Novel & Cerita Protect At All Cost

"Allen, hindi naman talaga kailangan ito, kaya kong alagaan ang sarili ko." Nakita ni Allen ang kanyang naguguluhan na ekspresyon at hinawakan ang kanyang kamay, “Makinig, hindi ko magagarantiya na mapoprotektahan kita 24 oras sa isang araw. Sa industriyang ito, napakaraming hindi alam at anumang bagay ay maaaring mangyari, kahit na sa mga inaasahang sitwasyon. Hindi ko kayang mawala ka, kaya kailangan kong gawin ang lahat para protektahan ka."

Yumuko ako at hinalikan ang noo niya. At habang naglalakad ako papalayo ay isa lang ang malinaw sa isip ko. No matter what happens… I will protect my child. Even if it costs me everything.

“Hindi. Proteksyon.” Napatawa ako nang bahagya. “Proteksyon? O paraan mo lang para tiyakin na hindi ako makakatakas?” Umangat ang isang kilay niya. “Kung gusto kong ikulong ka, Samantha, hindi kita bibigyan ng bodyguard—diretso na kita sanang inilagay sa isang silid kung saan wala kang ibang magagawa kundi hintayin ang isang linggong palugit mo.”

Sa pamilyang handang gawin ang lahat para sa kanya. Mahigpit kong hinawakan ang kamay ni Van. At mahigpit din niyang hinawakan ang akin. “Pangako,” bulong niya. “Poprotektahan natin siya.” “Habambuhay.” “Sa buong makakaya natin.” At habang papalayo ang sasakyan, pareho kaming nakangiti. Dahil matapos ang lahat ng laban, takot, luha, at pagsubok—

protecting myself. Protecting my heart.

Hindi sila nagtanong ng maraming bagay. Naka-position sila sa paligid—eksaktong gaya ng sinabi ni Kuay Harold. Lumapit ang isa sa kanila kay Troy. Maikli lang ang usapan. “Sir, we’re here for additional security.” Tumango si Troy. “Coordinate with my men.” Walang ego. Walang kumpetisyon. Sa puntong ito, iisa lang ang layunin. Protektahan ang lahat. Habang patuloy ang gabi, naramdaman ko ang pagod sa katawan ko—pero hindi ako pumikit. Hindi ko kaya. Hindi sa ngayon.

just for them. Pinangako ko sa sarili na gagawin ko ang lahat, maprotektahan lamang sila. I will do everything to make them safe even if it means it will put my life to risks. Lahat ng mga bagay ay ginagawa ko. Pagtitinda ng ice cream at iba pa. Pagraracket at kung ano-ano pa basta huwag lang ang pagbebenta ng katawan. Nasanay na akong gawin ang lahat, para sa kanila, para sa mga kapatid ko. I want them to live a life at hindi kagaya ko na kahit saan saan lang dumadapo.

“You always choose safety.” Ael answered instantly. “I choose sustainability.” Zai nodded slightly. “And I choose risk.” Ael frowned. “Risk without support is failure.” Zai replied, “And safety without progress is stagnation.” Nagtagpo ulit ang tingin nila. Hindi na simpleng disagreement. Parang mas personal na. “Then what do you suggest?” tanong ni Ael. Zai looked around the field. “We reduce non-essential testing, but keep core experimental zones intact.”

Hindi lang niya sinisira ang buhay ko—ginagawa pa niyang libangan habang pinapanood niya itong magkalasog-lasog at masunog nang buo. Galit na galit ako sa kanya. Sa kanila. Ang mga Costaloña, akala mo kung sino, palaging mas mataas ang tingin sa sarili kesa sa amin. Wala silang respeto kahit gaano pa kalaki ang binabayad ng Papa para sa tinatawag nilang protection. Protection? Pwe! Sino ba ang pinoprotektahan nila? Eh sila mismo ang pinakamalaking peligro sa buhay namin!

Guess I need to protect these weaklings again, huh? ###