Quote About Passion Novels & Stories

"Let's cherish this juncture of our life kasi darating ang panahon na susukuan na tayo ng passion natin. See, ang dami nang tumigil." "Mali." Biglang nagsalita si Yamirah. "Our passion won't give up on us. It is us who give up on the things we love so much when we found another kind of happiness. On that moment we had lost nothing after all. We're happy, and that's the main purpose of living." Tumungga ito sa hawak na kopita at napapikit nang muling nalasahan ang pinaghalong tamis at pait ng alak sa kanyang lalamunan at ang pagdaan ng kakaiba nitong init sa kanyang katawan.

mayabang na dagdag pa nito. She rolled her eyes. Nakalimutan pala niya ang tungkol dun. Hindi na sana siya nag-abala pang tanungin ito. Maybe she could ask Nadia about it later. “But since you asked, of course I would grab that chance. Who wouldn’t, right? Kahit ba sabihin natin na maliit lang tsansa.” “But wouldn’t that make me selfish?” He chuckled, “Honey, love is the most selfish of all the passions. And besides, I don’t think there is anything wrong wanting to be with the person you like, right?”

"Hindi naman. Koraine.. sometimes not every passion should be your dream in the future. Minsan kailangan mo rin pag-isipan kung saan ka mas aangat. Kung pinapagpatuloy niya ang pagpipinta, I don't think she'll come this far. Besides, she still paint whenever she wants. She can sell it too. Hindi pa rin sayang." "Kungsabagay.. tama po kayo, Miss. There are some passions that shouldn't be a dream. Because some passions are meant to stay as our passion and not a passion of progress." Nakangiti akong tumango sa kaniya. Sometimes, I just love talking to Koraine with random stuffs. It made me relaxed. Muli ko siyang pinagmasdan at sa unang pagkakataon.. my heart skipped at beat while staring at he

“Ako po? Pero… marami pong mas may karanasan kaysa sa akin.” Ngumiti si Jal, ngunit sa pagkakataong ito, seryoso ang kanyang ekspresyon. “Hindi laging experience ang importante. Gusto ko ng isang tao na may passion sa trabaho, at ikaw ang nakikita kong may ganun.”

bilin niya sa akin “At kung sakaling hindi ako magtagumpay o may hindi magandang mangyari sa amin ng mama mo, itong susi ito ang tanging daan para alam mo ang susunod mong gagawin.” “Papa?” “Alam kong maguguluhan ka, pero anak, 3 years mula ngayon, kapag hindi kami magtatagumpay ng mama mo, alam kong papasukin mo rin ang mundo namin.” “Ito kwintas na ito rin,” sabi niya tsaka may ipinakita sa akin na kwintas “May mensahe ito sa loob, kaya anak, huwag na huwag mo itong ipagkakatiwala kahit na kanino.”

Maybe there he could rekindle the passion. “Doon ka na sa loob ng tent.” “Hindi. Maghahanap ako ng mga tuyong sanga. Kailangan natin ng apoy para hindi lumapit ang ahas. Baka may kasama ‘yan, delikado pa.” “I will come with you.” “Hindi na.”

“Gusto ko lang makatapos. Makahanap ng trabaho. Hindi ako ambisyoso. Pero gusto kong gawin nang tama lahat.” Tinitigan ko siya. Sa liwanag ng mga ilaw ng kalsada, nakita ko kung gaano ka-sincere ang mga mata niya. Simple lang siya. Walang arte. Pero may lalim. Nagpatuloy siya. “Pero gusto ko rin… gusto ko rin makasama ‘yung mga taong kagaya mo. Yung mga may passion. Nakakahawa kasi ‘yung energy mo.”

Park? Bahagya siyang ngumiti, "Master, sobrang nahihiya po ako sa inyo. Sobrang kapal na rin ng pagmumukha ko dahil may gana pa akong magpakita sa’yo matapos ng ginawa ko noon. Hindi na rin ako nakakagagawa ng magandang obra dahil nawalan na rin ako ng passion.”

Inikot ko ang mga mata. Tumawa naman siya nang pagkalakas-lakas. “How could you love when you’re burning in rage? You’ll just end up burning the love away.” Humagikgik siya ulit. “But tell me you doubted yourself for seconds am I right? Hmm... may be your resolve isn’t that firm yet? You’re not ready for the exciting part yet?” Ayan na naman siya. “Who wouldn’t? You can even make me question my existence or even anyone’s existence.” I rolled my eyes heavenwards again. “Except boss of course,” I added.

Ngunit habang ginagawa 'yon ay may mga bagay akong napagtanto tungkol sa sarili ko na nakapagpatigil sa akin sa ginagawa ko. Maybe I still have the talent, but the passion? The spark? Hindi na ako sigurado. Dati ay mahal na mahal ko ang pagpipinta. Kahit na hindi ko pag-isipan nang mabuti ay kasundo ko ang anumang kulay na ilalapat ko. Dati ay hindi ko kailangang pilitin ang sarili ko para sa bagay na 'to, ngunit kabaliktaran na no'n ang nangyayari sa akin ngayon.