Ang ganda n’un!”

sabi ng photographer. Tinaas ko nang bahagya ang baba ko, pumikit ng isang segundo at nagbigay ng isang matapang pero eleganteng gaze sa camera. “Perfect! Hold that.” Kumidlat ang flash ng camera, paulit-ulit na kinunan ang bawat angle ko. Ang bawat paglingon ko, bawat bahagyang paggalaw ng aking labi, bawat laro ng liwanag at anino sa aking mukha—lahat iyon ay binibigyang-buhay ng photographer.

Nakakatuwa na kahit solo traveler siya ay mayroon pa rin siyang mga magagandang kuhang litrato. Matapos ng ilang take ay binigay na sa kanya ng photographer ang mga litrato at nag-send din ito sa kanyang e-mail address, just in case she wanted to post it online and promote him. “Mukhang paborito kayo ng camera ko, Miss.” Mahina itong natawa. “Ako nga pala si Joe. Baka sakaling mag-post ka sa social media, pwede mo akong i-tag.” “Walang problema po. And I’ll take it as a compliment po,” wika nito. “I’ll tag you. Ano pong social media username niyo?”

Pumwesto na di namamalayan ng mga tao. “Well, I am needing a lot of blood.” Sinundan nito ang kilos nang isang photographer na siyang puntirya nga nilang lahat. “How pity you are a filthy rat.” *** Napangiti ang isang photographer dahil sa nakuha niyang larawan. Di man siya kabilang sa official na kinuhang photographer, di parin ito napigilan na pumunta at kumuha ng mga larawan para sa pang sariling interest. Sa lahat na na-cover niya, ang paboritong pagdiriwang ay kagaya ng magarbong kasalan.

sagot ko sa kanya Sumenyas siya sa photographer at tila naintindihan na nito ang ibig niyang sabihin and opened his laptop. Lumapit si Lander sa mesa at napasunod na din ako para tignan ang mga shots. Wala naman reaksyon si Lander habang iniisa-isa ang mga kuha at nung makita na niya ang lahat ay tumango na lang ito sa photographer. “Get it done!” aniya “Yes sir!” sagot naman ng photographer Naglakad na si Lander kaya matic na sumunod na ako sa kanya at ang nakakagulat, hinawakan niya ang bewang ko kaya hindi na naman ako makahinga.

"Teka lang, magpapaalam lang ako sa kasama ko. Hindi kasi siya nakakaintindi ng tagalog." "Okay po, ate." Pinaliwanag ni Helena sa akin ang sinabi ng binata in English. The only people who knew that I can speak in Tagalog are my family and really really close friends. Sa unang litratong kinuha ng binata ay magkatabi lang kami ni Helena na nakatayo. "Can you guys please strike a pose for the second photo? Just to make it look a less awkward." Ani photographer. Pagkatapos niyang sabihin 'yun ay kaagad kaming nag pose ni Helena. Parehas pa talaga kaming naka peace sign kaagad. Haha!

May lalaking lumabas mula sa likod ng mga punong sanga, nag-aayos ng buhok na parang kaka-gising lang. Mukha talaga siyang bagong bangon. Nanlamig ang tiyan ni Livia. “S-Sino ka?” tanong niya, nanginginig ang boses. Itinaas ng lalaki ang kamerang nakasabit sa kamay niya at ngumiti. “Ako? Photographer lang. Nandito sana ako para sa sunrise shots… kaso inantok ako at nakatulog.” ‘Nakatulog?’ nanlaki ang mata niya.

naisip ng lalaki. "Tumawag ang ginang kaninang umaga, ha? Pasok ka," sabi ng lalaki. "Let me introduce myself, I'm Bimo. I'm the photographer here," inabot ni Bimo ang kamay kay Mia na mabilis na kinuha ang nakalahad na kamay ni Bimo at nagpakilala.