Quote About Passion Novels & Stories

"Alam mo bang never kong na-miss ang pagtuturo simula nang maghiwalay tayo?" Natigilan siya sa pag-alog-alog sa ibabaw ko. Slowly, his laughter subsided until his gentle face was directed toward me. "Now I remember the things I used to enjoy doing, and now that you remind me... Teaching has always been my passion. But I forgot about it when you were gone, Elle... You are more important to me than my passion... Iniwan ko ang passion sa pagtuturo dahil ikaw ang nagpapaalala ng passion kong iyon... Nang hindi na kita ulit nakita, nawala na rin iyon sa akin... But thank you for reminding me..."

“At kapag masaya ako, ikaw ang una kong makukuwentuhan.” “Kapag may problema ako, ikaw ang una kong yayakapin.” Bahagya kong hinawakan ang pisngi niya. “At ganoon din naman ako sa'yo.” Ngumiti siya. Pero alam kong hindi pa rin siya kuntento. “Kaso, honey, kung titigil ako sa pagtatrabaho, para ko ring pinapatay ang passion ko.” “Tama.” “Mahal ko ang ginagawa ko.”

Ang makamit ang mga bagay na hindi nila nararanasan ngayon na para bang hanggang panaginip na lang. "Your siblings must be so lucky to have you. Sila talaga ang inuuna mo above all. Pero..." Napalingon ako sa kaniya nang hindi niya tapusin ang balak niyang sabihin. "...wala ka bang pangarap para sa sarili mo? Passion? Personal na pangarap na gusto mong maabot?"

Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang sarili. Tiningnan ko ang repleksyon ko sa salamin. Nakikita ko ‘yung babae na gusto lang maging malaya sa lahat, sa marami at iba’t ibang opinyon ng mundo. Nakakapagod pag palaging ganito. “Maybe love isn’t about who speaks louder. It’s about who listens first.”

sinabi ko puno ng pangarap, passion, at pagmamahal. Natawa pa muna si Valentine at mayroon pa siyang nakakatawang naisip. "Sige, dahil nagsabi ka rin ng kung saan mo na nakikita ang sarili mo sa susunod na limang taon ay dapat ako rin! In the next five years, nakikita ko na ang sarili ko na mayroon na akong asawa at masayang pamilya, anak namin na isang anak. Wow! Akala mo talaga ayan na ang mangyayari!"

Hindi ko alam kung bakit damang-dama ko ang bawat salitang sinasabi niya. “At the end of the day, you don’t always have to weigh the pros and cons of things, sometimes there is only one thing that really, truly matters and that is; your happiness, your passion for this life and your hunger for a contented heart,” dagdag niya pa. My throat went dry. Gusto kong magsalita ngunit ang hirap. Ang bigat sa dibdib. Hanggang sa may tumulong butil ng luha galing sa mata ko.

Masama ang ugali, lapitin ng gulo, laging iritable pero bakit ganon, parang kabaliktaran lahat ng mga sinasabi nila yung nakikita ko kay Ross. Muling nag salita si Ross. "But there's someone else I need to thank," My heart skipped a beat. "I thought my passion had died with my brother," Ross confessed, his voice breaking. "I didn't think I could sing again. But then someone stepped into my life, a beacon of light, and reminded me why I loved music in the first place."

"Love is like a friendship caught on fire. In the beginning a flame, very pretty, often hot and fierce, but still only light and flickering. As love grows older, our hearts mature and our love becomes as coals, deep-burning and unquenchable." — Bruce Lee ⭐️ECLIPSE FOUR⭐️ Wavering Feelings Selene's POV

Lalo pang nag-iingay at kumakalabog ito sa bawat pagdaan ng araw. Habang nakikilala niya ang Russell na may mabuting kalooban at magandang hangarin para sa kanya at sa kanyang pangarap ay lalong nahuhulog ang damdamin niya rito. “Huwag kang bibitiw sa iyong pangarap,” natatandaan niyang laging sinasabi sa kanya ng kanyang ghostwriter, “pangarap lamang ang libre sa mundo. Walang tax. ‘Yang pangarap mo ang magbibigay sa iyo ng lakas sa mga sandaling pinanghihinaan ka na ng loob. ‘Yan ang magbibigay sa iyo ng liwanag sa mga panahong nasa kadiliman ka. Gamitin mo ‘yang inspirasyon upang marating mo ang lahat ng kaginhawahang hinahangad mo sa buhay.”

I narrated. “I was not really after the Latin Honors if you ask me. I was after the free education, my diligence in exchange for studying my passion for free. All of us are truly deserving. However, reaching this far with Latin Honors is just a bonus for me because I already feel successful. I verily believe that passion and success coexist. This means that pursuing my passion is synonymous to becoming successful. My heart tells me to choose this path and so everything about my journey feels so rewarding. That would be all and good morning once again,” I ended before returning to my place beside Mariah.