Novel & Cerita Picky Eater In Tagalog

Phantom: siguro nga shunga ako. Me: (laugh emoji) Phantom: ba't ka tumatawa, hindi kaya nakakatawa yong malungkot ka na hindi alam ang dahilan. Me: sori na, ano gusto mo? Phantom: bigyan mo nalang ako ng food. Me: anong gusto mong food? Phantom: pakbit, itlog, adobong manok and banana. Kumunot ang noo ko nang mabasa ko ang gusto nito. Eh baon ko 'to eh.

Mabilis akong napalingon kay pogi na nasa likuran ko na pala. "Kamote." "Kamote? Ano 'yon?" Umawang ang labi ko dahil sa tanong n'ya. Rich kid 'to panigurado. Kutis palang, anak mayaman na. "Can I eat that? I'm famish." "Tres, isa." "What?" kunot-noong tanong n'ya. Saang planeta ba s'ya galing at nga-nga s'ya sa lahat ng mga sabihin ko? Nakuu! Pasalamat ka, pogi ka!

Sabay turo niya don sa pinakbet. B****a? Sarap din paluin yong bibig nitong si Stephen, dapat di niya tinatawag na b****a ang gulay! "P-Pinakbet." "What's pinakbet?" Sa pilipinas ka ba talaga nakatira? Kahit pinakbet lang di mo alam? Hindi ba siya kumakain nang gulay? Pano ka magiging healthy kung puro nalang meat kinakain mo.

tango naman ni ate habang kumakain ng pandesal Kung ngayon pandesal na tinapay lang ang kinakain namin..sa susunod pandesal mo naman rawrrr!!! (wag kang masyadong green minded hahaha) " Advanced Happy Birthday Ate ko ". kalokohan ko at tumusok ng hotdog na ULAM " Sige lang mga anak at lokohin niyo ako ". biglang sabi ni Mama " Chartt lang ma hahaha.. advance Happy Birthday Mama namin ". ngiting bati ko kay Mama

sagot ko habang nasa mga pagkain ang paningin "Kung ganon, bat nakukuha mo pang mamili ng pagkain kesa ang magtago?" Huminto ako sa pagpili ng kukunin saka bumuntong hininga "Hindi naman porket mukhang ok yung tao, ok na talaga siya. Yung iba, mas pinipili lang talaga nilang itago yung nararamdaman nila kesa ang magmukhang mahina" matamlay akong tumingin sakanya "Oo nakakatakot ang lugar na toh, oo nakakatakot ang mamatay, pero mas nakakatakot yung di mo manlang napasaya yung sarili mo kahit saglit"seryoso kong dagdag sakanya saka muling binaling ang tingin sa tinitingnan ko kanina

Ang hirap talaga niyang kausap. "Wala lang. Gusto sana kitang ipagluto ng dinner ngayon. IF okay lang sa'yo? Well, KUNG gusto mo lang naman." Nahihiyang saad ko, while I gesture my hand a lot habang nakatingin sa kanya na naka-poker face. "I'm not a picky eater. But I just don't eat spicy food," tugon naman niya kaya napatango ako. So hindi pala siya kumakain ng maanghang? Common sense, Kaylle, kakasabi niya pa lang diba?

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

Sagot namin lahat. Tinuro muna sa amin nito ang lahat ng pasikot sikot sa kusina. Kaya agad kami kumuha ng karne, “Narinig ko na picky eater daw si Mr. Clemenza tanging karne lang kinakain nito at hindi ito kumakain ng kanin.” Narinig ko na pag uusap ng dalawang babae sa likod ko.

May kamalditahan din pala siyang taglay? "Ano ba ang ginagawa sa fast food? Jejerbaks? Malamang kakain! Napaka-slow mo talaga, tara na nga!" Hinila niya ako ulit pero anong sabi niya? Jejerbaks? Ano na namang alien word ang pinagsasabi niya. At slow ako? Paano ako naging slow, tinatanong ko lang naman kung bakit sa fast food kami pupunta? Nagsabi na lang dapat siya na gusto niyang kumain, ipinagluto ko na lang sana siya sa bahay at hindi na niya ako dinala sa nakaka-iritang mall na 'to!

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”