Pitifully Novels & Stories

Pinili ko ang tumahimik dahil nanghihina pa ang katawan ko. "Are you deaf? Are you mute? What's wrong with you, moron? You poor slave!" Gustohin ko mang sumagot sa kanya, wala akong lakas. Hindi pa ako nakainom ng gamot. Pakiramdam ko konti nalang mawawalan na ako ng malay. Nanginginig at nanghihina na ang katawan ko.

Ang kanyang awra ay nananatiling matapang sa kabila ng kanilang pagkatalo. “I’ve had enough of this pathetic scene. Being humiliated by a blind man,” dagdag na pasaring nito bago tuluyang lumakad palabas ng penthouse, kasunod ang kanyang mga tauhan na tila mga aninong nakabuntot sa kanya.

As they scold me pinipigilan ko rin ang luha na nais kumawala sa aking mga mata, nakayuko lamang ako habang nakikinig sa mga masasakit na salita na bina ato nila sa akin, They keep on telling in my face that how they regret they had me, because I am a dissapointment, worthless, useless,. "Ngayon, kung sana nakinig ka sa amin ng daddy mo sana si Zayn na ngayon ang mapapangasawa mo but you did not! At dahil diyan naging dissapointment ka sa amin, you are worthless child,how I wish na sana hindi nalang ikaw ang anak namin, because you are worthless, do you hear me?. WORTHLESS." Mom keeps on saying in my face and I had enough.

Umigkas ang panga niya sa nabasang mga kataga na iyon na direktang humahamak sa pagkatao ng babaeng kaisa-isa niyang minahal. His heart got badly painful and his eyes welled up too fast in tears. My poor woman. “Drear, calm down, son.” Mahinahon na awat sa kanya ng tiyuhin pero kaagad ang mga iyon na napatalon papalayo nang walang habas niyang balikwasin ang mesa na may lamang mga kape at pagkain. Ang insulto ay di hamak na triple ang sakit para sa kanya kaysa sa babaeng hinahamak ng mga iho de putang pilato na nagti-tsismis sa buhay nila.

Whisky on ice, Sunset and Vine You've ruined my life, by not being mine You're so gorgeous I can't say anything to your face 'Cause look at your face And I'm so furious At you for making me feel this way But, what can I say? You're gorgeous Inabot ko ang cellphone sa gilid ng unan ko at sinagot ng hindi tinitignan ang pangalan ng caller. " Hello " inaantok nansagot ko dito.

Ang galit, poot at lahat ng negatibong bagay na tila kay tagal din nitong kinimkim. Sa gitna ng lumalalang ingay ay inalis ni Ma'am Ja ang kaniyang wayfarer, kahit paano'y kita sa video ang mapula at mugto nitong mga mata. She's still crying, and she looks like a weak woman in there. She look very pained and pathetic.

Pumikit si Lia at napatingala sa madilim na langit. 'Mommy... I hope nandito ka sa tabi ko. I hope I have a shoulder to cry on when I get hurt. Please, Mom, help me to ease this pain I feel right now. Naghalo-halo na kasi itong nararamdaman ko. Masakit pa rin para sa akin nang inulila mo ako ng maaga. Masakit... kasi para na ring nawala si Dad sa akin simula nang nagkapamilya na siya kay Tita Avet. Dalawa kayong tuloyang nawala sa akin, mommy... I found it very unfair.'

Tiningnan niya ako at tipid siyang ngumiti. “Para saan pa? Sumobra ako Eilish masyado akong naging makasarili at dahil dun, hindi ko namamalayang isa-isa ko na palang kayong nawawala. Nawala ang anak ko at nawala ang pinakamamahal kong kapatid. Masyado akong nakulong sa pansarili kong kagustuhan kaya para saan pa para tanggapin mo uli ako? I don’t deserve your pity. Deserve kong mapag-isa at iwan ninyong lahat, maiintindihan ko yun dahil ito na ang kabayaran ko sa lahat ng kasalanang ginawa ko sayo.” halos maiyak niyang saad, naiyuko niya ang ulo niya at kinagat ang pang-ibabang labi niya. Masakit para sakin na nagawa niya yun sa anak ko pero pinatawad ko na siya at gusto na lang naming kali

Tumingin ako sa taas nang lumabo na rin ang mata ko dahil sa luha. I don't want to see anyone suffering in pain. I hate it. I hate how they feel sad. I hate the thought of it. I hate being sad and in pain so much that it envelopes me and swallow me. Maybe that's why I'm a pushover, maybe that's why I can't say no to anyone. Isang nakabibinging tunog ang narinig namin. Kasunod no'n ang katahimikan. Kumalas sa akin si Chryszyler sa pagkakayakap. He's still crying. So am I...

Dahil sya daw ang taga pag mana nito dahil nag iisang anak lang siya. Tuluyan na ngang umalis sina zach at bryl pag tapos ng pang aasar ko sa kanila. We're here ni amara para mag saya hindi para ma bwiset. I don't want to ruin our day kaya naisip ko sila nalang ang pag tripan ko para mawala yung inis ko. We're just getting started!. Saad ko sa aking isipan. ALL RIGHTS RESERVED|I do not allow my work to be used or adapted in any way without my permission.