Prideful Quotes Novels & Stories

"Hay! Masyado ka kasing nega kung mag isip. Madadala naman iyan sa maayos na usapan eh! Ang hirap kasi sayo, masyadong mataas ang pride mo. Pwede ba kahit Isang beses, ibaba mo naman ang pride mo? Baka kung sakaling gawin mo iyon, maawa sayo si Zion Montallejo at hindi na kayo paalisin diyan..." Muli akong napairap. "At iyon ang hinding hindi ko gagawin, Kar. Hindi ko kailangan ang awa ninuman. Hindi ko ibaba ang pride ko para lamang paamuhin ang lalaking iyon...." Ani ko rito. "Kar, masyado ko ng kilala ang mga taong kagaya nila. Sila yong tipong kahit ano'ng gawin ng Isang tao, matigas pa rin ang puso nila para rito. Pareho lang din sila sa mga kamag anak ni Itay... Mga marapobre.

"But... when you smile, it also breaks me. I know... I know that behind your smile... lies a broken lady." I bit my lips. I don't want to hear more, please. "You're a tough woman. I'm so proud of you, baby. I'm so proud of you." Your love is like the sun That lights up my whole world I feel the warmth inside With his last words, hindi ko napigilan pa ang aking hikbi. He hugged me tighter. "I didn't mean to make you cry. It's just that... I'm so proud of you. I'm so proud of how you became like this, sincere and independent."

"That's it. You got that attitude. Ang taas ng pride mo 'no? May gusto akong marinig sa'yo yet ayaw mong aminin—" "Oo Khalil mataas ang pride ko. Kung hindi mo ako kakausapin, hindi rin kita kakausapin. Kung iiwasan mo ako, iiwasan din kita. Hindi ako gagawa ng paraan. Ma-pride ako. Pride nalang yung meron ako anong gusto mo ibaba ko pa?" putol ko sa sinasabi niya.

"Don't be shy if everybody look at you, don't be feel too small around them, instead lift up your chin and be proud that you catch they're eyes by just doing nothing. Be proud and raise that charisma your holding on." Halo-halo ang nararamdaman ko ngayon dahil sa kanyang sinabi. Itinaas nya lang naman ang confidence na meron ako. Kanyang pinakita sa akin na wala dapat akong ika hiya, hindi dapat ako magpapaapekto sa kanilang mga tingin dahil gaya ng sabi nya dapat akong maging proud dahil nakuha ko ang lahat ng attention nila kahit wala naman akong ginawa. "Bambina, be proud of what you've got and who you are. There's nothing to feel ashamed of about their stare; that's their problem if they

Ikinuwento ko lay Trina ang pagkikita namin ni Drake. "Nagkita sila nung bata?" tanong niya sa akin, na halatang nag aalala. "Hindi.. hindi sila nagkita." "Kailangan mo na siyang kausapin tungkol sa anak mo. Ilang beses ko ng sinasabi sayo, na ang pride ay panlaba lamang," sagot niya sa akin, "naibaba mo noon ang panty mo, ngayon, pride mo na lang, di mo pa maibaba?"

“Hangga’t kaya ko, sinusubukan kong unawain ka pero, parang sobra naman ‘to? Kaya mo talaga akong ipagkanulo para sa pera?” Hinawakan siya sa magkabilaang braso ng nakatatandang kapatid habang nakatingin sa kanyang mga mata nito nang lumuluha. “Kailangan mong maging praktikal, Liberty!” mariing sambit nito. “Sa mundong ginagalawan nating ngayon, kapag inuna mo ang pride mo bilang mahirap, talo ka! Hindi ka lang magiging isang kahig-isang tuka, gagapang ka! Naiintindihan mo ba ako?”

Mayroon akong pamilya, pero hindi ko naman sila maramdaman. "Maybe my existence in this world burdens them..." I cried. "No one has ever been happy to have me, and they were never proud of me." "Ako, Isla." He softly uttered. It sounded sweet, as if it was calming my soul. "Nandito ako. Masaya ako na dumating ka. Each day, I'm thankful for the heavens because you exist. I'm proud of you even without medals or awards. I'm proud of you for who you are, and not for your achievements. I hope that you will continue to live, Isla. Continue to pursue your dreams. Do everything that will make you feel alive. Ako ang magiging lakas mo sa tuwing pinapahina ka ng mundo."

Binigyan na ng pagkakataon na huminge ng paumanhin, pero nagmatigas pa rin. She was forced though, but she was given a chance to turn the tides pero hindi niya ginawa. Wala ka talagang mararating hangga't mas pinapahalagahan mo ang pride mo. Pero kahit nasasabi ko ito, alam ko na darating din ang panahon na may bagay tayo na kahit anong gawin ay hindi natin kayang lunukin ang pride. We all have that moment at walang makakalampas.

Nacha-challenge lang ito sa kanya ngayon. Nasagi niya kasi ng husto ang ego ito dahil siya ang nakipaghiwalay noon. Ganon naman talaga ang mga lalaki, kapag nasasagi ang pride ay parang asong ulol na hindi matahimik hangga’t hindi nakakaganti. Lalo na ang katulad ni Zacharias may ipagmamalaki talaga sa itsura at yaman.

Kakadating ko lang sa opisina may nagawa ng balita sa akin? Napapikit ako bago nagsalita. "You know I'm artist. . . that is essential for me." Wala na akong magagawa, may ebidensiya sila. Hindi naman gugustuhin ng pride kong itanggi na emergency nga ang pinunta ko. That will lessen my credibility. It's better for me to be hated rather than not credible. I'm used to hating, not with breaking my own words.