Proud For You Quotes Novels & Stories

"Gusto kong sabihing proud ako sa'yo. Yeah, I am truly proud of you. Binabawi ko na 'yung sinabi ko noon Art, hindi ka duwag. Hindi kana lang puppet ng mommy mo ngayon. Hindi na ikaw 'yung batang takot maparusahan at ma-ipadala sa America. "You're not the same anymore. Hindi ko ito na-pansin noon, nakakalungkot na hindi ako 'yung kasama mo noong mga araw na 'yun. I failed to wipe your tears and pat your shoulder when you needed. It's sad to think that I've been so harsh of you years ago, I've been so selfish and close minded. Nakaka-panghinayang pero ano pa bang magagawa ko? It's past, what matters is the current time. And since I'm still here and you're still lending me your ear, then I'll

nakakatakot mag-isa! "Pero tumuloy ka pa rin, I'm proud of you pre." sabi sa akin ni jaq sabay tapik sa likod ko. "Syempre, I am worth my second thoughts and maybes! Fear over Faith lang 'yan jaq, pero piliin mo palagi 'yong faith!" Napangiti si jaq sa sinabi ko. Hindi ko alam kung bakit...kasi sa totoo lang hindi naman ako gano'n kagaling sa mga payong nakaka-life changing, buhay ko nga walang pagbabago, eh.

“I always knew you’d do it.” Napangiti ako, napaluha. “Hindi ko ‘to magagawa kung wala ka, Seb. Thank you… for everything.” Hinawakan niya ang kamay ko, at sa gitna ng dami ng tao, parang kami lang ang nandoon. “I’m just so proud of you. The world’s yours now, Scar.”

“I’m always so proud of you, Emory. Even with the smallest achievement you make, I’m still so proud of you.” That is what she wanted to hear. That’s what she wanted to know to keep going.

proud pa na sabi ni Lolo sa akin. Naging emotional na naman ako at hindi ko na naman mapigilan ang maluha dahil sa saya. I'm so overwhelmed and super happy. Kahit naman pala walang sinasabi si Lolo proud na pala siya sa akin ever since. God, thank you po.

Sabi nya kaya napatingin ako sa kanya, so alam nya? He’s smiling, his eyes is showing how proud he is of what I become, dati pa lang ramdam ko naman na proud sya sa kahit anog bagay na gawin ko, mula sa almost perfect quiz, sa hughly graded projects, sa research, sa thesis na nabigyan ng award, lahat yon gusto nya lagi i-celebrate, he was always been proud of my achievements, gaano man kaliit yon.

alok ko sa kaniya, pero tila hindi pa rin iyon sapat sa kaniya. “V, gusto ko sana ay ‘yung sariling paa at kamay ko ang mag-aangat sa akin. Sariling pawis at dugo ko. ‘Yung gawa mismo ng sarili kong kakayahan. Hindi ko rin kasi gusto ‘yang biglang shortcut, hindi nakaka-proud.” Kakaiba din ito. Naiingit, pero nung gusto mo nang tulungan, aayaw naman. Mataas din ang pride. Pero gets ko naman siya. Mainam naman talaga ‘yung umangat ka sa sarili mong paa, hindi sa tulong ng iba. Okay, gets ko siya.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Isang mahigpit na yakap ang naging tugon nito kaya batid ko na hindi ito galit sa akin. “Nauunawaan ko anak, and I’m so proud of you dahil naging matatag ka, at matapang mong hinarap na mag-isa ang mga problema mo. I know na maging ang Mommy mo ay proud sayo.” Madamdamin niyang saad kaya binalot ng matinding kasiyahan ang puso ko.

"For what it's worth... I'm really proud of you. I'm glad we get to work with you even just for this." I nodded. "Thank you, Debbie."