Novel & Cerita Quotes About Coffee Shop

"Oh 'yan, inumin mo. Black coffee iyan with no sugar. Makakatulong iyan para hindi ka magutom agad." Lalong bumusangot ang mukha ko sa sinabi n'ya. Black coffee na naman? Hindi ko nga inubos iyong gan'yan ko kahapon dahil sobrang pait. Napakalayo sa mga ice caramel coffee na inoorder ko sa mga coffee shop sa school. "'Ma, kailan ba natin titigilan itong Operation: Prom Queen ninyo?"

Inabot pa ko ng syam syam at sa lupa na ako nakatulog kaiiyak. Pasalamat nga ako dahil hindi iyon ang nafeature sa newspaper. Mas kasira sira iyon sa image ko kesa ang sabihing nangabit daw ako. "Public enough for an outburst in a coffee shop," he countered, a smirk playing on his lips. Diba mayabang? "There you go again, assuming the worst," basag ko sa sinabi niya, nilakasan ko pa para marinig niya. "Maybe I just have bad coffee."

Bahagyang ngumiti si Roxanne. "Isang coffee shop na may maliit na bookstore. Gusto naming gumawa ng lugar kung saan puwedeng magpahinga ang mga tao—uminom ng kape, magbasa ng libro, o simpleng maglaan ng oras para sa sarili." Napangiti ako. "Parang extension ng inyong dalawa." Tumawa sila. "Siguro nga," sabi ni Adrian. "Pero hanggang pangarap pa lang iyon. Kulang pa ang ipon namin, at aminado kaming marami pa kaming kailangang matutunan."

Usisa ni Harvey. Gumuhit ang nakakalokong ngisi sa kanyang labi, "pinasara ko ang mga malalapit na coffee shop." Nahulog ang panga nilang lahat sa narinig. Talaga ngang tuluyang naging demonyo ang kanilang kaibigan dahil ang coffeeshop na paniguradong bukas ay sa kabilang bayan pa.

Papasok na ako sa coffee shop na napag-usapan naming pagkikitaan. Pagpasok ko pa lang sa loob, siya na kaagad ang napansin ko. Kaunti lang ang tao sa loob ng coffee shop dahil alas-dose pa lang ng tanghali. Napili talaga naming sa isang coffee shop magkita kaysa sa restaurant para makapag-usap kami nang maayos.

Ang puso ko, halos sumabog sa tuwa. Pagpasok namin sa loob, naamoy ko agad ang aroma ng kape na specially roasted para sa café. Ang mga staff, naka-uniform na classy black and white na may golden pin ng logo. Para akong nananaginip. "Leonard," sambit ko habang nakatingin sa paligid, "ang ganda—ang ganda sobra. This is not just a café, this is home." Lumapit si Leonard, inabot ang dalawang tasa ng cappuccino at iniabot ang isa sa akin. "First coffee, first memory. Cheers, my love."

Kitang-kita ang view sa loob at sa labas ng coffee shop. Napahinga na lang ako nang malalim bago ako umupo sa isa sa mga table rito sa coffee shop. Sa sobrang busy sa Hornbrown Investments ngayon ay hindi ko na rin magawa kahit ang pagbili ng iced coffee ko rito. I love my job and hate it at the same time. It makes me stressed, yet I love the one how I can help people to be financially literate because of my job.

Hindi ito ang madalas na pinipili bilang isang lugar para sa pribadong usapan. Pumikit sandali si Mateo, inaayos niya ang kanyang isip. At sinabihan niya ang dalawang kasama na umorder na ng pagkain habang naghihintay para hindi naman sila magmukhang nagpapalipas lang ng oras doon. Kadalasan sa mga coffee shops ay pinapaalis ang mga hindi umoorder—kaya umorder sila ng mga kape at desserts.

They welcome me with an open arms and I'm happy that I blend well with them. "Charmie," she smiles, hugging me in exchange. "Sa coffee shop kaya tayo. Gusto mo?" "Sure." Sa babang bahagi ng building na ito ang coffee shop. Masarap ang kape sa bahaging iyon at wala masyadong tao. May veranda sa itaas na gusto ko at palagi kami ni Bryce rito tuwing breaktime ko sa trabaho. "Dito tayo…" We both ordered the same flat white.

nagtataka kong usal nang tingnan ang kabuuan ng café. "Ah, oo nga pala kahapon ko pinapinturahan yan" she said. "Shocks! hindi ko napansin kanina na meron na palang pintura". kasi sa loob ng coffee shop may pintura na. "Wag mo kasing masyadong isipin ang kapatid ko" tumawa s'ya "My coffee shop is almost done!" she giggles. "Ok then Anianette See yah tomorrow" she said.