Postpartum Quotes Romane & Geschichten

"Sa isang banda, ang sakit. Sa isa pang banda, narinig ko na ang training kapag postpartum ay mas miserable." "Kung pananatilihin mo ang iyong pagsasanay ngayon, makakabawi ka ng napakabilis." "Wala pa nga akong partner kaya malayo pa ako na magka-baby!" Pinunasan ni Lilith ang kanyang mga kamay gamit ang napkin. "Avery, maghapunan na tayo! Amoy na amoy ko na ito at mabango Ito!" "Hmm." Tumayo si Avery at sumabay sa kanya na maglakad papunta sa dining room.

Really insàne! Nagpatigil Naman ako sa pagluha at agad hinagilap Ang Cellphone ko, I search the word "Postpartum Depression and it's effects" may duda na ako eh. I wasn't aware of this pero Minsan ko na itong narinig Mula sa kanila ni Mom. At natutop ko Naman Ang bibig dahil sa nabasa. So, posible ngang isa itong effect nun Ang nararamdaman ko ngayon?

“Aba, hindi ka niya dapat inaaway. Kakapanganak mo pa lang at namatayan ka ng anak. Baka magkaroon ka ng post-partum depression.” “Ano ang post-partum depression?” curious niyang tanong. “Kapag bagong panganak, posibleng makaranas ng matinding kalungkutan ang isang ina. Ang mga sintomas ay madalas na pag-iyak, kawalang gana na mag-alaga ng anak, at umaabot pa sa punto na gusto mong lumayo sa mga taong mahal mo. At kung minsan ay possible itong humantong sa suicide.”

"Opo, Mrs. Villacorta. Siguradong magkakaroon iyon ng kaugnayan sa physiological, psychological, at behavioral development ng bata sa loob ng iyong sinapupunan." Nagpatuloy ang doktor sa pagbibigay ng babala. "Bukod pa rito, kung palagi kang nasa masamang mood, mas malaki ang tsansa na magkaroon ka ng postpartum depression. Kaya naman, Mrs. Villacorta, dapat ay bawasan mo ang pagkagalit at mas mahalin mo ang iyong sarili." Tumango si Ophelia bilang pagsang-ayon sa sinabi nito. "Tama ka. Para sa sarili ko at para sa kapakanan ng aking anak, kailangan kong panatilihin ang aking emotional stability."

“Wala nga, pagod lang ako. Nakakapagod sa school.” Mariin itong pumikit, para ba’ng kinakalma ang sarili. “Babe, alam natin pareho na hindi ‘yan ang rason. Tell me what is it? What’s bothering you?” Halos magmakaawa na nitong tanong. Pagod niyang hinilamos ang mukha gamit ang palad. “Post partum lang ‘to. I’m sorry.” Tumalikod na s’ya at nagkulong sa banyo nang halos isang oras.

“Mabuti po kayo kay Madam, Sir Kael. Sa limang taon ninyong pagsasama, ni minsan hindi ko po kayong nakitang mag-away. Kaya lang po, pagkatapos manganak, natural lang na nagbabago ang emosyon ng babae. Madali silang tamaan ng postpartum depression, kaya mas kailangan nila ang pag-aalaga at presensya ng asawa.” Kumunot ang noo ni Kael. “Ibig mong sabihin, may postpartum depression siya? Pero ang ibang babae naman, hindi ganoon kalaki ang ipinagbago pagkatapos manganak. Malambing at maunawain pa rin sila.” Natigilan si Lourdes. “Ibang babae po?” Napagtanto ni Kael ang pagkakamali niya. Bahagyang nagbago ang tingin niya.

Para itong pagsuntok sa bulak hindi siya makahanap ng butas upang gumawa ng eksena. "Kinilaw na tuna? Aliyah, ginagawa mo ba ito nang sadya? Gusto ko lang kainin ang luto mo, hindi mo ba naiintindihan?" Nawalan ng pasensya si Daisy kay Aliyah at agad na nagbago ang kanyang tono. Talagang ipinilit niya na pumunta si Aliyah ngayon! "Daisy, dapat kang panatilihing maganda ang iyong kalooban sa panahon ng iyong postpartum period, kung hindi ay makakasama ito sa iyong kalusugan."

Takot na hindi magustuhan ng mga ito at masaktan siya. “Anong agahan?” “Ay, validation!” Nabitawan niya ang hawak na kutsara dala ng pagkagulat. Sinamaan niya ng tingin si Kaye na nakangisi na ngayon. Ganito ba ang nakakaranas ng postpartum? Parang buntis na iba-iba ang mood? “Wow, pancake!” “Nasaan ang asawa mo?” tanong na lang niya dahil mukhang wala naman itong balak lumayas sa kusina.

Ito pa nga ang nagbigay ng advice kung ano ang gagawin ko. "My Millow, everything has changed; people have come and gone, yet there are many blessings in store for you. Be grateful, my dear. Why not hold a vigil for your late husband and children? Don't forget that I'm just here for you, Millow. Lake is gone and I am real." Ito ang sinabi ni George habang umiiyak ako. Nakukunsensya ako sa sinabi nito kaya panay ang tango ko at kalaunan ay humingi rin ako ng paumanhin, "I'm sorry, babe. Maybe this is a postpartum depression?"

“Baka epekto yan ng postpartum mo, love. Kapapanganak mo pa lang kasi kay Daniela. Ilang buwan pa lang siya.” “Siguro nga, Love. Salamat ha, kasi kahit may mga times na nagtatantrums ako ay iniintindi mo pa rin ako. Nilalawakan mo ang pasensya at pang unawa mo kapag nagseselos ako ng wala na sa lugar. Salamat kasi hindi ka nagsasawa saakin kahit pa may mga sandaling tinotopak ako ng walang dahilan.” Mas lalong hinigpitan ni Dark ang yakap sa asawa.