Proud Messages Novels & Stories

Napahalakhak siya. "Maybe? Baka may ganon nga! Alam mo kung sino ang mga kasabayan mo diba? Tell me." "Madami sila eh. Hindi ko na matandaan. Ok fine! I'll try to research them all at bigyan ka ng mga pictures." "Thank you." "But first, you need to create an account para mabilis lang ang pagpasa ng mensahe." "At ano namang account iyon?" "Like messenger, f******k, i*******m?" E private mo nga lang baka mahuli pa tayo and change your username, yung hindi kapangalan mo para hindi halata. "

It was a message request from ‘@xy23hsdlebdkd. ‘Hi!’ May kasama pa itong emoji na naka wave. Napakunot noo ang dalaga dahil bukod sa weird and username na halatang newly created account ay hindi pa n’ya ito kilala. She visited the profile, but it was set on a private, ni walang display profile. Hindi na lang n’ya ito pinansin at nagpatuloy sa pag-aayos.Maya-maya ay tumunog muli ang cellphone nito and another message appeared from the same user.

Kung hindi, edi sana more than twenty ang inalokan ko. Chineck ko rin 'yung direct messages ko sa app, wala namang mensahe. Dahil sinabi ko na sa kanila na mas mabuti lapitan ako sa discord app kapag may ipapabasa sa email kung sakali mang makaligtaan ko. Nang masigurong wala nang ibang mensahe ay nag iwan ako ng isang mensahe sa general chat. "Ayoo~ It's nice to see you all having fun~ Sunday is fam day so if you need me, I'll be checking dms at my phone. Have a blessed day!"

Sabi pa nito. Proud ka ba talaga sa akin dad? Mula sa pagkabata ko hanggang sa naka graduate ako na puro matataas na grado ang nakita mo sa card ko. Ang mga medals ko na hindi na mabilang na naka-display lang dito sa bahay ay hindi ko manlang narinig ang salitang 'proud ako sayo anak'. 'Nung manalo ako sa contest na ayaw 'kong salihan pero pinilit mo ako, nanalo ako ng wala akong narinig na papuri sayo. Kahit simpleng 'congrats' lang wala ka pang sinabi.

Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako mapakali dahil matapos noon ay makakatanggap ako ng anonymous message From unknown: "Are you okay? Alam kong pagod ka dahil buong araw kang nasa mall. Mag pahinga ka kapag nakauwi kana sa inyo." 'Yan ang message ng kong sino, wala na siyang message sa 'kin. Hindi ko nalang pinansin pa kung sino man siya, block ko na rin siya sa cell phone ko, para hindi niya ako ma-text o matawagan man lang.

Hindi po ako kumikita dyan unless i-uunlock niyo po by tapping po ng cash :) I always promote po na add po sa page or what pero wala pong gumagawa but I never got mad. Sana po kayo rin. See you January 2025, sammies <3 lulunurin ko kayong lahat sa chapters next year :)

Ilang segundo lang, nag-reply siya. You actually did it? Ngumiti ako, parang narinig ko yung boses niya sa isip ko. You told me to, sagot ko. I’m proud of you, reply niya agad. Tinitigan ko ang message, tapos nag-type ulit. I’m proud of you too. Ilang segundo pa, sumagot siya. Maybe we’re both growing up. Napatawa ako, nag-type. Speak for yourself.

Have a safe trip later. 10:27am Zac: Good morning, still asleep? Kaagad akong nagtipa mg irereply. 4:08pm Me: Hello! Sorry, alas dose na kami nakatulog kagabi. Hindi ko na natingnan ulit cellphone ko kaya hindi na ako nakapagtext. Naging busy naman kanina kaya ngayon lang ako nakapagtext ulit. Malapit na kami siguro sa dorm :) Napapikit ako matapos pindutin iyong send button. Kahit sinong makakabasa ng thread ng messages namin ay hindi maiisip na friendship lamang ang mayroon kami.

Hindi ko namalayan na marami na palang nagrerequest sa akin sa MATCHED at 'yung iba ay may message pa sa akin. May isang account akong nakapalagayan ng loob. Nagkainteres akong replyan siya noong una dahil sa kakaiba ang username niyang CowardTheBrave. Napakagaan niyang kausap na para bang andami-dami niya nang experience sa buhay. I can sense that he's smart kaya ginrab ko na 'yung chance na makapagtanong sa kanya.

May isang maliit na detalye akong gustong idagdag sa entrance—isang wall kung saan pwedeng mag-iwan ng mga mensahe ang mga magulang para sa kanilang mga anak. Nag-vibrate ang phone ko. Isang message mula sa isang unknown number, pero alam ko kung kanino galing base sa paraan ng pagsasalita nito. "I saw the news. The clinic looks beautiful. I'm sorry for everything, Hera. I'm happy you finally found your voice. I won't bother you anymore. Good luck tomorrow."