Plastic Quotes Novels & Stories

Ang dali-dali lang nilang maniwala sa isang salita, kung tinuturing nyang kaibigan si Aleng Wena alam nyang hindi nito magagawa 'yon. Mag best friends silang tatlo, parehong mga chismosa, mga pareho ding plastic. Hindi naman sa gusto kung mag away-away sila, ang gusto ko ay magkaharap sila at magpa-ka-totoo silang tatlo sa isat-isa...para ma-realize nilang nag pa-plastikan lang pala sila. Bakit ba kase kailangan mag plastikan diba? Ang sarap kaya mag karoon ng totoong kaibigan, 'yong hindi plastic na kaibigan.

Buti na lang hindi. "Kuya, ito na po lahat, pa-kilo at pa-plastic na lang po," ngiti ko ulit sa tinderong natulala na naman sa akin. Kumurap kurap pa muna ito bago madaling kinilo ang mga napili ko. Sinabi niya sa akin ang presyo sabay plastic. Nagbigay pa nga ito ng malaking discount sa amin. Na siyang ikinatuwa ko ng malaki dahil nakatipid agad kami ni Alfred!

"Yes." Nakangiting kumuha ng plastic ang matanda. "Mabuti na lang at bibilhin mo na 'tong lahat. Gusto ko ng makauwi ng maaga dahil kaarawan ng bunso kong anak. Bago man lang sana lumipas ang araw na ito ay makapag-celebrate kami ng magkakasama." Kwento nito habang naglalagay ng fishball sa isang plastic. "Bakit pa ho kayo nagtinda kung kaarawan naman po pala ng anak mo?"

malamig kong sabi at kinuha ang plastik. "Hala! Iha! Ang laking pera nito! Hindi ko matatanggap ito--" "Hindi ako tumatanggap kapag nahawakan na ng iba" sabi ko. Nilingon ko si Scarlet na nagmumuni habang nakababa ang bintana ng kotse ko. "HOY! GOLD DIGGER!" sigaw ko at pinakita ang plastik na hawak ko. Inirapan niya ako pero bumaba rin siya ng kotse at kinuha ang plastik na hawak ko saka nilagay sa kotse.

tatatawa-tawa niyang tanong. “Ay ano bang tanong ‘yan Joseph?! Syempre hindi! Mangangalakal na lang ako ng mga plastic at lata kesa magbenta ng ganyan! Nakakahiya, mga kabit at walang dignidad na tao lang ang gumagamit niyan!” Hindi ko na tinapos ang video at inilapag ang cellphone sa coffee table. Napayuko ako at nakatitig sa mga nakakuyom kong kamao.

Pero hindi ko rin maintindihan dahil malakas ang nararamdaman kong parang koneksyon habang hinahawakan ko ang bulaklak na ito na mayroong isang fortune cookie na nakatali sa stem gamit ang isang ribbon. "Interesting..." napangiti ako habang tinititigan pa rin ito. "Go ahead, make a wish or question something you want to be answered, or if you just want to feel motivated," she covered her mouth with her hand then she whispered, "Sometimes it's just random quotes I found on the internet, but the good thing is, people loved it. Sometimes people like us just need a sign to do or start something. Maybe you or someone you knew needs it, so open the cookie, see it for yourself," aniya sabay kindat

Malakas akong napabuntong hininga. "Huwag mong pansinin 'yang mga plastikadang 'yan, hindi ka lang ng mga iyan pinapansin kasi naiinggit sila sa lakas ng kita mo gabi-gabi," anas ng pamilyar na boses sa gilid ko ng nakaupo ako sa puwesto ko. Binalingan ko ang kaisa isang kaibigan at inilingan na lang siya, "Pero malakas pa rin naman ang kita niyo, ah? Kaya bakit sila maiinggit sa akin?" rason ko kay Lolita.

“Ito po ang mahalagang personal na gamit na iniwan ni Miss Zamora matapos siyang umalis bigla.” Sa loob ng plastic ay may isang singsing ng panglalaki. Gawa ito sa mamahaling platinum, napakasimple ngunit napakaganda ng disenyo at ang gilid nito ay nagniningning sa ilalim ng ilaw ng ospital na nagpapakita ng isang maingat na ukit ng mga titik sa loob.

nakangiting sabi ng matanda sa kanya, "wag na kayong mag alala sa damit, alam mo kasi, mahilig akong magshopping.. Nakakasawa na kasing ibili ng gamit si Julio.." "Ah.. hehehe.. sige po.." tango niya. "Alam mo.." bulong ni Julio pagpasok ng dalawa sa sasakyan, "plastic ka." "Paano mo naman nasabi?" "Sa harap nila, ang bait mo, kapag kaharap ako, nagiging dragon ka."

This auction isn't my thing or should I say the business isn't my thing and happiness. Pinilit lamang nila ako na sumama sa kanila as if naman may kabuluhan ang mga bagay na ito sa akin. Mas gugustuhin ko pang mahiga at matulog sa aking kama kesa makipag-plastikan sa mga taong narito. Wake up...your business wouldn't run in a successful way kung wala kang kaplastikan.