Pride Is The Devil の小説・ストーリー

Puno ng sarkasmo ang boses ko na ikinairap niya. “Mas makabubuting isipin natin na nagbalik na nga mula sa impyerno ang demonyong iyon para maghasik ng kasamaan dito sa lupa at sirain ang mga buhay natin kasi in that way medyo makakapaghanda tayo at hindi tayo mabubuhay sa ilusyon. Now, what do we do?” Natahimik ako at natulala. I can’t help it but think that Kieran’s right. The devil is back. And he’s back with a vengeance. He’s back to ruin us all. And he started with a bang on that party last week.

No one in this house is holy, we are all holy shits. “You abducted my woman and this is the prize of what you did to her,” sabi ko. “Pull away his blindfold I want to see his own death,” utos ko sa isang tauhan ko. I smirked when their eyes met mine. I swear I made them see the devil that is hiding inside me. “Totoo nga ang sabi nila na isa kang demonyo,” sabi ng isa pa kaya tumango ako. “At least that’s the truth about me,”

Pitong araw ng walang tigil na pag-aalala. Pitong araw na siya ang gumagawa ng lahat. At sa bawat pagdaan ng oras, nakakasanayan na niya ang lahat. Hindi na pala siya galit. Hindi na pala siya sugatan. Ang tanging natira lang… ay pride. Pride na nagsabing huwag siyang unang lumingon noon. Pride na nagsabing huwag siyang lumapit kahit ilang beses siyang sinuyo.

Usap-usapan sa paligid. “Mr. Lopez…” Mahinang tawag ni Jaine habang nakahawak sa pantalon ni Dave. Agad siyang umatras. Para bang nadudumihan. Napabitaw si Jaine. “She’s not as innocent as you think… she’s cruel… possessed by the devil.” Galit niyang sigaw habang nakatingin sa akin. Napangisi ako. “Devil, huh?” Lumapit ako sa kanya.

Tila pinaparusahan siya sa lahat ng mga nagawa niya noon. Ito na ba ang kabayaran sa lahat ng kagaguhan niya noon? Ang paibigin siya sa babaeng hindi na pwede at ngayon ay tinotorture siya dahil hindi pwedeng maging kanya kahit kailan? Kung totoo man ay mukhang nakabawi na siya sa lahat ng iyon dahil sa loob loob niyang unti-unting pinapatay. He's a devil and harsh yet one woman tamed him and made him this soft.

Ilang segundo ang lumipas bago siya nagsalita. “She was my first sin.” Tumigil siya sa harap ko, hawak ang pulso ko. “And if you don’t listen, you’ll be the next.” (POV: Leonardo Dela Vega) Akala ko kaya ko siyang ilayo sa delikado. Akala ko sapat na ang apelyido at yaman para maprotektahan siya. Pero mali ako. Because the moment Sierra said yes, the devil’s enemies started knocking louder.

sambit ni Sir Asmodeus para tigilan ako. "Ano?!" singhal ko sakaniya na ikinatawa ni Astaroth. "One of the princes of Hell being treated like this by a mere human... is just such an enjoyable sight." wika ni Astaroth dahilan upang magsalubong ang mga kilay ko. Kanina pa 'tong Astaroth ah, baliw rin yata 'to katulad ng amo ko. Anong pinagsasabi niyang prince of hell?

Alam niya kasi sa sarili na hindi iyon magagawa ni Zian kahit kaninong babae kung nasa matinong pag-iisip ito. Tanging ang pride niya lang ang hindi pa kayang matanggap ang lahat ng pangyayari, pero ang puso niya ay matagal nang pinatawad ang nag-iisang lalaking minahal lalo pa at wala naman talaga itong kasalanan.

I am devil, ruthless like satan or ruthless than him. This is not just an ordinary playground, this is my ground of HELL.

"He deserves to be happy." "Pakakawalan mo talaga ang isang Patrick Romano? Paano kung nagtatampo lang sa 'yo 'yung tao kaya hindi ka kinakausap? Paano kung kailangan lang pala ng lambing mo? Ibaba baba mo nga 'yang pride mo minsan."