Posted Novels & Stories

Pero minsan sapat na yung simpleng eye contact, yung maikling tango, o yung pag-iiwan niya ng sticky note sa tabi ng monitor or sa desk ni Isabella That day, isa na namang note ang naiwan: “Check your inbox. It’s not urgent, just something I thought you should see. – S” Napakunot-noo si Isabella. Binuksan niya agad ang email. Subject: One-day Retreat – Optional Participation Sa loob ng email, naka-attach ang poster ng isang upcoming team retreat. Isang araw lang, Saturday, offsite, at optional. Pero sa dulo ng email, may note na handwritten and scanned:

I post ko kaya to hmmmmm. Dali dali kong ipinost ang litrato. Jusmeyo sobrang marami na agad ang pumuso sa litrato ko na naka two piece. Bigla akong may na tanggap na mensahe galing ulit kay boss. SchneiderDeVoR: Delete that Hala delete mo mukha mo manigas ka jan.

Inis na ibinaba nito ang tawag at muling nahiga sa kama. Ilang minuto pa ang nakalipas nang makatanggap siya ng mensahe mula sa kaniyang boss na bastos. From: Mr. Lewis Para mo na rin pinatay ang puso kong hayok na hayok sa iyo:) Kumunot ang noo ni Tatiana pagkatapos nitong basahin ang mensahe mula sa kaniyang amo. Nagpapadyak siya sa kaniyang higaan at inis na isinalampak ang cellphone sa gilid nito.

Kenjie POV Isang malalim na pag buntong hininga ang pinakawalan ko..matapos Kong malaman ang sinabi ng secretary ko. "Mr.CEO,ano na pong susunod na hakbang?" Ang tanong pa ng lalake. "Ano nang balita sa pinapagawa ko sa inyo?"kalmado kong tanong. " Napag alaman namin na may tinatayong factory ang Zhang company para bagsakan ng chemical waste."pag bibigay alam pa nito..

Ang killjoy kahit na kailan. Pero wait, kinusot kusot ko pa ang mga mata ko. Hindi ba ako pinaglalaruan ng paningin ko? Sa dinami rami ng araw ay ngayon niya pa naisipang magsuot ng polo na pink. Sir naman eh, kung kailan nilagyan ni Jenny ng malisya ang utak ko saka ka nag pink. Tama ba naman iyon? Gatungan pa ba ng pagkakataon ang unti unti kong nabubuwag na paniniwala sa pagkalalaki ni sir?

Kabanata 21 “HYDRUS HORIZON HUGO, fck! Let go of my wrist. You shouldn't act this much. Anak ka ng constipated na tinapa!” Dejectedly, Sheeva kept on protesting and brave enough to ignored the heat his touch caused her. His hold was territorial.

Kalabisan bang hingin muli sa malalakas na bisig na 'yon na buhatin siya tulad noong munti pa siyang bata? 'Tulungan mo 'ko. Parang awa mo na, alisin mo 'ko rito...'she begged before shakily pressing the send button. Ni hindi na niya pinagkaabalahang patayin ang backlight ng telepono nang ilapag niya iyon sa dashboard. FROM: margaux.montenegro@gy.com TO: alejandro.montenegro@montcorp.com SUBJECT: PAPA, NATATAKOT AKO No message to show.

sagot ni Lauren. Inayos niya ang kwelyo ng kaniyang minimalist charcoal gray pantsuit. Ang kaniyang mahabang dark hair ay nakalugay sa kaniyang mga balikat, at ang kaniyang mga mata ay may taglay na matatag at seryosong awtoridad—isang tindig na nakuha niya mula sa mga pinakamahihigpit na panel reviews sa unibersidad. Sa kaniyang dibdib, nakasabit ang isang pilak na pin na may logo ng firm, isang simbolo ng kaniyang opisyal na lisensya at propesyonal na kredibilidad.

“Please, I’m tired. Ayaw ko nang makipagtalo.” “I just want to tell you that I’m not giving up.” Ang kaninang mapaglaro niyang personalidad ay nawala na. Bumalik ang kaniyang rahas. “I’m not going to give up until the truth comes right from your mouth.”

pagmamaktol pa niya. Umupo siya sa sofa, at dahil sa antok ay hindi niya namalayang nakatulog na pala siya. Naalimpungatan siya nang may maramdaman siyang ingay sa paligid. Iminulat niya ang mata, ayon sa pambisig niyang relo ay pasado alas onse na nang gabi. Pupungas-pungas siya na tumayo at tinungo ang pinto. Narinig niya ulit ang sunod-sunod na pagkatok na siyang nagpagising sa kanya.