Pintuan Mga Nobela at Kwento

May mga pera din na nakadikit sa dingding. Sayang ang mga libo-libo! Kukunin ko kayo riyan at ibubulsa ko kayo once na makawala ako sa kamay ng lalaking ‘to. Napakaraming pinto bawat dinadaanan namin. Bawat pinto ay may nakalagay na initial na ACT. Nalula ako sa taas ng hagdan pero salamat naman ay mayroong elevator na gawa sa tempered glass.

Nangtataka man dahil gabi na imposoble yung may ari ng paupahan yung kumakatok pinuntahan ko na lang yung pinto inaantok na rin ako. Nagulanta ako pagbukas ko ng pinto. "TG?"

💀 Ang Pagpatay ni Teng Yuan Ngumiti si Teng Yuan, isang ngiting puno ng poot, habang naglalakad papasok sa bahay. Pinagdikit niya ang kamay, at nang buksan muli, lumitaw ang bilog na lilang liwanag na pumalibot sa buong compound— isang harang na walang makakalabas. Pumasok siya sa unang side house— tirahan ng mga katulong.

Cian? Pagkabukas na pagkabukas nang pinto ay dali-dali na etong naglakad papalapit sa kotse nya, pinatunog nga muna eto upang malaman kung nasaan banda. Matapos makapasok at masuot ang seatbeat ay inihook nang binata ang cellphone nya sa cellphone holder nang kotse nya saka dinial ang numero nang dalaga, pero namatay lang ang tawag.

Parehong kulay puti ang pader at kahoy ang accent ng mga kagamitan. Unang bumungad sa kaniya ang indoor gym. Glass door ang pinto no’n kaya kitang-kita na halos kumpleto iyon sa gamit. Katabi nito ay kulay itim na pintong silid. Mas lalo tuloy siyang napuno ng kurosidad. At bago niya pa magawang pigilan ang kaniyang sarili ay nagawa na niya iyong lapitan.

sagot ko at lumapit sa pintong iyon. Agad namin iyong pinag tulungang buksan. Mabigat iyon dahil mukang gawa sa semento ang pintong ito. Nang mabuksan namin, agad kaming nagtaka. May isa pang pinto. May mga papel na naka dikit sa pinto, hindi ko maintindihan dahil mukang latin ata ang naka sulat doon. "Nasa loob ang hinahanap natin."

sa lock ng pintuan. Mabilis siyang pumasok sa loob ng kuwarto at maingat na isinarado ang pintuan. Pagkaharap niya sa loob ay tumambad sa kaniya ang mga gamit na hindi niya inaasahan. Ang pader ay may pinturang kulay pink, at naka-calligraphy ang pangalan na— Lovely.

Matibay ang pintuan kaya lalong natakot si Irene. Halos nanghihina na si Irene ng makita ang silya sa lamesa. Kinuha ni Irene ang upunan sa lamesa,mukhang matibay na bakal ang paa niyon kaya iyon sana ang balak niyang ipamukpok sa door knob . Nakaamba na ang upuan sa itaas at handa na siya ipokpok sa pinto ng marinig niyang tumutunog ang electronic door

Malayo-layo pa naman ang turn kong kumanta kaya sa phone ko muna itinuon ang atensyon ko. Napansin kong nag-reply si Faith sa I* story ko kanina. Don't drink. You still have to drive home. Napangiti na lang ako while typing a reply to her. Yes, ma'am. I'm not drinking. Nakita ko ring nag-reply si Sir Troy. Where are you? Napakunot-noo ako. Why? Is he going here? Asa pa 'ko. Napailing na lang ako while typing the place as reply to him.

Muli niya akong tinapunan ng tingin saka naglakad patungo sa likuran ng building. Sa likuran ng building ay makikita ang isang pinto, kagaya ng sa Cafeteria. Tahimik sa loob at walang tao. May isang malaking bilog na lamesa sa gitna ng silid at may labing tatlong upuan ang nakapalibot doon. Sa gitna ng lamesa ay makikita ang isang maliit na tila kahon at sa palibot no'n ay mga linyang umiilaw sa lamesa na nakatapat sa bawat upuan sa paligid. Tumayo sa Rezon sa harap ng nag-iisang itim na upuan saka pinindot ang isang bilog na nasa ibabaw ng lamesa kaharap ng itim na upuan.