Queen Isabella Of Castile Novels & Stories

I answered with a little bit of irritation. "I know your majesty. It's just that she is going to La Palma Island." I let out an annoyed sigh. "I know Mr. Gonzalo, kasasabi mo lang kanina." "You can't let the queen go there, your majesty. There is a humor that the other island next to La Palma has a living cannibal there." Napakaseryoso ang boses na sagot nito habang mababakas naman ang pag-alala sa kanyang mukha.

Kung kailan akala niya ay unti-unti na niya naaayos ang buhay niya ay ito na naman yata ang isang katotohanan na gugulat sa kan’yang pagkatao. “My mother is Queen Isabel Diana Laureus at siya ay isang reyna sa Genova. Ang babae na itinuturing ko na ina ay siya rin babae na nagsilang sa’yo. Magkapatid tayo, Colton, magkapatid tayo sa ina. Ang ina na kinilala mo bilang si Diana Mijares ay ang pareho na ina na nakilala ko bilang si Reyna Isabel Laureus.”

" Ako na po ang magdadala ng mga gamit niyo. Ilalagay ko po ito sa magiging kuwarto ninyo." Hindi alam ni Isabella kung anong dapat na maramdaman sa pagtrato ng mga taong ito sa kaniya dahil sobrang laki ng pagkakaiba sa nakasanayan niya. Sa kauna-unahang pagkakaton, may tumawag sa kaniyang 'Señorita'. Nakapagsuot rin si Isabella ng isang magara at mamahaling bestida na galing pa kay Catriona. Kulay puti ito na napapalibutan ng mga disenyong bulaklak. May manipis na sinturon sa bandang baywang na nagpahapit sa hubog ng kaniyang katawan. Inayusan rin siya upang mag mukhang presentable sa harap ng taong kukuha sa kaniya. Tinawag siyang anak ng kaniyang ama at nagawa rin niyang tawaging ama ang

Natatandaan na niya kung sino talaga siya, maging ang bawat detalye, maliit man o malaki tungkol sa pagkatao niya ay naaalala na niya. She is Louise Zara Quinn Isabella, The Crown Princess of Denmark. Ang babaeng naging assassin sa murang edad para tustusan ang pangangailangan nila ng kanyang Ina. Isang babae na walang ibang hinangad kung hindi ang tuparin ang pangarap ng kanyang Ama. Ang babaeng ginawang impyerno ang buhay dahil lamang sa trono at korono. Pagbabayarin niya ang lahat ng tao na nanakit sa kanya at sa mga taong malapit sa kanya. Siguraduhin niya na mararamdaman ng mga ito ang galit niya.

Puno ng kuryosidad na tanong ko pa habang di magkamayaw sa pagwawala ang dibdib ko. "Matagal na iyon nangyari Ma'am ganda eh, pero sa pagkakatanda ko ay Isabela ang pangalan nung babae. Montegrande ata yung apelyido. Naku! Parang iyon nga. Hindi ko yon makalimutan dahil sobra iyong iniyakan ni Doña Olivia." At sa salaysay niyang ito ay tuluyan na akong nanginig at nanghina kaya napaupo ako.

Ngunit iisa ang kanilang ipinahayag na kahit kailan ay di na sila magkakaanak. At dahil hindi natuloy ang kanyang pagbubuntis ay kailangang sumailalim sa kanyang kapangyarihan si William ang kanyang asawa. "Ako ang magiging Reyna ng tahanan, pero walang Hari." Ito naman ay hindi tinutulan ni William de España. Siya ay mistulang tuta na susunod-sunod saan man siya hatakin ng kanyang amo na parang nakatali sa tanikala. Kapag nagalit sa asawang si William hindi niya ito ipapasyal. Isa pa sa pangit na ugali ni Doña Beatrice ay ang pagtatanggal ng pustiso sa asawa at hayaang mahumpak ang pisngi sa loob ng isa o ilang araw. Ito'y ginagawa niya kapag siya'y nag-aapoy na sa galit.

galit na sigaw ni Isabella, ang mukha niya ay punong-puno ng galit at luha habang nakatayo kami sa gitna ng nagbabagang silid. Ang buong paligid ay nag-uumapaw sa ingay ng barilan at putok ng mga bomba na pinakawalan ng mga tauhan ni Montemayor. Kitang-kita ko ang mukha ni Isabella na tila nagdilim na ang paningin dahil sa labis na obsesyon. Kanina pa kami nagpapalitan ng mga mabibigat na salita habang pilit niyang ipinipilit ang kanyang sarili sa trono na kailanman ay hindi naging sa kanya. Ang baliw na ngiti sa labi niya ay nagpapakita kung gaano kalala ang pagka-obsesses niya kay Henry Zobel.

nagdadalawang isip na pag-amin ko sa kanya. "Ano ka ba, Beshy. Of course, kailangan mong sabihin kay Alexander na magiging ama na siya," mabilis nitong sagot. "Magandang paraan din iyan para maipaabot mo kay Isabella na ikaw lamang ang nag-iisang reyna ng bahay ni Alexander. Na ikaw na ngayon ang may-ari kay Alexander lalo at magkakaanak na kayong dalawa."

“And now… he owns you.” I shook my head. “No… he saved my mother.” “And that’s how he chained you,” she replied smoothly. Parang nawalan ako ng hangin. Then she straightened up. “One day, Althea…” She looked me straight in the eyes. “My son will take everything back.” Nanlaki ang mga mata ko. “Sebastian…” Isabella smiled. “He’s not a boy anymore.” She turned away, walking slowly. Then she stopped and spoke one last time.

Agad na ding sumunod sa kaniya at tumingla sa kalangitan ang kaniya pang mga kasama upang magsambit na din ng mga kataga. "Ako si Reyna Elena ng Salizte". "Ako si Haring Ozyrus mula sa kaharian ng Berbantes". "Ako ang hari ng Calixtas na si Haring Arthur". "Ako si Haring Zakarias ang namumuno sa Les Padas".