Pusong Mamon Meaning Mga Nobela at Kwento

natatawang sabi niya saka hinaplos ang ulo ko. "Asus, Kayo ang may pinakamabangong pawis, Papang,"malambing kong sagot saka lalong hinigpitan ang yakap ko. Natawa naman ito. "Pumasok na tayo. Tapusin mo na ang niluluto mo Mando,"si Mamang .

Pero kahit papaano, nalamigan ang mukha niya—kahit ang puso niya ay parang sinabuyan lang ng yelo, pero hindi tinanggalan ng kirot. "Hindi kaya… tama si Mona? 'Kung anong puno, siya rin ang bunga.' Aba, para naman kaming prutas sa palengke. Kung nanay ko’y manggang hilaw, ako ba’y manggang kalburo?!"

"Pare, long time no see. Sobrang tagal na rin nung huli tayong nagkita. Kumusta ka na?" Mukhang kakilala rin talaga ni Papa ang mga Monverde. Ngumiti naman ako nang makita ang isang hindi katandaang babae na matamis na nakangiti sa akin, siguro ay ito ang Mama ni Damon Monverde... wait... bahagya akong napatigil nang bigla akong natauhan. Mas lalong lumakas ang kabog ng aking dibdib. It can't be... imposible!

Cheap! “Wait. I'm sorry na okay! I had no intention to ruin your halaman in your garden, alright! And what happened to your pangit horse, ‘di ko rin iyon sinadya. It was an accident, Mr. Monférrer. Don't be illogical! Your kabayo is so maarti. I wish you also consider that your pangit na kabayo might also scare my bunny. Vergue here is the most kawawa. Paano kung naapakan siya ng horsie mo? Oh God! I can't imagine.”

ang sabi pa ng isang kasamahan. "Oo nga!" sagot naman ng isa. Sabay na nagsalita ang dalawa at mahinang tinanong nila si Mauren, "Ahh, Mauren? Ikaw ba, ano sa tingin mo?" anila. Ibinaba ni Mauren ang kanyang mga mata at magaan niyang sinabi, "Oo, sa tingin ko rin." aniya sa mga ito. Si Monica ay isang anak sa labas ng kanyang ama. Ngunit hindi rin tama para tawagin lang siyang anak sa labas, dahil hindi ito maituturing na bunga ng isang pagkakamali.

Alam niyang ang gusto lang ng ginoo na makasama niya ay ang apo nito. "Don Ramon, kumain pa po kayo. Huwag kayong mag alala at ang kasama ng apo niyo ngayon ay isang importanting tao. Tiyak na magana din siyang kumakain ngayon." Ipinagsandok ni Mauro ng ulam ang matanda at nilagyan ang plato nito. Umiling si Ramon, "pasensya na hijo, masama ang panlasa ko ngayon. Gusto ko na ring magpahinga."

Tanong niya na may mga pulang mata. Tumahimik si Zeus sa loob ng ilang sandali, at sa wakas ay nagsalita, "Ang kanyang ama ay assistant ng aking ama at maraming naitulong sa amin. Walong taon na ang nakararaan, pumanaw si tito Ram,mang tatay ni Monette. Labing-apat na taong gulang pa lang si Monette noon. ipinaghatiwala siya sa akin ng kanyang ama. Inayos ko ang kanyang pag-aaral sa isang international school dito sa Pilipinas. Natatakot akong mamiss niya ang kanyang ama, kaya't nagtayo ako ng isang maliit na villa para sa kanya. Ito ay itinayo ayon sa mga gusto ni Monette."

"Nand'yan ba siya?" Umiling si Sab, "Pipi ka ba?" kunot-noong tanong nito. Kinikilatis ang kabuuan ng dalaga. "Magandang bata ka pa naman, sayang hindi ka nakakapagsalita." opinyon nito. Kiming ngumiti si Sab, "H-hindi ho ako pipi," Nagulat man ay ngumiti ito. "Ako si Amanda, pinsan ni Marsha."

Dahil wala naman akong gagawin ay tinulungan ko si Negneg na mag-design, sakto rin at dumating na sina Mamon at Monay dala ang tarpaulin at cake, nakakatuwa ang ekspresyon ni Mamon habang nakikigulo sa 'min na nagdedesign at sa mga magulang na nagluluto. Maria Mona Alvialle pala ang pangalan niya, in short Mamon.

"P-papa..." "Pumasok ka sa loob ng bahay Monica. Ngayon na." Maawtoridad na wika ng ama at matalim na tingin ang ipinukol sa kaniya. Nagtatagis ang bagang at mahigpit nakakuyom ang kamao.