Novel & Cerita Quotes About Distance

“Kahit anong mangyari.” ‎ ‎“Hindi ba delikado sayo?” ‎ ‎“Oo.” ‎ ‎“Bakit mo pa rin gagawin?” ‎ ‎Doon ako natahimik. ‎ ‎Dahil hindi ko kayang sabihin ang totoo. ‎ ‎Dahil hindi ko kayang aminin na ang distansyang dapat ay pinananatili ko ay unti-unti nang nawawala. ‎ ‎At sa pagkawala ng distansyang iyon, alam kong may darating na kapalit.

"Siyempre naman, Marites. Hindi naman madaling magkalayo ng ganito, lalo na kung sanay kang magkasama araw-araw. Alam mo ‘yung feeling na ang lapit-lapit niyo nung isang araw lang, tapos bigla na lang, eto... parang ang layo na ulit?" Tumabi si Marites at umupo sa tabi niya. "Alam mo, Cherry, ganyan talaga ‘yan. Lalo na kung malakas ang pagmamahalan. Pero isipin mo na lang, ang distansya minsan, bonus lang ‘yan. Kasi mas titibay kayo, promise."

"Ang distansya na tinutukoy ko ay kasama ang interaksyon sa pagitan natin, hindi lang pisikal na distansya." "Masyado kang maraming hinihingi, magising ka, hindi ako ang kasamahan mo na maaari mong manipulahin." Binawasan ni Haven ang distansya sa pagitan nila, hindi alintana kung maraming mata ang nakatingin sa kanila, pati na rin sina Boby at ang pinuno ng tribo na naglalakad na hindi kalayuan sa kanila ay nakatingin din.

sabi ni Jarred, ang boses ay may kalakip na lakas, ngunit sa mga mata ni Veronica, may nakatagong pangarap na tila hindi pa natutugunan. At sa mga salitang iyon, naging malinaw ang isang bagay: Ang distansya ay isang paraan ng paghahanda. At ang bawat hakbang na kanilang tatahakin ay hindi para pagtakpan ang mga tunay na damdamin, kundi upang makita kung paano pa nila mapapalalim ang koneksyon sa kabila ng kontrata—at sa huli, ng mga pag-aalinlangan na maaari nilang iwanan.

Kailangan may ipagmalaki ang babae, kaya dapat lang na matapos nila ang kanilang misyon ng walang problema. Naramdaman ni Zane na hindi na sumunod ang kanyang partner, at wala nang nakikinig sa kanyang mga kwento kaya lumingon siya. Tama nga ang naramdaman nito ng makita ang napakalaking agwat ng distansya ni G mula sa kanya. 'He must've stopped earlier to have this much distance between us.' "Hurry up G! We might miss all the fun that's waiting for us!" Sigaw ni Zane, at dahil tinatamad na itong lapitan ang kasama..

“Hindi naman sa gan’on. Ang ibig ko lang sabihin, kahit na matagal tayong hindi magkita at walang contact, alam kong walang magbabago. Kaya hindi na ‘ko nag-alala.” Sumilip ako sa likod at bumelat kay Lance na umiling-iling lang habang nakangiti. Sa loob-loob ko naman ay hindi ko mapigilang hindi panlambutan ng puso. Ngayon ko na-realize na mayroon pa rin akong kaibigan na despite the distance, no communication, kaibigan pa rin ang tingin sa ‘kin. I guess I’m still lucky, after all.

“After… everything.” “I didn’t think I needed to,” sagot ko. “You disappeared,” sabi niya. “I chose distance,” sagot ko. “There’s a difference.” He smiled slightly. “There always is with you.” Hindi ko alam kung papuri ba iyon o obserbasyon lang. “I’m trying to respect that,” dagdag niya. “The distance.” “Good,” sagot ko agad. “But,” sabi niya, nag-aalangan, “it’s hard.”

“Charles…” “So for now, stay. I want to be this close to you,” anito. “God. Pochemu u menya takoye chuvstvo, chto kak by blizko my seychas ni byli drug k drugu, pochemu mne kazhetsya, chto ty vse yeshche daleko?” [translation: Why do I feel like no matter how close our distance is right now, why does it feel like you're still far away?] Kumunot ang kanyang noo. “I’m sorry but… but I don’t understand a word you’re saying.”

Pero habang tumatagal na hindi niya nakikita ang lalaki at lalo itong nami-miss, ay umuusbong ang damdamin niya para sa lalaki. Naniniwala na siya sa kasabihan na "Distance makes the heart grow fonder." Being physically apart from someone you care about can actually deepen your feelings for him. When you miss someone, you start to appreciate his presence more, remember the good times, and realize how much he means to you… at 'yun ang nararamdaman niya ngayon. “Tumawag na ba ulit sa'yo si Earth, anak?” tawag-pansin ng Daddy niya habang nagda-drive. Malapit na sila sa bahay nina Earth.

“Focus. Work. That’s all.” Pero kahit na nagbukas ako ng files at nag-scroll, hindi ko mapigilan ang titig nila sa akin—isang silent battle ng dalawang lalaki, at ako ang nasa gitna. Napahinga ako sandali at bumulong sa sarili ko: “Keep it professional. Keep it safe. Keep it… distance.” Pero alam ko, sa bawat minuto na naglalakad sila sa paligid ng desk ko, sa bawat tingin nila sa akin, ang distansya na gusto kong ipanatili ay unti-unting natutunaw.