Quotes About Distance Love Novels & Stories

Prologue: Could love be made? Iyan ang tema para sa gaganaping valentines program sa paaralan, malalim ang tingin ng limang taong gulang na bata na nagngangalang Alexander Ford Santiago sa blackboard kung saan nakasulat ang mga katagang nabanggit.

Bigla ang kanyang pagkilos dahil bigla na lang niyang naramdaman ang pananabik na mayakap ito. Habang sa isip niya.. Bakit pa ba ako mag-iisip ito naman talaga ang gusto kong gawin at nais rin ng puso ko. Saka ko na lang iisipin ang mali, saka ko na lang pananagutan kung kasalanan man ang magmahal ako ng iba. And this day I realized one thing... If how much away the distance of one meter's to the one who love?

"P-Po?" "Iba tayo sa kanila. We're different from them. Kung hindi sila nagde-date, then we are. We're supposed to. Remember, love. No matter how far apart our worlds are, whatever our statuses in life are, whoever or whatever we are, that will never be a hindrance to the start of our love story. If destiny chooses this, then everything has a way to unfold."

“I think, I like you already. “ Pero bago niya matakpan ang sariling mga tenga ay napatigagang siya sa diretsongg pag-amin nito. “Y-you like me?!” Halos mautal na naman siya dahil hindi niyan inaasahan iyon. “Hindi ba halata? That’s why I’m keeping my distance.” -Liam. Gusto sanang matuwa ng kanyang puso sap ag-amin nito ngunit parang may pag-aalinlangan ito sa pagsagot. “I couldn’t stop myself whenever you are near me. if I keep you by my side… I might fall in love with you.”

"Kung talagang mahal mo ako at desidido kang pakasalan ako, then you should have contacted me first and let me know of certain things before you decide for yourself! Sana inisip mo kung ano ang mararamdaman ko. Pinatawad kita nung una, Ashton, at inintindi kita. I thought you would learn your lesson after that. Pero nagkamali pala ako." "Diantha..." "I guess this long distance is beneficial for both of us. We needed this, Ashton. We needed some space to think." "No. I—" I sighed. I knew he would listen and agree to this. But we really needed this. Kaya bago pa man niya matapos ang gusto niyang sabihin ay nagsalita na ulit ako. "Do some rethinking, Ashton. And I'll do the same. Take care of y

" I love you so much and I'm sorry that I'm compromising our relationship. It's just that...I'm lose my father and I want to make the most of his remaining days." Tumango siya. "I know. I love you too, Elizabeth. God knows how powerful this love is. I don't care even if I hurt someone. I don't care if I destroy someone. It's you over the world. Always remember that the distance between us would mean nothing because the love I have for you is indestructible. No one, not even the world can ruin us." Tumango ako at binigyan siya ng matamis na ngiti. Gusto ko siyang yakapin ngayon din. Gusto ko siyang makasama.

"Nagsisigaw na ito sa loob ng kotse. Pinagsusuntok siya nito sa kanyang balikat, sa kanyang dibdib habang umiiyak ito. Noong una ay hinayaan lang niya ito ngunit paglipas ng ilang sandali ay inawat na rin niya ito. At pinayapa niya ang emosyon nito sa pamamagitan ng yakap. Ayaw rin naman niyang makitang umiiyak ito. Hindi niya sinasadyang saktan ito. Ngunit kailangan niyang makipag-hiwalay rito. Itinulak siya nito. At mayamaya pa ay parang humupa na ang galit nito o napagod na ito sa kakasuntok sa kanya. Mabilis na nagpahid ito ng mga luha. "Hindi ka dating ganyan, Marga." ''Nagkaganito ako dahil sa sobrang pagmamahal ko sa iyo! Natatakot akong baka maagaw ka sa akin ng iba." "That kind of

Kahit hindi ito nakatingin sa kanya ng diretso ay ramdam n’ya ang hinanakit nito sa kanya. “Regina, I know I have hurt you. I am truly sorry.” But she didn’t look back. The guy swallowed a lump in his throat, hoping she would talk to him. “Distance is just a test of how far love can travel, right? Please, let’s make it work,” he added.

"Ang pamilya, kahit saan makarating, hindi kailanman nawawala. Ang distansya ay pagsubok lang. Ang mahalaga, buo ang puso ninyong magmamahalan." Matapos ang madrama nilang pag-uusap ay sakto namang narating nila ang pang-pang. Agad silang bumaba saka dumiretso na sa hotel room kung saan muna sila matutulog dahil malalim na ang gabi kung babyahe pa sila pauwi.

nakaluluha, halos boses ko’y humihingal. Hindi siya lumapit kaagad. Tahimik lang, pinagmamasdan ako. Ang distansya—hindi lang physical. Ang distansya sa pagitan namin ay punong-puno ng hindi sinasabi, ng mga gabing nagdaan, ng mga luha, ng mga yakap na hindi nangyari.