Plastic Quotes Novels & Stories

Even Xircuit. "You're so plastic." Azazel to Electric Current. "Well, being plastic is a way to cope up with bitches like you." He answered smoothly na inismiran lang ni Azazel. Burn bitch. "We'll start from the positions." Kinuha niya ang notebook at papel na nasa lamesa at nagsulat.

Ang inaasahan niya ay makipag plastikan ito sa kaniya upang matanggap niya. "C'mon, hindi ako katulad mo na ipokrita at magpakumbaba nang labag sa loob para lang magustohan. At hindi mo rin ako mapaalis dito ayun sa kagustohan mo dahil hindi iyan mangyari kung hindi si Rex ang magsasalita."

Halos malunod ang boses niya sa ingay ng mga reporters. “Plastic,”inis kong bulong, ng makita ang malapad niyang ngiti at kumakaway pa sa media. “Tsk! Feeling artista!”asik ko at tinaas rin ang ulo ko, saglit akong natigilan, ramdam ko ang pagkulo ng aking dugo.

Ilo “Kuya, may mahiraman ba dyang kahit plastic na mesa? Wala palang mesa sa kuwarto ko. Balak ko sanang mag-sketch eh,” paliwanag ko sa kanya. “Pasensya na po, Ma'am, wala po tayong plastic na mesa,” sagot nito. “Ganun ba, kailangan ko sana eh. Puwede makisuyo, pakicheck naman if may naitatago na puwede kong gamitin.” tanong ko/

May dala siyang maliit na plastik mula sa convenience store. "I'm back," sabi niya, ang boses ay may mababang tonong tila nang-aakit. "B-bilis mo naman," parang tangang sagot ko habang nakatitig sa plastik. Ngumiti siya nang nakakaloko at lumapit sa kama. Inilapag niya ang plastik sa side table, at mula rito ay inilabas niya ang isang maliit na bote ng lubricant. "There was no line at the counter. And I made sure to get the water-based one. It’s safer for you."

Para sa mga katulad namin, kapag hindi kami nag-isip ng paaraan para kumita tiyak na mamamatay kaming dilat dahil sa gutom. Napakamot ako sa aking ilong nang mangati iyon. Hindi naman sana ako aabutin ng gabi kung hindi lang dahil sa paghihintay na magtapon ng basura iyong madalas kong pagtambayan na kumpanya ng toy shop malapit sa plaza. Kalapit ko na kasi iyong nasa canteen. Palagi sa aking ibinibigay ang mga bote ng plastic na itinatapon ng mga empleyado. Malaking tulong iyon sa akin at sa kapatid ko.

Sa bawat patak ng natutunaw na plastick ay tumatama ito sa mga langgam ay siya na mang ikina mamatay ng mga ito . " Ang sama mo naman . Bakit mo pinapatay ang mga langgam na iyan? . Alam mo bang may buhay rin sila gaya natin . Kaya dapat hindi mo sila pinakikialaman . " sabay kuha ng hawak nitong plastick at itinapon sa malayuan . " Bakit kaba nakikialam ? Alam mo kahit babae ka papatulan talaga kita. "

At tinawag pa niya akong plastik. Aba! At ako pa ang plastik ngayon huh? Naibabaling na pala sa iba ngayon ang ka-plastikan. Try mo kaya girl na tumingin sa salamin, Baka kailangan mo nang dalhin sa Garbage Area dahil masyado ka nang plastik. Magpatunaw ka tas bagong item ulet. May pakinabang ka pa. "Excuse me?" hindi na ako nakapagpigil.

sinamaan ko siya ng tingin dahil sa sinabi niya. Eto na naman siya, nagsisimula na naman, akala niya yata ay hindi nakalimutan niya na ang ginawa niya sa'kin. “Ba't nandito ka?” “Kase gusto ko,” mayabang na aniya at inilapag ang plastic sa kama. “Ano 'yan?” tanong ko. “Plastic.” “Alam ko, gusto mo ihagis ko sa pagmumukha mo?” sarkastikong tanong ko.

Kaya kinuha ko yun. Nangmahawakan ko ang plastic ay agad na parang sumibol ang recognasyon sa aking mga mata. I know this. Lalo na ang resibo na kahit hindi ko na mabasa yung print. This is freaking from National bookstore at kahit ideny pa eh halatang libro ang laman ng loob. Kaya agad ko itong binuksan. Kaya pala wala sa bookshelves dahil hindi ko pa pala siya nabubuksan simula noon. Hindi ko akalain na talagang nakalimutan ko siya.