Prince Phillip Sleeping Beauty Novels & Stories

"Sinabi po ni sir na huwag ka na lang daw muna gisingin para raw kumpleto ang tulog ninyo, sa katunayan po niyan ay kaakyat lang niya sa kwarto ninyo kanina at may dalang mga bulaklak! Nakita ninyo?" Bulaklak? Wala akong napansin, ah. "Naku! Hindi ninyo napansin! Maagang-maaga iyan nagising si sir at gulat kami dahil nagluto sa kusina! Tapos sabi, gusto niya raw na may breakfast in bed ka na paggising mo. Tapos po, napadede na ang prinsesa at prinsipe ninyo, siya nagpaligo!" Para siyang oud na inasinan sa sobrang ligalig ng pagkakakwento. "Ayieee! Baka sa wakas, magkaka-label na rin kayo!" Ngumiwi ako nang hampasin niya ako sa braso sa sobrang kilig.

"Mukhang pare-pareho silang may kulay gintong buhok at asul na mga mata." "Si Prinsipe Razo lang daw ang may kulay itim na buhok at kulay kayumangging mata sa kanila, Madame. Namana niya sa kaniyang ina. Pagkatapos n'on ay pare-pareho nang ginto ang mga buhok at asul ang mga mata nila. Namana naman nila sa kanilang ama—" "Sandali," pagpapatigil ko kay Fantine nang mapansin ko ang prinsesa at ang dauphin.

“Chill my Princess, your little prince are in my hands right now. He’s looking at me and giving me this weird look when I started talking to you. Do you miss your mom, Prince Zayne?” “Mommy don’t listen to him! I’m okay! Wag kayong ma—Arghh!” “Z-zayne!” Tawag nila dito ng marinig ang pagdaing nito. Sinuntok lang naman siya ni Phil sa tiyan dahil sa kaingayan niya. “I don’t give permission to speak little prince.” Seryosong sabi ni Phelio. “Now, I’ll give you until tomorrow Princess Claire. If not then say you last good-bye to your little Prince.”

Sa pagkakataong ito, bumukas ang pinto. Nagmadali si Zeus at ilang hakbang lang ang ginawa patungo sa kama. Sa malapad na puting kama, si Maureen ay nakapikit ang mata at mahimbing na natutulog. Para siyang si Sleeping Beauty sa ganda. Katabi niya ang isang bote ng sleeping pills na bukas. Nagulat si Zeus, at nilingon si Maureen na may malungkot na mukha, "Maureen!!!"

Kaya nagkunwari ulit akong nahimatay. “Sumusobra ka na Jeff! Di ka na nakakaganda! Wag kang praning na parang ewan na may ginawa nga ako sayo. Ano ba?! Bumangon ka dyan! Nanghahalik ka na nga eh! Ikaw lang si Sleeping Beauty?!” I will glad if you do it Missamy. Ikaw ang prince charming ko. Tumigil ka na nga Jeff. Illusyunado. Para ka nang bata.

It was while he was absent that Eglantine and the white doe entered the hut, and having, of course, no idea that in the very next room was the man whose childish impatience had been the cause of all their troubles. In spite of his fatigue, the prince slept badly, and directly it was light he rose, and bidding Becasigue remain where he was, as he wished to be alone, he strolled out into the forest. He walked on slowly, just as his fancy led him, till, suddenly, he came to a wide open space, and in the middle was the white doe quietly eating her breakfast. She bounded off at the sight of a man, but not before the prince, who had fastened on his bow without thinking, had let fly several arrows,

Meron ding humahalimuyak na mga sariwang bulaklak sa lahat ng conversation area. Sa sobrang laki ng kabuoan ng kanilang bulwagan ay masasabi kong parang nasa totoo akong palasyo ng isang fairy tale. Sa mga oras na iyon ay ramdam ko ang pagiging Prinsesa ko dahil sa pangalan ko. Princess Aurora in a Sleeping Beauty. Palinga-linga ako sa kabuoan ng eleganteng bulwagan at may hinahanap ang aking mga mata roon.

Patuloy lang sila sa kulitan hanggang sa hindi nalang nila namamalayan na nasa loob na sila ng building at parang mga tangang bumuntong-hininga nang maramdaman ang ginhawa na hatid ng aircon. “Nahulas na make-up mo, Princess,” puna ni Philip sa kaniya at dinukot ang panyo at dinampi-dampi sa noo niya. “Teka, dala ko yata ‘yung make-up at lipstick ni ate. Alam mo ba pa’no mag-ayos? Hindi pa naman nagsisimula.” Aureus offered at hindi niya nalang ito tinanong at tinanggap ang bigay nito bago siya sinamahan ng dalawa sa labas ng powder room.

Palipat-lipat ang mga ito ng tirahan kaya ang huling kuta nila na alam ni Clark ay hindi na roon. Ngunit sa araw na ito ay nagbunga ang pag-iimbistiga nila. Ang isa sa nahuli niya ay ang may mataas na posisyon na siyang nag-uutos din sa mas mababa pa rito. Ang sabi nito ay isang babaeng royal blood ang palaging nakikipagkita rito. May mahaba itong buhok na nakukulayan ng pula. At may tattoo sa kanang pisngi nito na bulaklak ng vermilion flower.

"Sinabi po ni sir na huwag ka na lang daw muna gisingin para raw kumpleto ang tulog ninyo, sa katunayan po niyan ay kaakyat lang niya sa kwarto ninyo kanina at may dalang mga bulaklak! Nakita ninyo?" Bulaklak? Wala akong napansin, ah. "Naku! Hindi ninyo napansin! Maagang-maaga iyan nagising si sir at gulat kami dahil nagluto sa kusina! Tapos sabi, gusto niya raw na may breakfast in bed ka na paggising mo. Tapos po, napadede na ang prinsesa at prinsipe ninyo, siya nagpaligo!" Para siyang oud na inasinan sa sobrang ligalig ng pagkakakwento. "Ayieee! Baka sa wakas, magkaka-label na rin kayo!" Ngumiwi ako nang hampasin niya ako sa braso sa sobrang kilig.