Projection Chapter 1 Novels & Stories

Ang malaking projection equipment ay direktang nakaharap sa pangunahing upuan. Walang nakalaan na upuan para sa mga sekretarya sa mismong conference table. Kaya si Jessica, kasama ang dalawa pang kasamahan, ay umupo sa gilid ng pader malapit sa projector. Binuksan nila ang kanilang mga laptop para maghanda sa pagtatala ng minutes. "Jessica, ang galing naman at nagkita tayo rito!"

Mahinang tumawa si Nynaeve, hindi pinansin ang sinabi ni Hector at bumaling sa mga shareholders, "Tapos na ba ang lahat sa pagboto?" Nang makita niyang tumango ang lahat, ngumiti si Nynaeve at pinindot ang enter key sa kanyang laptop, "Panoorin niyo muna ito bago niyo ako sagutin." Sa sumunod na segundo, awtomatikong nag-play ang projector. Ipinakita nito ang iba't ibang malaswa na litrato at video ng mga shareholders na bumoto kay Hector sa iba't ibang okasyon at lugar.

Walang gustong magsalita sa kanila na animo nakikiramdam lang. Tumikhim muna si Zachary bago lumingon-lingon sa magkabilang gilid bago muli ibinaling ang tingin sa kaniya. “Sige na, maupo ka muna sa kama.” Pagtataboy pa nito sa kaniya na muling kinuha ang projector. “Mabilis lang ito.” Imbes na sa kama siya umupo ay sa bean bag couch siya naupo habang nakamasid sa asawa.

“And that man is the groomsman!” Napasinghap ang mga tao matapos makilala nang malinaw ang dalawang nilalang sa projector. Habang ang iba ay nalilito sa pagbubunyag ng pagkakanulo ni Jessica, binalot ng ibang palaisipan ang aking isipan. Paano ito lumitaw sa napakalaking screen ng projector? Yakap ko pa rin ang aking laptop, at hindi ko pa naikabit ang bagay na iyon sa kahit na anong aparato sa pagtitipon!

“Shall we start?” I clicked the remote control to open the projector. The presentation flashed on the huge white screen. Dad prepared the presentation himself, that’s how powerful this man in front of me is. I had some minutes to scan the project proposal and revise the presentation. I put some Anastasia’s little touch on it. “Are you presenting it now? Here? Just the two of us?” Umikot siya paharap gamit ang swivel chair.

sagot niya habang inakay ako patungo sa office. Nang makarating kami sa pinto ng site office, lumingon muli ako sa kabuuan ng resort. Ang bawat poste at salamin ay kumikinang sa ilalim ng buwan. Inayos ko ang suot kong hard hat at pumasok sa loob para simulan ang paghahanda para sa susunod na araw. “Leo, paki-on ‘yung projector! I-review natin ‘yung elevation para sa Phase 3!” sigaw ko mula sa loob.

Nakahanda ang projector. Naghihintay ang presentasyon. At naroon si Drew—nakahawak sa folder niya, malamig ang tingin pero ramdam ang bagyo sa ilalim. Pumasok si Roffana. At doon, unang beses na nagtagpo ang mga mata nila. Hindi bumagal ang oras. Hindi huminto ang mundo. Pero may parte ng katahimikan na parang sumigaw sa loob ng kanila mismong dibdib.

​"Technical issue with the projector. Pero huwag kayong mag-alala, maaayos namin iyon bago ang speech niyo." ​Nag-igting ang panga niya. "I need that projector, Ms. Miranda." ​Back to Ms. Miranda. Professional mode na uli. ​"I know. And you'll have it." Tiningnan ko siya nang diretso sa mata kahit kinakabahan ako. "Trust me." ​Pinag-aralan niya ang mukha ko. Sinusukat kung hanggang saan ang kakayahan ko. Pagkatapos ng ilang sandali, tumango siya. "Okay."

"Look at the small birthmark on the left side of my back, then look at the same side of the man’s back in the photo. Zoom in on that part of the photo." Sumunod naman ang kung sino mang nag-operate ng projector. Matagal na niyang napapansin ang balat nito sa likod sa tuwing may nangyayari sa kanila kaya't kahit hindi niya tingnan iyon ay alam niya kung ano ang tinutukoy nito. Kaya't dumiretso ang tingin niya sa malaking larawan na ipinapakita ng projector.

Isa na namang taong hindi ko alam. Isa na namang bahagi ng pamilya namin na itinago. Binuksan ni Khaizer ang journal. At ang unang pahina... Ay may pamagat. PROJECT ORIGIN: WHY WE STARTED Binasa niya. "Humanity is not failing because people are weak." "Humanity is failing because people forget each other." Napatingin ako. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko ang dahilan bago ang lahat ng proyekto.