Novel & Cerita Quotes About Comfort Zone

sagot ko sa kanya habang nakanguso kahit hindi niya ako makita. Gusto ko talaga amg nangyari sa akin ngayon, gusto ko lahat ng natutunan ko kay Layviel. Para sa akin hindi siya bad influence gaya ng inisip ng nakarami pero sa akin siya ang taong nagbigay sa akin ng dahilan para lumabas ako sa comfort zone ko. "[Bakit?]" tanong niya. Napangiti ako habang nag-iisip. Bakit nga ba gusto kong magbago. Pwede naman maging ganun nalang ako parati diba? palagi pa akong masabihan ng mabait.

Kumbaga kung saan ang comfort zone ko’y doon lang ako. Tinignan niya lang ako bago napatango. Nang nasa gitna nga lang kami ng dagat, hindi ko maiwasan ang ngiti sa aking mga labi habang pinagmamasdan ang buong paligid. This is what you called healing. “Ang ganda…” ani ko na hindi maiwasan ang ngiti.

Naamoy niya agad ang hangin sa paligid, amoy ng lugar na kinabibilangan niya. "Hindi ko akalaing darating ang araw na mararamdaman ko sa lugar na 'to ang sinasabing tahanan. Pakiramdam ko nakauwi ako sa comfort zone ko," aniya. Maluha luha siyang tumingala kay Syete. Naabutan niyang nakatitig ito sa kanya. "Dati ang pakiramdam ko impyerno ito."

Sambit ko kay Zuck habang naglalakad patungo sa kama at hinubad ko muna ang aking suot na sapatos bago ako lumundag pahiga sa malambot na kama ni Zuck, hindi ko alam pero ito ata ang unang beses kong makapasok sa kwarto ni Zuck o siguro ay nakapasok na ako rito noon pero hindi ko lang matandaan. "Don't get too comfy here, baka masanay ka at hindi mo na kayang mabuhay ng wala ako." Sambit ni Zuck at mahinang natawa, umakto naman akong parang nasusuka sa sinabi niya.

Nakatayo lang ito sa harap ng lamesa at may hawak na papel. Nang sipatin niya ito, nakatingin din pala ito sa kaniya. “Y-Yes. Medyo nahihirapan lang ako mag-adjust,” aniya. “You’re obviously anxious. Please don’t think you’re a stranger here. Just act like you’re at your comfort home,” he said calmly. The word ‘home’ sounds hell for her. Dapat nga ay comfort zone niya ang bahay, a family house, but it’s never been the same as she lived before. Tiniis niya ang bugso ng damdamin at pilit na ngumiti.

“Mahirap kasi….” “Mahirap kasi hindi ka handang lumabas sa comfort zone mo, di ba?” Hinaplos ni Zayn ang ulo niya, nakapapawi. “Isipin mo na lang ako bilang isa pang kuya mo. Kung may kailangan ka, sabihin mo lang.” “Salamat po,” ngumiti si Zoey. “Pero makakaya ko rin ito. Ngayon… hindi na masakit tulad ng unang araw.”

Hindi na lang siya sumagot kaya naman muli akong sumandal at tumitig sa kisame. “You know what, Sach? Sometimes I think... Paano kung tayo na lang?” Natigilan ako. Muli ko siyang nilingon pero nanatili pa rin itong nakatingala sa kisame. “But then I realized, we won’t work. We are each other’s comfort zone. Being in our comfort zone won’t make us improve.” Dagdag niya. Bumuntong-hininga ako saka muling bumalik sa kisame ang tingin.

“Na baka masyado tayong nagmamadali?” “Siguro,” sagot niya. “Pero lahat naman ng bagay may risk. Hindi naman ibig sabihin na dahil natatakot ka, hindi mo na susubukan. Hindi ka ba mas natatakot na baka dumating ang araw na pagsisihan mo na hindi mo tinuloy?” Napaisip ako. Totoo yung sinasabi niya. Ilang beses na akong nagpatinag sa takot. Hindi ko na gustong maranasan ulit na pigilan yung sarili ko para lang sa comfort zone.

tanong ni Ezekiel, tila gusto niyang mas malaman ang tungkol kay Cearina. “Sa totoo lang, gusto kong makahanap ng trabaho na mas bagay sa akin. May mga bagay akong gustong subukan, pero wala akong idea kung saan ako magsisimula,” sagot ni Cearina, na tila nagiging bukas na sa mga nararamdaman niya. “Bakit hindi mo subukan? Minsan, ang pag-alis sa comfort zone ay nagdadala ng mga magagandang oportunidad,” sabi ni Ezekiel, ang boses niya ay puno ng sinseridad.

Hindi ko namalayang mahigpit na ang yakap sa'kin ni Zia. This is what she makes me feel when I'm with her, I'm safe and I can be vulnerable without worrying of judgement. Tuluyan akong naiyak at malakas na napahikbi. Zia patiently comforted me by softly caressing and patting my back. But actually, being with me here in this time of my life is enough for me to be comforted. Having a friend who really cares and who have patience to stay by your side at hard times is really a blessing.