Novel & Cerita Plastic Quotes

Even Xircuit. "You're so plastic." Azazel to Electric Current. "Well, being plastic is a way to cope up with bitches like you." He answered smoothly na inismiran lang ni Azazel. Burn bitch. "We'll start from the positions." Kinuha niya ang notebook at papel na nasa lamesa at nagsulat.

Ang inaasahan niya ay makipag plastikan ito sa kaniya upang matanggap niya. "C'mon, hindi ako katulad mo na ipokrita at magpakumbaba nang labag sa loob para lang magustohan. At hindi mo rin ako mapaalis dito ayun sa kagustohan mo dahil hindi iyan mangyari kung hindi si Rex ang magsasalita."

Halos malunod ang boses niya sa ingay ng mga reporters. “Plastic,”inis kong bulong, ng makita ang malapad niyang ngiti at kumakaway pa sa media. “Tsk! Feeling artista!”asik ko at tinaas rin ang ulo ko, saglit akong natigilan, ramdam ko ang pagkulo ng aking dugo.

I nonchalantly said. Umupo naman ito sa tapat ko tsaka niya hinugasan ang manggang kinuha niya sa puno ng bottled water. Ilang sandali lang ay naglabas siya ng kutsilyo tsaka binalatan ang mangga. “Hindi nga, pero kilala kita.” Wika nito na siyang magpataas ng kilay ko. Magsasalita na sana ako nang magsalita siya ulit. “May malinis ka bang plastic?” Tanong niya habang nakatuon pa rin ang atensyon sa pagbabalat ng mangga.

sabi ni Grace sa akin ng maiwan kami dito sa dining tables. Alam ko naman na plastic siyang tao. “Ay? Para sa akin ba yang sinasabi mo? akala ko kausap mo sarili mo, excuse lang ha kukuha lang ako tubig.” Yan na lang sinabi ko at tsaka umalis. Kapag nagalit ako tiyak ako na ako nanaman ang masama.

Walang araw o gabi na hindi kita iniisip. Patuloy lang ako sa paglalakad, dala-dala ang bag ko na puno ng mga gamit. Medyo malayo-layo na rin anc aking narating. May nairaraos naman ako araw-araw, pero hindi lang sapat ‘yon. Pa ubos na. Kaya namumulot pa rin ako ng mga plastic at ibinibenta ito para makakain. Tinanggal ko muna ang kwentas ko at itinago sa bag.

Ilo “Kuya, may mahiraman ba dyang kahit plastic na mesa? Wala palang mesa sa kuwarto ko. Balak ko sanang mag-sketch eh,” paliwanag ko sa kanya. “Pasensya na po, Ma'am, wala po tayong plastic na mesa,” sagot nito. “Ganun ba, kailangan ko sana eh. Puwede makisuyo, pakicheck naman if may naitatago na puwede kong gamitin.” tanong ko/

May dala siyang maliit na plastik mula sa convenience store. "I'm back," sabi niya, ang boses ay may mababang tonong tila nang-aakit. "B-bilis mo naman," parang tangang sagot ko habang nakatitig sa plastik. Ngumiti siya nang nakakaloko at lumapit sa kama. Inilapag niya ang plastik sa side table, at mula rito ay inilabas niya ang isang maliit na bote ng lubricant. "There was no line at the counter. And I made sure to get the water-based one. It’s safer for you."

Para sa mga katulad namin, kapag hindi kami nag-isip ng paaraan para kumita tiyak na mamamatay kaming dilat dahil sa gutom. Napakamot ako sa aking ilong nang mangati iyon. Hindi naman sana ako aabutin ng gabi kung hindi lang dahil sa paghihintay na magtapon ng basura iyong madalas kong pagtambayan na kumpanya ng toy shop malapit sa plaza. Kalapit ko na kasi iyong nasa canteen. Palagi sa aking ibinibigay ang mga bote ng plastic na itinatapon ng mga empleyado. Malaking tulong iyon sa akin at sa kapatid ko.

Sana maayos na Ang lahat,"bulong ko, Kumuha Ako Ng Sako ,Saka pinaglalagay Ang mga nakakalat na mga plastic at stayro ganun din Ang mga Plato at kutsara,ayaw ko Ng gamitin pa namin Ang mga ito,Hindi naman sa maarte ,pero matagal Ng nakabuyangyang nmang mga ito.Tinirhan na Rin Ng gagamba ,ipis at daga.