Puno't Dulo Meaning Novels & Stories

"Haha kwento ko sayo, isang araw naglalakad ang magkaibigang juan at pedro, sa di kalayuan ay may nakita si Pedrong isang puno na namumunga ng hugis bilog. PEDRO: JUAN NAKIKITA MOBA YUNG ISANG PUNO NAYUN NA MAY BUNGA JUAN: SAN TOL AT SIMULA NOON AY TINAWAG NA ITONG SANTOL. hahaha at iyon na ang alamat ng santol, diba nakakatawa Ry ko," tawang tawa namang sabi ni Dylan. Pero napatigil sya sa pagtawa ng mapansing di naman tumatawa ang dapat pinapasaya nya, suot sa mukha nito ang inip na ekspresyon.

Tinuro ni Aning yung diretsong kalsada. “Okay,” saad naman ng porenger. “On the dulo-” “What is dulo?” “Anong englis ng dulo nga?” “End! End!” Sagod ni Siting. “End, Sir! On the end, you will see a two straight line the lep and right hold them up high, so clean and bright-” “Yawa ka aning! Kanta yan!” Sita ko sa kanya. “Ow Am sori! I got kerid awiy! So you will see the lep and the right-”

"There. It’s clear. Now what?" "Bend over the table." Ang utos na yon ay parang sirang plaka na nagpa-ulit-ulit sa isipan ko, na parang kinuha pa nito ang lahat ng hangin sa baga ko. Ano raw? "Excuse me?" bulong ko, muntikan lang mautal.

Sagot nito sa kabila. “Sonore.” Si Owl yun. Tumango lang ako pagkat alam ko na ang ibig sabihin nun. Nararamdaman niya rin ang nararamdaman ko. Wait! What? POTANGINA SAGWAAAA! Parang iba meaning. Woy mga 'pre! Huwag madumi isip! Yung misyon ang ibig ko sabihin. Balik tayo! Kaso walang tayo, wala nga ring kayo 'eh! Nag-uusap na ang dalawang Pinuno.

“I HAVE been confused many times but this is it. This is it, Pam!” “Anong ‘this is it’?” nagugulumihanang tanong ni Pamela kay Yuan nang balingan niya ito. Nakatingin ito sa isang puno na may mga nakaukit. Napukaw ang kaniyang atensiyon nang mapansin niya ang mga nakaukit sa mga puno—sa bandang ilalim ng mga iyon—na sa unang tingin ay hindi agad mapapansin ng ordinaryong mata dahil nga nasa bandang ilalim ng puno. Base sa pagkakaukit ay sobrang tagal na iyon. Sa malalaking puno ay puro ganoon ang makikita sa bandang ilalim ng mga iyon.

Sumikip ito nang sumikip sa puntong halos sumugat na ito sa kanyang leeg. "Ta--ma..." Pulang-pula na ang mukha ni Father Tonyo. Nagkakakawag ito na parang isda na inahon sa pampang. Paunti na kasi nang paunti ang hangin na dumadaloy sa lalamunan niya papunta sa kanyang baga. "....na. Na-na... sasa...kal...," umubo si Father Tonyo. Sumama ang marami niyang laway sa ubo na 'yon. "...na a-ako."

Sabi ko. “Buko?” “Niyog, ‘yong mataas at iisang katawan lang ang puno. May mga tapyas sa bawat gilid upang mapatungan ng paa at kamay. Mahahaba ang dahon ay bilog at malalaki ang bunga. Iyon ang buko. Nakakain at naiinnom ang lamaan non.” Pagkwento ko. Bigla tuloy akong natakam at tila gusto makainom ng sabaw nito.

Hindi pa ito ang wakas. Dahil ang tunay na dulo ay wala sa nakaraan, wala sa mga pahinang nasulat na. Ang tunay na dulo ay sa hinaharap—sa bawat hakbang na gagawin namin nang magkasama, sa bawat buhay na mahahawakan namin, sa bawat aral na maibibigay namin, at sa bawat pagkakataong mapapatunayan namin na ang pagmamahal ay hindi lamang nakalalampos sa pagsubok… kundi lumalago, namumulaklak, at nagbubunga magpakailanman.

Ang dulo nito ay bilog at matigas. "Ano iyan?" tanong ko. "Paddle," sagot niya. "Ginagamit iyan para magbigay ng kiliti at sakit." "Bakit mo iyan gagamitin?" "Para matuto ka," sagot niya. "Kailangan mong maranasan ang iba't ibang klaseng sensasyon. Hindi lang basta pasok at labas. Kailangan mong maramdaman ang sakit, ang kiliti, ang init, ang lahat."

puna naman nito. “Siyempre, may dilig,” pilyang turan niya. “Anong dilig?” “Dilig ng shower.” Humalakhak siya. Tumawa rin si Salina. “Mag-asawa ka na kasi para magkatotoo ‘yang dilig na sinasabi mo.” “Darating tayo riyan.”