Plain Jane Novels & Stories

Naglakad paisa isang hakbang, lumabas si Jane sa ospital. Hindi napansin ni Susie kung paano si Jane—ang babaeng mababa ang tingin niya, kaawa awa at walang kwenta. Ang walang pinagaralang tanga. Ang hindi importanteng butil na hindi man lang niya inaakala niya wala— naglakad ng mas kalmado at mayabang kaysa sa kanya, na isang scholar ng S University.

“Hi!” “Anong ginagawa mo rito?” Nalilitong tanong ni Amber sa babaeng kaharap. Anong meron bakit parang seryoso ang kanilang mga mukha. Kilala niya si Jane bilang kanang-kamay ni Juliana ngunit hindi niya inaasahan na makita ito sa ganitong lugar at malayong-malayo sa hitsura nito ang isang simpleng babae lamang. Napaka-pormal ng suot nitong Plunge tailored fitted blazer at beige wide leg trouser. Akala kasi niya ay simpleng tao lamang ito dahil sa ilang beses silang nagkita ay simpleng maong na pants at katulad niyang t-shirt lang din ang suot nito. “Nagulat ka ba?” Nakangiti nitong tanong sa kanya saka lumapit at kinamayan s'ya.

Nagdesisyon siyang maligo at pagkatapos ay pagkalabas niya, feeling fresh ng biglang tumunog nang malakas ang doorbell. “Sino ‘yan?” Hindi niya agad binuksan ang pinto. “Ako ito. Buksan mo ang pinto!” boses ng kanyang ina. Binuksan naman ni Mheilin ang pinto. Nakatayo sa labas ang ina niyang si Jane, nakasuot ng elegante na kulay puting dress at may kwintas na perlas sa leeg nito. Mukha itong isang marangal at disente pero matalim ang mga ekspresyon.

19 NAISIPAN nila ni Lyn na mag grocery sa araw na iyon, linggo kaya free nila. May roon pa naman siyang pera dahil yong ibabayad niya kay Madam Ning hindi na naibigay dahil sa blessings daw ng gobyerno, nasabi nga niya kay Lyn pero nagtaka lang ito dahil ang tagal na daw nitong nag aapartment eh hindi pa siya na blessingan. Sinabi lang niyang sadyang swerte lang siya. Natawa pa nga siya ng sabihin ng kaibigan na mag ingat daw kay madam Ning dahil baka magulat nalang ako na ibininta na pala ako sa matandang mayaman na tinawanan ko lang. Nag cre crave ako ngayon ng r****h na hindi ko naman kinakain noon dahil sa lasa pero ewan niya ba nitong mga nakaraan lagi na siyang naghahanap kahit gabi ka

Isang late na lang tiyak maghahanap na siya ng ibang trabaho. Siya si Mary Jane Austen, her close friends call her MJ, she had silky long blond hair and eyes so brown they sparkled like jewels,OA lang maka describe ang mama niya pero yun nga, brown ang mata niyang mala araw daw. Namana niya ata sa tatay niyang briton. Standing five feet and five inches, yes, she was just the typical-looking girl in London, sentimental and vulnerable, half pinay and half british. Ang ama niyang di niya alam kung saang lupalop na ng demonyo dinala.

nagliwanag ang mukha ni Aia. “Salamat po Ma'am Jane.” Ngumiti si Jane sakanya. “Anong sinabi mo kay Ma'am Jane?” Tanong sakanya ni Mildred ng lumapit sya sakanila para tumulong sa pag lilinis. “Wala nag request lang kasi ako na baka pwedeng hindi muna ako mag day off bukas.” sagot nya na ikinalaki naman ng mata ng dalawa.

Jane Nang tuluyan na itong umalis sa harap ko para mag bihis ay di ko mapigilan na igala ang aking paningin . Malinis talaga siya. Paano naman kasi ay wala man lang akong makitang mga nakakalat na gamit nito. Nakaayos lahat napaka aliwalas tuloy ng condo nito at hindi ito tulad ng nakikita ko na condo sa iba na sobrang magarbo. Simple lang ito pero nag huhumiyaw naman ang karangyaan.

Papasok na sana kami sa banyo nang biglang pumasok ang isang medyo may edad nang babae na nakasuot ng uniform ng isang maid. “Good morning, nanay Jane!” masiglang bati dito ni Justin. “Si Miss Bianca na lang po ang magpapaligo sa akin.” “Ah ganun ba?” nakangiting sagot ni nanay Jane at saka tumingin sa akin. “Okay lang po ba sa inyo?”

na asawa sa mata ng lahat? Si Jane ay perpekto sa paningin ng mundo: blonde, eleganteng, anak ng mayamang pamilya na may koneksyon sa gobyerno. Siya ang ngumingiti sa mga camera, hawak ang braso ni Wright, habang si Sophia ay nanonood lang sa maliit na TV niya, nakangiti nang palihim habang iniisip na "Ako ang tunay. Ako ang minahal niya nang totoo."

Pasimple ko siyang kinunan nang larawan. She look so plain ang simple in her loose white shirt but nevertheless she's a real beauty. Kahit may kalumaan na ang damit nito at kahit wala itong palamuti sa mukha alam mo talagang maganda at maamo ang mukha nito.